𝗩𝗜𝗼𝗻𝗲𝗜𝗖𝗘🌑

تایم فداتآن🩷🤌🏼

یه عادتی دارم که نمی‌دونم از کی شروع شد؛ قبل از اینکه از چیزی خوشحال بشم، به تموم شدنش فکر می‌کنم. قبل از اینکه از یه لحظه لذت ببرم، ته ذهنم دارم حساب می‌کنم تا کی قراره ادامه داشته باشه. انگار مغزم نمی‌ذاره چیزی رو فقط همون لحظه زندگی کنم؛ هم‌زمان که دارمش، داره برای از دست دادنش هم آماده‌م می‌کنه.

نمیبخشمت نه بخاطر رفتنت، نه بخاطر سنگین و بیرحم بودنت، نمیبخشمت چون حس کمبودی بهم دادی که همیشه باهامه.

تراپیستم بعد شنیدن حرفام از پنجره پرید بیرون🖤

دورسرت بگردم من، واقعاً کاری نکردم، فقط چیزایی رو گفتم که دلم می‌خواست بدونی. نیازی به تشکر یا دنبال جواب خاصی بودن نیست همین که اگه اگه.. بتونم حتی یه ذره از اون سنگینی‌ای که تو دلت بود رو کم کنم، برای من کافیه. راستش وقتی حرفات رو خوندم، بیشتر از اینکه دلم بخواد برات حرف بزنم، دلم می‌خواست کاش می‌شد یه جوری کنارت بودم و فقط یه کم از این همه خستگی رو از روی دلت برمی‌داشتم. بعضی دردها با حرف خوب نمی‌شن، می‌دونم... ولی حداقل نمی‌خوام حس کنی وقتی دلت گرفته، هیچ‌کس نیست که حرفات رو بشنوه. و اینو بدون تو لازم نیست همیشه اون آدم قوی و مقاومی باشی که همه ازش انتظار دارن. اینکه گفتی هنوز آدمایی مثل من هستن، به نظرم باید برعکسش رو بگم؛ من خوشحالم که هنوز آدمی مثل تو هست که با وجود همه‌ی چیزایی که از سر گذرونده، هنوز می‌تونه چیزی خلق کنه، حرف بزنه و دل یه نفر دیگه رو تکون بده. فقط یه کم نفس بکش و بدون یکی هست که هروقت بخوای میتونه حرفات رو بشنوه، فقط برای اینکه بفهمه پشت اون همه حرف، یه آدم خسته هم هست که حق داره گاهی دلش گرفته باشه🥹.

حذف‌ کردم‌ کلمه‌ی𝙀𝙩𝙚𝙢𝙖𝙙رو از ذِهنَم‌👍🏼

α hαppч єndíng σnlч hαppєns ín mσvíєs پايانِ خوش فقط تو فيلما اتفاق می افته!