بدفاز Tarin پرنیا.

اون روزی که برام مثل بقیه شدی، میفهمی رفتارم با بقیه چه شکلیه.

با اینکه میدونم دروغ بود اون حرفات ؛ عشق آخر.

شد شد، نشد بیا اینجا با هم سیگار بکشیم غصه‌اش رو بخوریم.

این شکاک بودنم آخرش یه جوری به کارم میاد. اثر لوکا پونزاتو

POV:

من تورا دوست داشتم، در روزهایی که مسئله‌ی ما‌ ‏زنده ماندن بود، نه عاشق بودن.

وقتی استاکش کردی و حالا باید قبول کنی دیگه قرار نیست برگرده و هیچوقت دوستت نداشت.

تو رفتی حالا من موندم و یه سایه ازت تو زندگیم.

وانمود میکنم از همچی رد شدم ولی ردش روی روح و روانم مونده.

تو چطور میخوابی هرشب ؟

از همه دور شدم؛ نه از روی غرور از بس که هربار نزدیک شدم، زخمی‌تر برگشتم.

آدم‌ها بخشیده می‌شوند، اما هیچ‌گاه به آن جایگاه عزیزی که بودند برنمی‌گردند.

آدما خیلی دیر میرسن؛ دیر میفهمن، دیر پشیمون میشن، دیر معذرت‌خواهی می‌کنن، دقیقا وقتی از چشمت افتادن و دیگه هیچوقت بهشون حسی پیدا نمی‌کنی.

اره خب تو قولتو شکوندی، ولی من نه.

یه جا دیدمت، یه جا دیدمت...