Faded Memories
رفتن به کانال در Telegram
a place for the memories we were never ready to forget
نمایش بیشترکشور مشخص نشده استدسته بندی مشخص نشده است
926
مشترکین
اطلاعاتی وجود ندارد24 ساعت
+157 روز
+3330 روز
آرشیو پست ها
از کسایی که برای خودشون و روابطشون حد و مرز قائلن و تو اضافه کردن آدم‌های جدید به زندگیشون خساست به خرج میدن خوشم میاد، این‌ها متوجه شدن که آدم کمتر، کیفیت بیشتر و زندگی بهتر.
«
تلاشِ کسی که می‌خواد خوشحالم کنه برام باارزشه،چه به نتیجه برسه، چه نه. من آدمِ دیدنِ مقصد و مقصود نیستم، قدم‌ها برام خیلی مهمن.
یوقتایی از دست نمیدید که بهترشو بدست بیارید، از دست میدید چون نتونستید خوب نگهش دارید و لایقش باشید :)
|محی جی|
حتی دلم نمیخواد یه ریکوئست جدید تو اینستا رو اکسپت کنم چه برسه به یه آدم جدید تو زندگیم.
به قسمتی از زندگیم رسیدم که نه میدونم دارم چه غلطی میکنم نه میدونم درآینده قراره چه غلطی بکنم، همه چی برام پوچ و بی معنیه.
هر چی تلاش میکنم نمیتونم ببخشمش، انقدر درد داشت که تو مهمونی، تو خواب، جلوی دوست‌هام، از همه مهم‌تر تو بغل مامانم گریه کردم.
از هدر رفتن جوونیم بیزارم. اینکه چشم روی هم میذارم میبینم بزرگ و بزرگ‌تر شدم ولی عملا هیچ دستاورد چشم‌گیری نداشتم، نه پیشرفت کاری، نه پس انداز، نه سفر و خاطره‌های خوب. تازه به هیچکدوم از آرزوهامم نرسیدم و برعکس، چیزهایی رو تجربه کردم که اصلا دلم نمیخواست زندگیشون کنم.
