eleutheromania,

چیشد که تصمیم گرفتیم از این اهنگ مووآن کنیم؟.

امروز دارم میرم خونه،اردوی خیلی عجیب و متفاوتی بود واسم،چیزای جدید امتحان کردم،کوه نوردی کردم،غذاهای جدید خوردم،دور دور کردم،تنهایی سفر رفتم،قایق سواری کردم،بنظرم تجربه قشنگی بود،از اومدن پشیمون نیستم،با اینکه اذیت شدن داشت،خستگی داشت،تنهایی داشت،ولی بازم نمیشه خوبی هاش رو نادیده بگیریم،واقعا تجربه قشنگی بود، واسم خاطره قشنگی شد.

بنظرم خیلی بامزست که یکی اهنگی رو داشته باشه که برای خودش باشه ینی منظورم اینه که بقیه که میشنون یاد اون بیوفتن، خیلی بامزست.

ایا من هم اهنگی دارم؟

هر‌ اهنگی که این روز ها‌گوش میکنم یک تیکه خاطره داخلش گیر کرده برای همینه که تکراری گوش میکنم.

دلم برای نقاشی کشیدن خیلی تنگ شده

Can I be the poem and not the poet? The admired and not the admirer? The captured and not the capturer? The written and not the writer? The loved and not the lover? Can I? for once in life be the wish and not the wisher, be the yearn and not the yearner. I've lived as the poet, the admirer, the lover, the writer, the wisher, the yearner. But for once... Can I be the moon, and not the moonstruck?.

I write better than i speak, and i think better than i write.

How can you call someone’s outfit ugly,if they think it’s cool? How can you make fun of someone’s music taste,if it’s enjoyed by millions? How can you judge someone’s hobbies,their passions,the things that make them happy,just because they are not what you would choose? Your preferences aren’t universal truths,they are just opinions,shaped by your own experiences and biases,what you find cringe,someone else finds joy in it,what you think is weird,someone else thinks is fascinating,and tearing people down for liking different things doesn’t make you superior,it just makes you someone who mistakes their taste for a personality,let people enjoy things even if you don’t get it,because life is too short to waste energy judging harmless happiness. -written by Victorian poetry