Sky Dominion

Tick   Tock Tick   Tock Tick   Tock Tick   To..

تلگراف معرفی قابلیت های هلمت ایگل ای شرکت آندوریل. این پروژه بخشی از یه طرح عظیم ۲۲ میلیارد دلاریه که هدف اون توسعه فناوری های واقعیت افزوده و هوش مصنوعی برای تقویت توان رزمی سربازان آمریکاست. این تجهیزات که شامل عینک ها و کلاه خودهای هوشمنده، به سربازان امکان میده پهپادها رو از دور شناسایی،اهداف مخفی رو در محیط های پیچیده شکار و از تسلیحات خودکار استفاده کنن. https://telegra.ph/Anduril-Eagle-Eye-02-27

عملکرد کلاهک هواترکان(ایر برست) موشک بالستیک یمنی و همچنین انفجار های ثانویه لانچر پدافندی در ونزوئلا. انهدام سیستم های پدافندی برای ما از این جهت مهمه که نیروی موشکی که میتونه دقت و سرعت انهدام اهداف متحرک پدافندی رو تامین کنه،تقریبا هر هدف در دسترسی (محدودیت برد،مقاومت و میزان تحرک هدف) رو میتونه بزنه. علاوه بر تحول ناوبری ماهواره ای،دسترسی به تعداد بالایی (تاخیر کمتر) ماهواره‌ی تصویر برداری در طیف های مختلف و بانک اهداف به روز برای انهدام این نوع از اهداف،مورد نیازه. اگر تصاویر زیادی از انفجار ثانویه لانچر های پدافندی کشور های منطقه دیدید،احتمالا به این معنیه که مشکل ناوبری ماهواره ای و بانک اهداف موشک ها حل شده. چند مورد انگشت شمار،قابل چشم پوشیه، چون ممکنه بخاطر کلاهک های بارشی،هوا ترکان و رد شدن محدود کلاهک های هدایت راداری/اپتیکی باشه.

⚜️جلسه Myth busting، این بار در زمینه موشک های بالستیک ضد کشتی ⚜️احتمالا اخیرا در رسانه ها و محافل داخلی از زبان برخی مسئولین با ربط و بی ربط و یا حتی شهروندان عادی بی اطلاع زیاد شنیده اید که با فلان موشک بالستیک ناوگروه آمریکایی را غرق میکنیم یا مسائلی از این دست، اما جالبی موضوع این است که موشک هایی که نام میبرند ( فرضا خرمشهر 4 ) حتی ضد کشتی هم نیستند. ⚜️برای افزایش آگاهی، اساسا لازم است تشریح شود که موشک بالستیک ضد کشتی چیست و چه ویژگی هایی باید داشته باشد، نسبت به یک موشک بالستیک معمولی دارای چه مزیت ها و چه چالش هایی است، و با کیس مطالعاتی ایران، گزینه های موجود چه هستند و کدامین آنها در بحث های اخیر مقابله با ناوگروه آمریکایی اصلا قابل استفاده هستند، و این تسلیحات را به طور جزئی از جنبه تاثیر گذاری عملیاتی با توجه به همان مزایا و چالش ها بررسی میکنیم. 1/n ✒️ #MH 📃@Cataphract1

⚜ مهندسان و فرماندهان هوافضا و نیروی دریایی به عنوان کاربر این سیستم،به خوبی از عدم کارایی این ماشین جنگی و نگاه به توان موشکی به عنوان اصلی ترین بازوی تهاجمی جمهوری اسلامی که در سالیان طولانی واسش هزینه شده بود،اطلاع داشتن. درگیر شدن در یک جنگ منطقه ای با اتکا به چنین توانی مثل به جنگ رفتن یه سرباز با یه شمشیر چوبیه! سادگی و حماقت سرباز(جمهوری اسلامی) در عدم تشخیص شمشیر فولادی از شمشیر چوبی و سازنده ای (هوا فضا) که این شمشیر چوبی رو به عنوان ابزار تهاجمی در اختیار سرباز گذاشته،هر دو به یه اندازه در شکست خوردن سرباز موثرن. 💠 در وضعیت فعلی،ترکیب فیوز پیشرفته مجاورتی مورد استفاده در موشک های پر سرعت، و پوسته ترکش شونده(کلاهک airburst یا هواترکان) در کنار کلاهک های خوشه ای میتونه تا حدی دقت پایین و CEP بالای موشک ها رو در مقابل اهداف نرم مثل رادار و لانچر و جنگنده های پارک شده در فضای باز،جبران کنه. تنها گیم چنجری که برای توان موشکی جمهوری اسلامی وجود داره،دسترسی به decode کردن کد های ماهواره ای نظامی شبکه گلوناس و بیدو،اپگرید نرم افزاری و سخت افزاری انتن و رسیور و به طور کلی: تحول ناوبری ماهواره ای موشک هاست. در پایان،با توجه به قطع شدن اینترنت در جنگ پیش رو،بد نیست مواردی رو مطرح کنیم: 💠 تصاویر ماهواره ای مربوط به تخریب گسترده پایگاه ها و ناو ها رو که توسط چنل ها وحساب های وابسته در خبرگزاری ها و پیام رسان های داخلی منتشر میشه رو بای دیفالت فیک در نظر بگیرید. به یاد بیارید برای تخریب اندک نواتیم چه تعداد موشک برخورد کرد و چه حجمی از تصاویر در جریان این حمله ثبت شد. یه تصویر ماهواره ای رو به راحتی میشه ادیت کرد،مدارک تصویری بیشتر لازمه! 💠 اگه خبری در رابطه با موشک قیامت یا رستاخیز دیدید،طبق شنیده ها، این موشک نسخه ایکس لارج خرمشهر 4 با کلاهک چهار تنی و وزن احتمالی 45 تا 55 تن هست. هدف این سلاح جنبه جنگ روانی هست،نه تاثیر میدانی،تخریب انفجار یه کلاهک 20 کیلو گرمی (کلاهک راکت 122mm گراد!) در فاصله 20 متری از تخریب یه کلاهک 4 تنی در فاصله 120 متری بیشتره. (برخورد به 120 متری هدف رو خوش بینانه در نظر گرفتم) 💠 در صورتی که توان موشکی جمهوری اسلامی به تنها گیم چنجری که گفیتم،دست پیدا کنه،دقت موشک ها به سطحی میرسه که شاهد هدف قرار گرفتن متعدد سیستم های پدافندی و انفجار ثانویه لانچر های پدافندی خواهیم بود که میتونه نتایج جنگ رو به کلی دچار تغییر و پیش بینی ها و محاسبات پیش از جنگ رو دگرگون کنه. پایان. P18

در پایان ⚜ اگه تا اینجا رشته پست رو دنبال کرده باشین،تا جای که تونستیم،ابعاد عملیاتی توان موشکی در عملیات های گذشته و جنگ آینده رو برسی کردیم. واضحه که ماشین جنگی هوافضا کار نمیکنه،نه قبلا کار کرده،نه قراره بکنه! نه به این معنی که در ظاهر مطلقا هیچ وقت درست کار نکرده یا نمیکنه،حتی یه سیستم معیوب هم میتونه جنبه های از عملکرد درست رو نشون بده! مثل همون حمله 1402 به ادلب. اصلاح این ماشین در کوتاه مدت هم چیزی جز امید واهی نیست.

چرخ دنده های معیوبی مثل توسعه ندادن ماهواره های تصویر برداری با کیفیت (دقت تصویر برداری در طیف های مختلف) و کمیت ( تاخیر کمتر در دسترسی به تصاویر به روز) مورد نیاز - ضعف جدی در ناوبری ماهواره ای غیر نظامی - اتکا به سیستم INS - سعی در جبران دقت پایین با افزایش حجم اتش - کیفیت و فناوری  پایین برای کاهش هزینه بخصوص در انواع اسکاد لایک سوخت مایع - ابتدایی بودن فیوز های مورد استفاده در کلاهک ها - سویچ کردن به هدایت نامطمئن و پیچیده راداری و اپتیکی به جای کار روی هدایت ماهواره ای در انواع زمین به زمین - استفاده از پلتفرم قدیمی KH-55 به جای توسعه موتور بهینه تر و باز طراحی بدنه برای کاهش RCS، در کروز های میان برد - ریسک استفاده از کِشنده های وارداتی در لانچر ها.

💠 این چرخ دنده های معیوب در یکی دو سال گذشته به وجود نیومدن،تاریخچه بعضی از اونا به بیش از 20 سال پیش برمیگرده،در این دو دهه بسیاری از نطامی نویسان خارجی و داخلی با تحلیل فنی فناوری و تاکتیک های موشکی جمهوری اسلامی در مقالات،وب سایت ها و شبکه های اجتماعی به نتایجی که در دو سال اخیر دیدیم،رسیده بودن. کارایی توان موشکی جمهوری اسلامی در مقابل حریفی که در پدافند،توان مقابله سخت و نرم رو تا بالاترین سطح ارتقا داده،سال ها قبل به دفعات مطرح شده بود،که یا با سانسور توسط حساب ها و چنل ها منتشر می‌شد یا موجب پرونده سازی برای فرد منتشر کننده! به همین دلیل اسم این رشته پست رو تکرار مکررات گذاشتم. P17

⚜ بر خلاف موشک های بالستیک ضد کشتی که شانس برخورد موفق موشک های کوتاه برد و میانبرد نزدیک به هم هست(میان برد ها سرعت بیشتر و مزیت پرتاب از عمق خاک ایران رو دارن،کوتاه برد ها کمیت و احتمال سرکوب بیشتر!) شکاف عمیقی بین کارایی ضد کشتی های کروز کوتاه برد و میان برد وجود داره میان برد ها در ادامه پروژه سومار ساخته شدن و مشکلات طرح Kh-55 رو به ارث بردن،در حالی که تاکتیکی ها بر اساس طرح C-802 چینی ساخته شدن و که طراحی بسیار بهتری داره. از این گذشته وجود تعداد بالای اواکس توانمند E-2 و سطح مقعطی بالای ابومهدی/طلائیه و نسخه های ضد کشتی پاوه/قدس،شانس عبورشون از سد پدافند رو ناچیز کرده. 💠 و اینکه حتی اگه با دسترسی به تصاویر ماهواره به روز مسیر ناوگان رو تخمین بزنید،سرعت پایین و محدودیت سیکر باعث میشه هدف از دست بره. البته مزیت های هم نسبت به تاکتیکی ها دارن،در بعضی از موشک های ضد کشتی میانبرد،سنسور مربوط به سامانه ترکام دیده شده،نقشه های مربوط به عوارض زمینی رو هم در خاک ایران میشه با پرواز هواپیما های سبک تجاری تهیه کرد و به پیچیدگی تهیه تصاویر دقیق ماهواره ای خارج از کشور نیست،که میتونه به ناوبری مستقل و شلیک از فلات مرکزی کمک کنه،که بقا پذیری لانچر رو نسبت به لانچر های ساحلی افزایش میده. در برد زیر 300km،شما به ابزار های مختلف برای کشف موقعیت ناو های دشمن دسترسی دارین و مدت پرواز هم به اجازه جابجایی هدف رو نمیده. 💠 همچنین کمیت بسیار بالای کروز های خانواده C-802 و سطح مقطعی کمتر، موقعیت بهتری برای عبور از پدافند میده و برخود حتی یه موشک با کمی خوش شانسی میتونه شناوری در کلاس ناوشکن رو هم غرق کنه،موشک ساب سونیک نپتون اوکراینی با کلاهک 145 کیلویی یه رزمناو 12500 تنی کلاس اسلاو رو غرق کرد! به طور کلی موشک های ضد کشتی تاکتیکی،مشکل چندانی در دقت و کمیت ندارن،بزرگترین مانع عملیاتی شون، تجمیع اکثریت توان در مناطق ساحلیه (برد محدود) که مثل مناطق غرب و شمال غرب در جریان جنگ ۱۲ روزه، در چند ساعت اول زیر آتیش شدید هوایی زمین گیر میشن و ابتکار عملیاتی شون از دست میره. P16

⚜ موشک های ضد کشتی،در چه درنوع بالستیک و کروز چه در برد های متفاوت،بزرگترین مانع دقت موشک های زمین به زمین یعنی هدایت دقیق ترمینال رو ندارن،هدایت ترمینال به وسیله هدایت راداری و الکترواپتیکی انجام میشه و دقت بالایی داره. از طرفی عمده مشکل سیکر های راداری و اپتیکی در موشک زمین به زمین در نسخه ضد کشتی وجود نداره. 💠 تشخیص هدف زمینی نسبت به هدف دریای توسط اپتیک سخت تره، در نوع ضد کشتی، یه ناوشکن بزرگ با ابعاد 150mدر 20m رو باید از پس زمینه ( آب ) با تفاوت سطح حرارتی خوب پیدا کنه،مثل دیدن یه چراغ تو تاریکی شب! مقایسه کنید با پیدا کردن سوزن در انبار کاه نسخه زمین به زمین. برای اسکن راداری هم، اهداف بزرگ دریایی اسون تر از یه توپوگرافی خاص زمینی تشخیص داده میشن. 💠 چون تشخیص هدف دریایی بسیار راحت تره،موشک نیاز کمتری به کاهش سرعت داره،و میتونه سرعتش رو تا حد خوبی حفظ کنه،البته نوع اپتیکی بازم به دلیل گرمایش حاصل از ورود به جو باید سرعتشو کم کنه. به همین خاطر از بین موشک های بالستیک ضد کشتی نوع هدایت راداری بسیار محبوبه. چینی ها از RV معروف پرشینگ 2 الهام گرفتن و یه RV ضد کشتی هدایت رادری ساختن که روی بوستر های مختلف با برد مختلف نصب میشه. DF-21D,DF-26 و YJ-20 در ایران هم در برد تاکتیکی نسخه های ضد کشتی شبیه به هرمز و فاتح مبین ساخته شدن،فعلا تصویری از مدل های میانبرد ضد کشتی منتشر نشده،ولی احتمالن اونا هم RV مشابه پرشینگ 2 هست. 💠 همچنین انواع ضد کشتی مثل انواع زمین به زمین نیاز به نقشه ها و تصاویر دقیق ماهواره ای ندارن، کشف اهداف بزرگ دریایی در برد کوتاه توسط رادار های ساحلی و شناور های کوچیک سطحی و زیر. سطحی و پهپاد های شناسایی سبک انجام میشه و در برد بالا هم تصاویر ماهواره کم دقت که موقعیت حدود ناو رو با تاخیر کم نشون بده،کفایت میکنه. 💠 مورد دیگه هم اینکه چینی ها،همکاری های خوبی با نیروی دریایی سپاه دارن و پیش تر هم در تحویل تصاویر ماهواره ای بروز موقعیت ناو های ایالات متحده به حوثی ها دخالت داشتن. بسیار بعیده چینی ها تصاویر و نقشه های ماهواره ای مورد نیاز برای حمله به اسرائیل رو در اختیار هوافضا بزارن،ولی دلایل خوبی برای تقویت نیروی دریایی سپاه،ضد نیروی دریایی آمریکا دارن. P15

⚜ در هر دو روش موشک مجبوره سرعتش رو به شدت کاهش بده(هدایت الکترواپتیکی بیشتر!)و مانور رو هم محدود کنه تا هدف پردازش و تفکیک بشه،همین موضوع اون رو در ارتفاع پایین بسیار اسیب پذیر میکنه و تبدیل به هدف آسونی برای موشک های استانر و PAC-3 و استاندارد 6 میشه. با توجه به تفاوت ارتفاع عملیاتی فلاخن داوود و پاتریوت و SM-6 با تاد،اروو و SM-3 میشه گفت حتی حجم اتش بالا هم ممکنه مانع رهگیری این موشک ها توسط سامانه های ضد موشکی ارتفاع پایین نشه. 💠 توسعه موشک های تاکتیکی تا میانبرد بالستیک با هدایت ترمینال راداری و الکترواپتیکی در نقش زمین به زمین،توجیه ای جز ناکارآمدی سیستم هدایت ماهواره ای نداره و به جز در نقش متعارف کسی به جز ایران،از این نوع استفاده نمیکنه. هزینه توسعه و ساخت بالای دارن،به دلیل تراجکتوری خاصشون،به راحتی میشه از بقیه موشک ها تفکیکشون کرد و در ارتفاع پایین که سرعت کمی هم دارن بعد از مانور،شکارشون کرد، استفاده نوع راداری به نقشه های دقیق SAR ( که بعیده کشوری در اختیار هوا فضا بزاره) و نوع الکترواپتیکی به مدل سازی های دقیق و الگوریتم یادگیری ماشین،برای تطبیق نیاز داره. 💠 سیکر راداری قابلیت تشخیص ناحیه هدف رو داره و باید یه ناحیه توپوگرافی خاص رو در چند مرحله تشخیص بده،که چندان دقیق نیست و CEP در حد 30m میده،که برای اهداف نرم کفایت میکنه،این نوع کارایی بیشتری هم از الکترواپتیکی داره،چون سیکر باید هدف رو بین انبوهی از اهداف فرعی که سطح حرارتی مشابه یا جزئیات ظاهری مشابه ای دارن تشخیص بده و هر چه قدر سرعت پایین باشه بازم فرصت سیکر برای هدف یابی محدوده(گرم شدن سیکر به کنار) در واقع مثل پیدا کردن سوزن تو انبار کاه میمونه. P14

هدایت ترمینال ⚜ هدایت ترمینال راداری و اپتیکی،معمولا به عنوان هدایت ترمینال موشک های ضد کشتی که نیاز به هدف گیری زنده و ریل تایم دارن،استفاده میشه،برای موشک های زمین به زمین به جهت پیچیدگی،هزینه بالا و محدودیت های مربوط به سرعت و مانور در جو،مگر در شرایط خاصی،استفاده ازشون صرف نظر میشه. 💠 یکی از موشک های که شرایط ویژه داشت موشک اتمی پرشینگ 2 بود، موشک های اتمی معمولا نیاز به دقت بالا ندارن و ناوبری مستقل اینرسیایی براشون کفایت میکنه،ولی پرشینگ 2 برای حمله دقیق به سیلو های موشکی طراحی شده بود و نیاز به هدایت مکمل داشت،هدایت ترمینالش به این صورته که:

پس از ورود به جو(حدود ارتفاع 20 کیلومتری) و مانور اولیه pull-up/pull-down (برای کاهش سرعت و جلوگیری از آسیب حرارتی)رادار RV فعال میشه. آنتن به صورت دایره‌ای اسکن می‌کنه (حدود ۲ دور در ثانیه) و یه تصویر راداری زنده از ناحیه اسکن رادار تولید میشه. تصویر زنده با نقشه‌های راداری دیجیتال پیش‌بارگذاری‌شده مقایسه میشه و پردازشگر بهترین نقطه تطابق رو پیدا و خطای موقعیت و آزیموت RV نسبت به هدف رو محاسبه می‌کنه. این روش موشک رو به CEP حدود 30m رسونده بود.

💠 اصول کار هدایت ترمینال اپتیکی هم مثه راداریه، کلاهک در ارتفاع پایین 20 تا 30 کیلومتری،با مانور سرعتشو کاهش میده و موقعیتشو برای پردازش و تطبیق تصویری هدف با حافظه،تنظیم میکنه،سپر حرارتی باز میشه و سیکر هدف رو جستجو میکنه،ولی برخلاف هدایت راداری،علاوه بر مسئله پردازش و تفکیک و تشخیص هدف از پس زمینه،موشک مجبوره سرعتش رو بسیار پایین تر بیاره چون حرارت آیرودینامیکی روی پنجره سیکر،حاصل از حرکت با سرعت چند ماخ در جو،سیکر رو از نویز حرارتی پر و سیکر رو کور میکرد. P13

⚜ در مورد رادار های ارتفاع سنج مربوط به سیستم ترکام(TERCOM- ناوبری تطبيق عوارض زمینی) که در برخی موشک های کروز ایرانی دیده شده: ناوبری ترکام کلا در مناطق بیابانی عراق سوریه اردن و عربستان که عوارض زمینی محدود و سطح صافی دارن، چندان مطمئن نیست و نیاز به آماده سازی نقشه های دقیق SAR ماهواره ای از مسیر پرواز موشک داره که امکاناتش در کشور نیست،مگر از یه کشور ثالث نقشه توپوگرافی مسیر رو بگیرن(بعیده بشون برای حمله به اسرائیل بدن!) خود ترکام هم به ذات یه هدایت میانه مسیره و کارش اینکه موشک رو تا نزدیک هدف ببره و هدایت ترمینال رو یه سیستم دیگه مثل DSMAC(تطبیق صحنه-تصویر دیجیتالی) انجام میده که سنسور های مربوط به اون در موشک کروز ایرانی دیده نشده(همون هم دردسر به کار گیریش کمتر از ترکام نیست) از بحث دقت و مقابله الکترونیکی که بگذریم 💠 حدود 25 سال پیش تعدادی از Kh-55 های اوکراینی با برد 2500km به چین و ایران رسید که چین بر اساس اون موشک Cj-1000 و ایران پروژه مشکات که نتیجه اون سومار شد رو توسعه داد. از رونمایی سومار تا امروز،خانواده سومار در انواع ضد کشتی و ضد سطح با موتور های توربوجت طلوع 4(TRI-60Rموتور C-802 های چینی)، توربو جت طلوع 10(tj-100 ساخت چک) و توربو فن طلوع 14( R95-300 موشک KH-55) توسعه پیدا کردن. همشون از ژنتیک طراحی Kh-55 زمان شوروی استفاده میکنن،طراحی استوانه و موتور بیرون زده از بدنه(یا بالا یا پایین بدنه) برای حداکثر بازده موتور و مصرف سوخت کمتر و برد بیشتر! 💠 طراحی قدیمی و منسوخ،بازتاب راداری موشک ها رو فدای ساخت موشک میانبرد با موتور توربو جت،کاهش وزن و هزینه ساخت و کمیت بالا کرده(مثه پراید سازی!) ،مزیت کروز ها در مقابل سرعت پایین،ارتفاع پروازی و برد کشف پایین بود که با طراحی خانواده سومار و همچنین پرواز تعداد زیادی اواکس از دست رفته! تاکتیک موج چند صد تایی پهپاد های انتحاری هم بعد جنگ روسیه و اوکراین،به وسیله راکت های لیزری ساده و آپگرید گنبد اهنین برای مقابله با پهپاد های انتحاری،دیگه کار نمیکنه. P12

⚜ عملیات حمله به آرامکو قبلا گفتیم که خطای سیستم ناوبری اینرسیایی (INS) با زمان افزایش پیدا میکنه و برای موشکی که پروازش 10~12 دقیقه طول می‌کشه در ترکیب با سایر منابع خطای 200m تا 800m میده و بفرض همین IMU رو در موشک کروزی که بیش از یک ساعت پرواز داره و و پهپاد انتحاری که چند ساعت زمان پرواز داره و برخلاف موشک بالستیک در تمام مسیر درگیر اختلالات جوی پیش بینی نشده هست،به کار ببریم،خطای حدود چند کیلومتر برای کروز و ده ها کیلومتر برای پهپاد میده. پهپاد خیلی بیشترم هست چون سیستم IMU اون از نوع میکرو الکترومکانیکی هست و به طور قابل توجهی خطای بیشتری میده! عملیات حمله به آرامکو درست مثه عملیات حمله به ادلب دی 1402،دقتی رو نشون میده که ابدا کار سیستم IMU نیست. اینجا باز هم دخالت یک ناوبری مکمل (ماهواره ای) رو داریم. 💠 موشک های کروز و پهپاد های انتحاری، به دلیل سرعت پایینشون، مدت زمان پرواز طولانی دارن. همین بهشون فرصت میده تا سیگنال ماهواره ای بسیار بیشتری نسبت به بالستیک دریافت و پردازش کنن،از طرف دیگه میدونیم که هر چه تعداد اندازه گیری های متوالی مختصات و سرعت و ارتفاع و... بیشتر باشه به واسطه فیلتر کالمن دقت افزایش پیدا میکنه. همچنین همون نرخ بروزرسانی مختصات گیرنده 18هرتز که برای موشک بالستیک حدود 95m میشد برای موشک کروز 13.5m و پهپاد انتحاری 2.8m میشه!

یعنی با یک گیرنده مشابه غیر نظامی در برد مشابه: بالستیک هر 95m یکبار اطلاعات ناوبری رو اپدیت میکنه و کروز و پهپاد هر 13.5متر و 2.8 متر. پس پهپاد و کروز ها اپدیت های ناوبری بسیار بیشتری دریافت میکنن و دقت رو افزایش میدن.

💠 از طرفی مختل کردن ناوبری ماهواره ای کروز ها و پهپاد های انتحاری به دلیل ارتفاع پروازی پایین و انحنای زمین،نیاز به تراکم بالای از اخلالگر ها داره،در صورتی که پهپاد بتونه مسیر خودش رو به گونه ای تنظیم کنه که بیشترین فاصله رو با اخلالگر ها و ناحیه هدف (مثل اون بخش از تاسیسات نفتی ارامکو) فاقد اخلالگر مناسب باشه و انتن ناوبری ماهواره ای هم کارایی خوبی در تشخیص و حذف جمینگ داشته باشه،ناوبری ماهواره ای کروز و پهپاد میتونه دقت خوبی از خودش نشون بده. بر همین اساس،کروز و پهپاد ها در مقابل هدفی که محافظت الکترونیکی خوبی نداره،موثر و درمقابل ناحیه ای با تعداد زیادی سیستم اخلالگر مثل اسرائیل،غیر موثر خواهد بود و با خطای چند کیلومتر (اگر نگیم ده ها کیلومتر) اصابت میکنه. P11