تَبار | TABAR🇦🇫

امروز عکس‌های بسیار قدیمی زنان افغانستان را دیدم و قلبم شکست. با خود فکر کردم: ما از کجا به کجا رسیدیم؟ روزی زنان افغانستان درس می‌خواندند، در دانشگاه‌ها حضور داشتند، داکتر، استاد و رهبر بودند. اما امروز میلیون‌ها دختر از حق آموزش، کار و آزادی محروم شده‌اند. و می‌دانید چرا؟ به نام قوم، مذهب، تعصب و نفرت. امروز دختران افغانستان در ترس و خاموشی زندگی می‌کنند، در حالی که بسیاری فقط تماشا می‌کنند. سکوت در برابر ظلم، بی‌طرفی نیست. من برای روزی صدا بلند می‌کنم که هیچ دختری به خاطر زن بودن از حق زندگی، آموزش و آزادی محروم نباشد. @tabar_afg

°•🕯 🥀 نوحه زیبای وطنی (بیرق‌دار) دیگه صبرم تمام استه، موشه کُشتار لالی جان! شیده دنیا دَ پیشِ وُقره‌هایم تار لالی جان! دمِ ظهر است و گرمی مثل آتیش می‌کشد شعله لب خشکِ علی میدیه مره آزار لالی جان! بیده رخصت که بیرق‌دارِ عاشورا کده اوماغ بگردد قیله قیله در رهت این بار لالی جان! تو کیمتو گفته بودی مردم خاو رافته‌ی دنیا قدی قربانیِ از مو موشه بیدار لالی جان! تو می‌دانی که این نامردمان کوفی و شامی برای کشتنِ مو گشته‌اند آشار لالی جان! صدا، یک لاظه باد از بین جنگل می‌رسد در گوش که افتادم به چنگ گله‌ی کفتار لالی جان! نکردم مَیده عهدم را دَ تای نیزه و شمشیر تو توغ کو بازوانم گشته است اَوگار لالی جان! مرا تا زنده‌ام در خیمه‌های مو، مبر زیرا خجالت می‌کشم از کودک و بیمار لالی جان! خجالت می‌کشم اما یقین دارم که بیرق‌مه ازی باد بال شوه در کوچه و بازار لالی جان! ✍ محمد حسین فیاض @tabar_afg

اَلسَّلامُ عَلَی الْحُسَیْن وَ عَلی عَلَیِ بْن الْحُسَین وَ عَلی اَوْلادِ الْحْسَیْن وَ عَلی اَصحابِ الْحُسَین تاسوعا و عاشورای حسینی تسلیت باد🏴 @tabar_afg

جشن استقلال افغانستان سال 1947 تصویر برداری توسط یک تلویزیون دولتی کشور هندوستان تهیه شده. هشتاد سال قبل... خودتان قضاوت کنید هشتاد سال قبل کابل چگونه یک شهر مدرن و زیبا بوده است. #تاریخ #تمدن #فرهنگ #استقلال @tabar_afg🇦🇫✨

نا گفته نماند که پشه ای ها زبان مخصوص خودشون رو دارن و به زبان پشه ای صحبت میکنند در عین حال به زبان های پشتو و دری هم خیلی مسلط هستند

مارکوپولو که طی سفرش از مناطق پشه‌ای‌نشین گذر کرده‌بود، مذهب و آداب و رسوم این مردم را بسیار آمیخته به سحر و جادو توصیف کرده است. ظاهرا دره نور شراب خوبی هم داشته که البته با اسلام آوردن ساکنانش در قرن هیجدهم دیگر اثری از آن نیست پشه ای ها یکی از اقوام خاص و منحصر به فرد افغانستان هستن🇦🇫🌱 #پشه_ای #قوم #معرفی_اقوام_افغانستان @tabar_afg🇦🇫✨

در محله یا روستایی که همه از یک طایفه باشند رسم روی گیری اکثرا وجود ندارد و حتی در بعضی از مناطق زنان پشه ای بدون اینکه بشناسد هر کسی که از مقابلش بگذره خوش آمدید میگویند جشن ازدواج و نامزدی هم در قوم پشه ای منحصر به فرد و نسبت به سایر اقوام افغانستان آزاد تر هستند طوریکه که وقتی دختر پسری نامزد میکنند میتونن در دوران نامزدی نشست و برخاست کنند و وقت بگذرونند که این امر در بقیه اقوام افغانستان تا موقع عروسی ممنوع می‌باشد یه نکته دیگه اینکه قوم پشه ای درگیری های قبیله‌ای آنها با سایر اقوام است حتی بعضی از درگیری ها سابقه ۱۲۰ ساله رو دارند در تاریخ گفته که مردان از هنگام تولد در خانه میمانند و و بزرگ میشن گفته شده در یکی از قبایل مردان تا چند نسل فقط در خانه بزرگ شدند و به خاطر ترس از درگیری و کشته شدن هیچ وقت بیرون نرفتن در مورد ریشه و تاریخ قوم پشه ای اختلاف نظر وجود داره #قوم #پشه_ای #معرفی_اقوام_افغانستان @tabar_afg🇦🇫✨

پشه‌ای‌ها قومی هندواروپایی‌تبار (شاخه هندوآریایی/ داردی) هستند که عمدتاً در شرق و شمال‌شرق افغانستان زندگی می‌کنند. حوزه پراکندگی آنها شامل نواحی شمالی ولایت لغمان، ننگرهار، برخی بخش‌های کنر، کاپیسا، پروان، نورستان و نواحی‌ای از کابل و پنجشیر است. مردان پشه‌ای در دو روستای آخر دره نور عموما به واسطه آرایش و پیرایش منحصر به‌فردشان شناخته می‌شوند؛ سرمه‌های سیاه و رنگارنگ که گاهی به صورت نقوش گیاهی کشیده می‌شود و تزئین کلاه و مو با گل و سنجاق سر؛ آرایه‌هایی که عموما توسط زنان استفاده می‌شوند، نه مردان. #قوم #پشه_ای #معرفی_اقوام_افغانستان @tabar_afg🇦🇫✨

یار اگر خواستی بگیری دخت ایرانی بگیر بگذر از شیراز و مشهد ترک شیرازی بگیر از سمرقند و بخارا اگر نخواستی پس بیا دخت تاجک گر همی خواهی بدخشانی بگیر جمله میدانند که دخت دوشنبه نازک است پس بیا دخت وطن و کابلستانی بگیر @tabar_afg

در تماشای تو قانع نشوم من به دو چشم همه چشمان جهان گو به سرم بشتابند... @tabar_afg 🇦🇫 ✨

همچنین، لباس‌های زنانه‌ی سنتی افغانستان، که شامل سوزن‌دوزی‌ها و طرح‌های خاص مناطق مختلف است، شباهت زیادی به پوشش زنان در دوران هخامنشیان (2500 سال پیش) و کوشانیان (حدود 2000 سال پیش) دارد. #لباس_محلی_افغانستان@tabar_afg

قدمت لباس افغانی به هزاران سال قبل برمیگرده مشخص کردن یک تاریخ دقیق برای قدمت لباس سنتی افغانستان دشوار است، اما برخی از لباس‌های سنتی افغانستان، مانند چَپَن و پیران‌تنبان، ریشه در پوشش مردمان دوران خراسان بزرگ (قبل از اسلام) دارند که بیش از 1400 سال پیش بوده است. #لباس_محلی_افغانستان @tabar_afg

لباس محلی افغانستان نه تنها یک نماد فرهنگی و هنری است،بلکه نمادی از تاریخ،سنت و هویت ملی افغانستان نیز هست.با حفظ و ترویج این لباس ها میتوانیم به حفظ فرهنگ و سنت های افغانستان کمک و آنها را به نسل های آینده منتقل کنیم #لباس_محلی_افغانستان @tabar_afg 🇦🇫✨

اگر بخواهی ملتی را به بردگی بکشی فرهنگ او یعنی هویت او را در هم بشکن و اگر فرهنگ او غیر قابل خرده گیری بود تا آنجا که میتوانی از ابزار دروغ استفاده کن و با دروغ آن را از پای در بیاور. چون زمانی که ابزار راستی را در دست نداری، دروغگویی بزرگترین عامل پیروزی است. کابل مندوی 1970 @tabar_afg🇦🇫🌱

چگونه می‌توان کسی را ترساند که شکمش فریاد گرسنگی می‌کشد و روده‌های بچه‌هایش از نخوردن به پیچ‌ و تاب در می‌آید؟ دیگر چیزی نمی‌تواند او را بترساند، زیرا او بدترین ترس‌ها را دیده است. @tabar_afg🇦🇫🌱

نیست شوقی که زبان باز کنم از چه بخوانم ؟ من که منفور زمانم چه بخوانم چه نخوانم #نادیه_انجمن @tabar_afg🇦🇫🌱

نادیه انجمن، شاعر جوان و درخشان افغان، متولد ۱۳۶۰ در هرات بود. او در دوران سلطه‌ی طالبان، به‌رغم ممنوعیت آموزش، به محفل ادبی زیرزمینی «گل‌سرخ» پیوست و در تاریکی، شعر را آموخت. بعد از سقوط طالبان، وارد دانشگاه هرات شد و اولین دفتر شعرش به نام "گل‌دختر" را منتشر کرد؛ مجموعه‌ای از اشعار عاشقانه، تلخ، و پر از امید برای زنان. ۷ آبان ۱۳۸۴، نادیه تنها ۲۵ سال داشت که در خانه‌اش به دست شوهرش کشته شد. شوهرش، استاد دانشگاه، به جرم قتل بازداشت شد ولی بعدها آزاد گشت. و مثل همیشه عدالت اجرا نشد... #شاعر #نادیه_انجمن #چهره_های_ماندگار_افغانستان @tabar_afg🇦🇫🌱

باید آزادی را همراه عدالت انتخاب کرد؛ یکی بدون دیگری بی معناست! اگر کسی نان شما را بگیرد، آزادی شما را هم گرفته است و اگر کسی آزادی شما را برباید، مطمئن باشید که که نان شما نیز در معرض تهدید است! @tabar_afg🇦🇫✨