[پــاروْ شکستـه]
رفتن به کانال در Telegram
[پاروْ شکستگانیم]، ای باد شُرطه برخیز.. _________________________________
نمایش بیشترکشور مشخص نشده استدسته بندی مشخص نشده است
653
مشترکین
-424 ساعت
+767 روز
+34630 روز
آرشیو پست ها
زمانی که با تنهاییمان دوست شویم
درمییابیم نوع ارتباط برقرار کردنمان با آدمها تغییر میکند.
وقتی از تنهاییمان فرار نمیکنیم، دیگر نیاز نداریم به آدمها پناه ببریم.
حالا رابطههایمان رنگ و بوی نیاز و خواهش ندارد. طعم ترس از دست دادن ندارد و قرار نیست آدمها شبیه توقعها و آرزوهای ما شوند.
_ تکههایی از یک کل منسجم _ پونه مقیمی
ای کاش آدمها تا وقتی که آمادگیاش را ندارند ازدواج نکنند؛
و ای کاش زوجها تا وقتی که شایستگیاش را ندارند فرد جدیدی را به این دنیا نیاورند.
اگه کفشت پاتو می زد و از ترس قضاوت مردم پابرهنه نشدی و درد رو به پات تحمیل کردی،
دیگه در مورد آزادی شعار نده.
_ آلبر کامو
بد خواهِ کَسانْ هیچ به مقصد نرسد
یک بد نکند تا به خودش، صد نرسد
من نیکِ تو خواهم و تو خواهی بدِ من
تو نیک نبینی و به من بد نرسد
_خیام
حتی اگه زندگیتان غرق در ظلمات است،
باز هم روزنهای از نور وجود دارد؛
دلتان را به همان روشناییِ اندک خوش کنید.
باید امید را زنده نگاه دارید تا دلتان زنده بماند.
سادگیم را، یکرنگیَم را به پای حماقتم نذار؛
انتخاب کردهام که ساده باشم و دیگران را دور نزنم
وگرنه دروغ گفتن و بد بودن و آزار و فریب دیگران آسانترین کار دنیاست..
شاملو
واقعیت این است که در روزگار کنونی غالب ارتباط گرفتنها برای فرارِ از تنهاییست نه برای اینکه آن فرد ارزشش را دارد.
چقدر زیباست کسی را دوست بداریم نه برای نیاز نه از روی اجبار و نه از روی تنهایی؛
فقط برای اینکه ارزشش را دارد.
_ فروغ فرخزاد
گاهی سکوت به معنای این نیست که فرد جوابی ندارد و کم آورده است،
بلکه بدین معناست که دریافته طرف مقابلش ارزشِ بر هم زدنِ آرامشش را ندارد.
سرسبز، دل از شاخه بریدم، تو چه کردی؟
افتادم و بر خاک رسیدم، تو چه کردی؟
من شور و شرِ موج و تو سرسختیِ ساحل
روزی که به سوی تو دویدم، تو چه کردی؟
_ فاضل نظری
البته که هر کسی باید آدم امنی داشته باشد تا بتواند در آن هنگامی که بی پناه است به او پناه ببرد..
و البته در هنگامی که حالش خوب است خوب بودنش را هم با او قسمت کند.
هرچند این احتمال هم وجود دارد که روزی آن آدم از پشت خنجر بزند..
هر چی بیشتر احساساتت رو
به آدمها بگی راههای بیشتری رو نشونشون میدی
که بهت صدمه بزنن!
_ چارلی چاپلین
این جمله کلیشه نیست.
اگر که آدمی به گذشته خود نگاهی بیندازد، میبیند که بسیاری از روزها یا در غم های گذشته غرق بوده یا در نگرانیهای آینده
و غافلانه آن روزها را گذرانده و خیلی فرصتها، خوشیها و حتی خیلی آدمهای ارزشمند را جا گذاشته است.
گاه میمانم که چه بنویسم؛
و هر قدر هم که فکر میکنم، باز چیزی که لایق نوشتن باشد را نمیابم،
و اینگونه است که تصمیم به سکوت میگیرم.
آخر احساس میکنم درستش هم همین است
وقتی حرف باارزشی برای گفتن نداریم بهتر است سکوت کنیم.
و اما اگر ترس از قضاوت شدن نمیبود؛
چقدر آدم ها بیشتر رشد میکردند
و چقدر جلو تر میبودند از جایی که در آن هستند..
زیرا که خیلی از قدمها هرگز برداشته نشدند
آن هم فقط به خاطر ترسِ از مسخره شدن.
