eleutheromania,

نسیم صداش یکچیزیه که همه اهنگ هارو خاص میکنه،

و ما ساخته شده بودیم که بمونیم.

ما برگشتیم،با یک چمدون پر از لباسای کثیف،خریدای جدید،کادو،خوراکی های نصفه،حافظه های پر گوشی،و کلی خاطره.

چیشد که تصمیم گرفتیم از این اهنگ مووآن کنیم؟.

امروز دارم میرم خونه،اردوی خیلی عجیب و متفاوتی بود واسم،چیزای جدید امتحان کردم،کوه نوردی کردم،غذاهای جدید خوردم،دور دور کردم،تنهایی سفر رفتم،قایق سواری کردم،بنظرم تجربه قشنگی بود،از اومدن پشیمون نیستم،با اینکه اذیت شدن داشت،خستگی داشت،تنهایی داشت،ولی بازم نمیشه خوبی هاش رو نادیده بگیریم،واقعا تجربه قشنگی بود، واسم خاطره قشنگی شد.

بنظرم خیلی بامزست که یکی اهنگی رو داشته باشه که برای خودش باشه ینی منظورم اینه که بقیه که میشنون یاد اون بیوفتن، خیلی بامزست.

ایا من هم اهنگی دارم؟

هر‌ اهنگی که این روز ها‌گوش میکنم یک تیکه خاطره داخلش گیر کرده برای همینه که تکراری گوش میکنم.

دلم برای نقاشی کشیدن خیلی تنگ شده