her diary

📍qamarda

oʻzingga oʻxshagan inson uchrasin. bu ba’zilar uchun jazo, ba’zilar uchun esa mukofotdir. shundagina anglaysan Robbingning kalomini:

الطَّيِّبَاتُ لِلطَّيِّبِينَ، وَالطَّيِّبُونَ لِلطَّيِّبَاتِ

bolaligida qisqa fursatda yangi doʻst orttirishi mumkin boʻlgan qiz, qanday qilib atrofidagilarga nisbatan sovuq, hissiz boʻlib qoldi ekan bilmadim ilgarilari insonlarga yaqinlashgim, ular bilan suhbatlashgim, yangi tanishuvlar orttirgim kelardi, hozir ham chin, ham tom manoda insonlardan qoʻrqib qolganman, besh kunlik dunyo uchun oʻzlarini juda gʻalati tutishadi, bir-biridan oʻzib ketgisi, bir-birini kamsitib yerga urish ular uchun eng sevimli mashgʻulotdek, yoki men vaziyatni shu darajada murakkablashtirib yubordimmikan?! bilmayman, atrofimda sodir boʻlayotkan voqealarga chin dildan parvo qilmaslikka harakat qilaman, lekin qaydam hammasi aksiga oladi. keyin yana Abu Zar rahmatullohi alayhning gaplari yodimga keladi: -yolgʻizlik qiyin emasmi, ey Abu Zar?! -odamlar undanda qiyin…

kitoblardan uzoqlashganim sari, Alloh meni insonlar bilan sinayapti.

va sõngida dediki:«dard chekmaydigan inson bõlmaydi, faqatgina,dardini aytmaydigan insonlar bõladi xolos» … aslida, dardini ayta oladigan insonlarga chin dildan havas qilaman, ular ishongan odamlariga har qachonki õz ichidagilarini bayonlashi, muammolariga yechim topa olishi mumkin. lekin, dardini ichiga yutadigan, eng oğir kunlarida ham yuzida tabassum kõrinadigan insonlarning ahvoli ne kecharkin hayronman, ba’zida õylanib ham qolaman bu zaif jismga buncha dard oğirlik qilmasmikan, nahotki deyarli 8mlrd aholisi bor dunyoda inson dardini ayta olish uchun hamdard topmasa, nahotki…

xulosa õzingizdan.

endi meni faqat kutubxonalardan topasizlar.

falakning kengligi rost boʻlsa agar, qoʻrqma! toʻqnashmaydi yulduzlarimiz.

bugunam vlog boʻlsin-a?

mendan ideallikni kutmang! hijob oʻraydi, demak xato qilmasligi kerak… namoz oʻqiydi, demak gunohga yaqin ham bormaydi… dinini oʻrganyapti, demak avliyo….YOʻQ! unaqa emas, bu hammasi juda xato tushunchalar. men gunohga qoʻl urmaydigan, farishta emasman, va shuningdek, gunohini kibrga yoʻyib, tavba qilmaydigan iblis ham emasman! men-odamman, Hazrati Odam alayhissalomning farzandiman, menda ham xato-kamchiliklar, toyilishlar, uquvsizliklar boʻlib turadi, shu va shunga oʻxshash vaziyatlarda men aynan otamiz Odam alayhissalomning yoʻlini tutganligim uchun ham insonman, hazrati Odam avlodiman. bu mavzuni ochishimdan maqsad shu-ki, insonlar orasida juda koʻp xato tushunchalar tarqalgan, yuqorida aytganimdek, dinini biroz mustahkam ushlagan insonni koʻrishsa,bas, shu ondayoq undan xuddi avliyo kabi boʻlishini kutishadi, va ba’zi hollarda ochiq oydin talab ham qilishadi, yaxshilar! gunoh amallar hijoblilar uchun qay darajada gunoh boʻlsa, satrlanmagan opa-singillarimiz uchun ham haminqadar gunoh. tarozini pallasini adolat ila teng ushlaylik, hijoblilardan, namozini mufohaza qilishga urinayotganlardan, ideallikni kutmaylik, ular ham inson, ular ham unutuvchan ular ham xatokor.

как говорится в Узбекистане: «яхши дам, меҳнатга ҳамдам»

мне нужно, чтобы меня любили громко. все-таки я люблю, когда интересуются каждым моим шагом, цветы которые не нужно просить, когда заботятся без просб. мне нравится длинные текста о чувствах, тактильность и маленькие сюрпризы. нравится слушать, как с гордостью обо мне говорят. я верю обязательно найдётся человек для которого чье-те «слишком много» будет базовым минимумом.

-bugungi kundan.