خاکسترِ آبی
رفتن به کانال در Telegram
درود بر شما✨️ خوش اومدین به کاخِ خودتون خب حالا فنجونهاتون رو بیارید تا گرم صحبت بشیم. راه ارتباطیمون : @Rahaa2007bot
نمایش بیشترکشور مشخص نشده استدسته بندی مشخص نشده است
269
مشترکین
-324 ساعت
-217 روز
+7230 روز
آرشیو پست ها
268
Repost from بی رَمَق؛
نمیدونم تجربه کردید یا نه اما یک روزایی از شدت خستگی و فشار قلبم درد میگیره، تمام استخونام انگار زیر ۱۸ چرخ له شده؛
امروز از همون روزاست و تنها دلخوشیم اینه که میام خونه زیرپتو با یک لیوان چایی و خوشگلی و بامزگی مامانم ارامش میگیرم.
-لیمو
268
Repost from "بانوی قرن 19ام"
شاید یه خداحافظی قشنگ بهت انگیزه زندگی کردن رو بده؟ شاید. به من انگیزه مرگ داد. اما نشد نفسم بند بیاد. به محض باز شدن چشمام بازم تو همون جهنمی بودم که بدون تو ساخته شده بود. با همون لباسی که تو گفتی تنت رو برای آخرین بار توی آغوش بگیرم و زندگیمو خلاصه کنم توی نبودنت.. خداحافظی قشنگی داشتیم قبول! ولی به من انگیزه مرگ داد نه زندگی:)
- نآز مینویسه
268
Repost from "بانوی قرن 19ام"
+ تو عاشقی؟
- من خستهام، عشق کجا بود.
+ ولی عاشق شدی قبول کن.
- خب .. عاشق بودم.. الان نیستم.
+ اگر نبودی که نسبت به عاشق بودنت خیره گوشه دیوار نمیشدی. مردمک چشمات تنگ شد. من میدونم چه معنیای دارن نآز.
- دلم برای هیچی تنگ نشده.
+ زود میگیری چی میگما-
- ناز مینویسه
268
Repost from بی رَمَق؛
بله من به خودم افتخار میکنم؛
بابت اینکه اینهمه بدی دیدم اما بدی نکردم.
بابت اینکه ادمای زیادی ازارم دادن اما تلافی نکردم.
بابت اینکه نفرت و تاریکی و تجربه های تلخی که بهم تحمیل کردن رو به بقیه انتقال ندادم.
بابت اینکه منو با درد و رنج و رازام تحقیر کردن اما من حتی راز بدترین ادمای زندگیمم تو سینه حبس کردم.
بابت اینکه ترسایی که تو جونم بزرگ کردن رو به جون عزیزانم ننداختم.
توهم به خودت افتخار کن.
بابت تک تک روزایی که میتونستی براشون تبدیل به جهنم کنی اما آروم درو بستی و اونارو توی باتلاق خودشون تنها گذاشتی!
-لیمو
268
Repost from بی رَمَق؛
اون شب با اختلاف سرد ترین شب زندگیم بود. اره واقعا سرد و ترسناک بود. شنیدن چیز هایی که سال ها مرورشون میکردی ترسناک بود. تقریبا کنترل رو هیچ چیزی نداشتم. از صبح دلم شور میزد، مدیتیشن کردم، گلدونارو عوض کردم، موزیک گوش دادم با اینکه نمیفهمیدم خواننده چی میگه تمرکز نداشتم، پیاده روی کردم، نوشتم اما بازم تو دلم رخت میشستن. داشتم اخرین لیوان که حاوی باقی موندهی دمنوش ارامبخش بود رو میشستم که تلفنم زنگ خورد. دلم از بلندی پرت شد پایین، دوییدم با دستای کفی سمت تلفن ایکون برقراری تماسو روی شماره ناشناس فشردم. نفس نفس میزدم. -الو؟ نفسم داشت بند میومد، همون صدا بود؟ -الو؟.. صدامو میشنوی؟ انگار لال شده بودم، تمام کلماتی که دور مغزمو احاطه کرده بودن به یکباره فروریختن. -حق داری حرف نزنی.. حتما شوکه شدی، ببخشید دیر وقت زنگ زدم، نتونستم جلوی خودمو بگیرم. روی زمین کنار اباژور میشینم. +خیلی سال گذشته.. نفس عمیقی میکشه. -صدات.. هنوزم همونطوری میتونه زبونمو بند بیاره... اره درسته خیلی سال گذشته. هیچی نمیگم، لباسمو تکون میدم تا دمای بدنم پایین بیاد، این گرما وسط زمستون سخت این شهر عین افسانهی خیالی بود! -امشب... امشب اونجا خیلی سرده اره؟ +اره سرد ترین شب سال اعلام شده. -لباس گرم پوشیدی؟ ناخوداگاه پوزخند میزنم، تمام شبایی که از سرما تا صبح تب کردم کجا بود؟ +بعد از اینهمه مدت زنگ زدی که ببینی تو سرد ترین شب سال لباسم گرمه یا نه؟ گلوشو صاف میکنه، انگار جا به جا شده. میدونستم الان خیره به پوسترای دیوار رو به روشه و ممکنه هی گوشهی چشمشو بخارونه. -ببخشید راست میگی بی معنی بود حرفم.. +چرا زنگ زدی؟ -اونجا ساعت چنده؟ +میدونی سرده اما نمیدونی ساعت چنده؟ خندش میگیره. -به چالش میکشیم، هول شدم نمیخوام مکالمه تموم شه خب! چرا جوری حرف میزد که انگار هیچی نشده. +چرا باید مکالمهای داشته باشیم اصلا؟ منو تو بچه بودیم وقتی اخرین مکالمه رو داشتیم و الان دوتا ادم بالغیم! -جدی تر شدی. +انتظار داری الان با صدای بچگونه لوس شم واست؟ میخنده. قلبم وایمیسه. یک لحظه تمام خونه دور سرم میچرخه، چشمامو محکم روی هم فشار میدم. -نه فکر نمیکنم دیگه هم بلد باشی انجامش بدی. با صدای خفهای جواب میدم. +خوبه. -امشب اینجا برف میاد، سوز عجیبی داره، رفته بودم پیاده روی، یک دختریو دیدم خیلی شبیهت بود.. صدای خش خش میاد جا به جا میشه و کلافه نفسشو میده بیرون. -تو این چند سال خیلی دیدم شبیهت خیلی زیاد اما این یکی امشب همزادت بود باور کن.. انقدر شبیهت بود که مثل احمقا تعقیبش کردم، رفت تو همون کافهای که برات عکسشو میفرستادم میگفتم یک روزی حتما بریم، انگار مطمئن شده بودم که خودتی رفتم تو نشستم رو به روی میزش مثل دیوونه ها بهش خیره شدم. متوجه نگاهم شد سرشو اورد بالا و خندید، خدای من حتی خندیدنشم شبیهت بود، اما یک چیزی فرق داشت چشماش. صداش شروع به لرزیدن میکنه. -چشماش اصلا شبیه تو نبود، هیچکس نمیتونه درعین حال که چشماش درشته، کشیده هم باشه، هیچکس نمیتونه اونطوری نگاه کنه که انگار چشم ها بلدن حرف بزنن به قول خودت هیچکس نگاهش اونطوری زیرنویس نداره. نفس عمیقی میکشم، چرا اینارو میگه؟ انگار ذهنمو میخونه. -نمیدونم چرا اینارو بهت میگم، اصلا چیشد که بعد اینهمه سال بهت زنگ زدم مثل بچه ها همچین چیز پیش پا افتاده ای رو تعریف کنم، فقط میدونم همه چیز میتونست جور دیگه باشه، میتونستم بجای دنبال کردن یک غریبه که شبیهت بود الان کنارت باشم، بغلت کنم، بوت کنم، باهات زندگی کنم و هر روز شاهد بزرگ شدنت باشم اما این پشت اینور دنیا وایسادم خیره به دیوار با یک گوشی تو دستم و کسی که پشت خط ازم بیزاره. ازش بیزارم؟ درست میگفت ازش بیزار بودم، خودش خوب میدونست درحقمون چیکارکرده. +حرفات تموم شد؟ -خوشبختی؟ +اره -ارومی؟ +اره -کسی تو زندگیته؟ مکث میکنم، چی باید میگفتم؟ میگفتم بعد از تو من از تمام عشق و علاقه ها بیزار شدم؟ +نه -چرا؟ +میخوام برم، دیگه بهم زنگ نزن -کجا بری؟ +خوابم میاد خستم. -نمیشه برگردی؟ بُهت زده به گوشی خیره میشم. +چی میگی؟ -من دیگه نمیتونم با کسی ادامه بدم.. +منم دیگه نمیتونم کسی مثل تورو تو زندگیم راه بدم. -همه چی عوض شده +مخصوصا من. -بلیطت یک طرفه بود؟ +بی برگشت، من از اون شهر کندم و رفتم، تنها، خسته، بی پناه و تو شاهد همه چیز بودیو اجازه دادی که بشه. -منم.. +توهم چی؟ -هیچی، ببخشید مزاحم خوابت شدم +شب بخیر اسممو صدا کرد، با همون صدای دیپ و گرفته و عادت همیشگی که میخواستم بمیرم. +بله؟ -ممنونم که جواب دادی. +اخرین بار بود. -اخرین بار.. درسته اخرین بار بود +خداحافظ بدون انتظار برای شنیدن جواب گوشیو قطع میکنم. موزیک بعدی پلی میشه. گفته بودم بی تو میمیرم ولی اینبار نه گفته بودی عاشقم هستی ولی انگار نه هرچه گویی دوستت دارم به جز تکرار نیست خو نمیگیرم به این تکرار طوطی وار نه؛ -لیمو
268
Repost from "بانوی قرن 19ام"
- تو به چی فکر میکنی؟
+ هیچی
- آها پس همون چشمقهوهای منظورته.
+ •••
- نآز مینویسه
268
Repost from "بانوی قرن 19ام"
شاید یه خداحافظی قشنگ بهت انگیزه زندگی کردن رو بده؟ شاید. به من انگیزه مرگ داد. اما نشد نفسم بند بیاد. به محض باز شدن چشمام بازم تو همون جهنمی بودم که بدون تو ساخته شده بود. با همون لباسی که تو گفتی تنت رو برای آخرین بار توی آغوش بگیرم و زندگیمو خلاصه کنم توی نبودنت.. خداحافظی قشنگی داشتیم قبول! ولی به من انگیزه مرگ داد نه زندگی:)
- نآز مینویسه
268
اکنون آرامتر به نظر میرسم اما چراغی در من خاموش شده است که دوست داشتم تا ابد روشن بماند. :)
268
Repost from "بانوی قرن 19ام"
یکی نوشته بود: «احساس میکنم برگشتم به دوران نوزادیم، صبحها از خواب که بیدار میشم دلم میخوام بزنم زیر گریه.»
268
Repost from "بانوی قرن 19ام"
«یکی اونو از دست خودش نجات بده تا خودشو حلق آویز نکرده.»
- آخرین نوشتهی یک مرد در جیبش، که موقع شناسایی جسدش پیدا شد. آن هم وقتی که به درخت آرزوها خودش را دار زده بود.
- ناز مینویسه
268
Repost from My Hiding Place
این پیام رو فور کنید تا فولدر بزنم و 100+ جذب داشته باشید🩷
اسپانسر¹ و اسپانسر² جوین باشید.
اسکرین شاتش رو اینجا بفرستید.برای بیشتر شدن و مثبت شدن آمار و ممبر و ویو چنلتون اینجا رو چک کنید.✨
