میمرِ ؛
میم چه رِ ای؟!😶🌫️ مهم نیست کجای کاری؛اینجا یاد میگیری صحنه رو بشناسی!🔍 “به مدرسه رسانه ای میم رِ خوش اومدی🎥💗” 🎯 ادمینمون : @mimre_admin
نمایش بیشتر📈 تحلیل کانال تلگرام میمرِ ؛
کانال میمرِ ؛ (@mimre_media) بازیگری فعال است. در حال حاضر جامعه شامل 21 327 مشترک است و جایگاه را در دسته متفرقه دارد.
📊 شاخصهای مخاطب و پویایی
از زمان ایجاد در невідомо، پروژه رشد سریعی داشته و 21 327 مشترک جذب کرده است.
بر اساس آخرین دادهها در تاریخ 10 سپتامبر, 2026، کانال فعالیت پایداری دارد. در ۳۰ روز گذشته تغییر اعضا برابر -729 و در ۲۴ ساعت گذشته برابر -30 بوده و همچنان دسترسی گستردهای حفظ شده است.
- وضعیت تأیید: تأیید نشده
- نرخ تعامل (ER): میانگین تعامل مخاطب 0.14% است و در ۲۴ ساعت نخست پس از انتشار، محتوا معمولاً 0.07% واکنش نسبت به کل مشترکان کسب میکند.
- دسترسی پستها: هر پست به طور میانگین 30 بازدید دریافت میکند. در اولین روز معمولاً 14 بازدید جمعآوری میشود.
- واکنشها و تعامل: مخاطبان بهطور فعال حمایت میکنند؛ میانگین واکنش به هر پست 6 است.
📝 توضیح و سیاست محتوایی
نویسنده این فضا را محل بیان دیدگاههای شخصی توصیف میکند:
“میم چه رِ ای؟!😶🌫️
مهم نیست کجای کاری؛اینجا یاد میگیری صحنه رو بشناسی!🔍
“به مدرسه رسانه ای میم رِ خوش اومدی🎥💗”
🎯 ادمینمون : @mimre_admin”
به لطف بهروزرسانیهای پرتکرار (آخرین داده در تاریخ 11 سپتامبر, 2026)، کانال همواره بهروز و دارای دسترسی بالاست. تحلیلها نشان میدهد مخاطبان بهطور فعال با محتوا تعامل دارند و آن را به نقطه اثرگذاری مهم در دسته متفرقه تبدیل کردهاند.
در حال بارگیری داده...
در حال بارگیری داده...
پست ها | ديناميک بازديد ها | |||||
بهنام خدا
فرکانس سپیده | ولایت شیطان
در این مسطور، تعارفات را کنار گذاشته ام تا صریح حرف بزنم!
تو که خودت را در جبههی حق میدانی،
یک لحظه از پشت واژههای مقدس بیرون بیا و به عملت نگاه کن.
واقعاً برای ولیّ خدا کار میکنی؟
یا فقط دوست داری آدمِ خوبی به نظر برسی؟
گاهی شیطان تو را سمت گناه نمیبرد؛
سمت بیعملی میبرد.
نمیگوید نمازت را رها کن؛
میگوید وقتی تکلیف سخت شد، فعلاً کاری نکن.
نمیگوید علیه حق موضع بگیر؛
میگوید ساکت باش.
نمیگوید به جبههی حق ضربه بزن؛
میگوید خودت را کنار بکش.
و تو برای این عقبنشینی، یک مشت کلمهی قشنگ ردیف میکنی:
«دوری از گناه»
«مصلحت»
«بصیرت»
«تقوا»
و چه اسمهای شیکی برای انجام ندادن وظیفه!
تو میدان را خالی کردهای و اسمش را گذاشتهای «مصلحت»؛
از تکلیف فرار کردهای و اسمش را گذاشتهای «تقوا»؛
در لحظهای که باید کنار حق میایستادی، کنار کشیدهای و اسمش را گذاشتهای «بصیرت».
چه کسی تو را اینقدر راحت قانع کرده که خیانت به تکلیف، با عوض کردن اسمش، تبدیل به عبادت میشود؟
این همان ولایت شیطان است.
شیطان همیشه نمیخواهد تو دشمنِ حق باشی؛
گاهی فقط میخواهد در روزی که ولیّ خدا سرباز میخواهد، هیچکاره باشی، یک تنبل بی خاصیت!
لازم نیست تو را از قرآن دور کند؛
کافی است قرآن را بخوانی، از آن حرف بزنی، به آن استناد کنی، اما درست همان لحظه که باید به فرمانش عمل کنی، زمینش بگذاری.
لازم نیست از ولایت فاصله بگیری؛
کافی است از ولایت بگویی، اما وقتی هزینهاش رسید، عقب بنشینی.
تلخ است، اما باید پرسید:
اگر ولیّ خدا اقدام میخواهد و تو حجاب را بهانه می کنی؛
عمل میخواهد و تو تقواسنجی میکنی؛
حضور میخواهد و تو غیبت میکنی؛
واقعاً فرمان چه کسی را اجرا میکنی؟
از دشمن بیرونی نترس؛
از روزی بترس که شیطان، تو را برای متوقف کردن کار خدا به کار بگیرد و تو هنوز خیال کنی داری برای خدا کار میکنی.
و سلام بر امتِ مبعوث.
#روایت_بعثت
به وقت امام / ۹:۴۰ دقیقه
جمعه ۲۰ شهریورماه ۱۴۰۵
مهدی حاجی 🇮🇷
پژوهشگر و تحلیلگر رسانه
@mahdihaji_ir | 9 | 0 | 0 | 2 | Loading... | |
بهنام خدا
فرکانس سپیده | نفوذ
ما دشمن را معمولاً از آخرِ قصه میشناسیم؛ از خاکریز و تانک و موشک و صدای انفجار.
اما شاید دشمن، درست از جایی که حرکتِ انسان متوقف میشود شروع می شود.
انسان هر لحظه با انتخابهایش خود را میسازد؛ و دو راه بیشتر ندارد! یا به سوی حقیقت صعود می کند، یا در کثرتِ خود سقوط می کند.
دشمن همین «شدن» را نشانه میرود.
توحید بر زبان داریم! اما برای کارهایمان با آدمها و قدرتهای دیگر عهد و مذاکره میکنیم؛
نبوت را دوست داریم، اما در حد شعر و شور و هیجان! نه بهعنوان رسانهی توحیدی و راهنمای حرکت انسان؛
ولایت را میستاییم! اما در حد جشن تولد و سرود و مداحی؛ نه آن حقیقت زندهای که باید از آن، عمل به بیانیه گام دوم و ساختن جامعه بیرون بیاید.
اینجاست که فاصلهای باریک، اما خطرناک، پدیدار میشود:
زبان، از ایمان میگوید؛
اما زندگی، چیز دیگری را روایت میکند.
و دشمن از همین وارونگی نفوذ میکند.
چرا؟ چون جامعهای که ایمانش در وجودش حرکت نکرده، در لحظهی هزینه دادن، گرفتارِ تردید میشود؛ و جایی که تردید ریشه بدواند، جهاد کمکم از صحنه عقب میرود.
هزینه دادن این نیست که در خیابانها پرچم گردانی کنیم. هزینه دادن برای ولایت یعنی گذشتن از آسایش و خانواده و اموالت برای ساختن حلقههای میانی.
پس دشمن همیشه با لشکر نمیآید؛
گاهی با سستکردنِ اراده، سبککردنِ ایمان و سرگرمکردنِ مؤمن به ظاهرِ دینداری میآید.
آن روز، سقوط از مرز آغاز نمیشود؛
از درونِ انسان غلبه آغاز شده است.
آی امتِ مبعوث؛
ایمان را از گفتن به شدن، از شور به شعور، از شعار به صحنه و از ستایش به ساختن برسانیم؛
تا پیش از آنکه دشمن سرزمینمان را شکست دهد،
در ساحتِ جانمان، سهمی از سلطه نداشته باشد.
و سلام بر امتِ مبعوث.
#روایت_بعثت
به وقت امام / ۹:۴۰ دقیقه
پنجشنبه ۱۹ شهریورماه ۱۴۰۵
مهدی حاجی 🇮🇷
پژوهشگر و تحلیلگر رسانه
@mahdihaji_ir | 15 | 0 | 0 | 4 | Loading... | |
جشن تولد گرفتیم؛
همین؟
➕ @mimre_media | 23 | 0 | 0 | 6 | Loading... | |
اینبار نوبت آقایِ سَلامیِ!
#نویز؛
➕ @mimre_media | 154 | 3 | 0 | 6 | Loading... | |
بهنام خدا
فرکانسِ سپیده | مبعوثِ طاغوتی
برای امام جشن تولد گرفتید؟ آفرین!
بیانیهی گام دوم چطور؟ تا حالا یکبار خوانده اید؟
برای ولیِ جامعه پرچم میگردانیم؛
اما نمیدانیم از ما برای جامعهسازی چه میخواهد.
برای امام شعار میدهیم؛
اما وقتی پای فهمِ مکتب، مطالعه، کار و مسئولیت میرسد، شعور نداریم!
عکس ولی را قاب میکنیم،
اما منویاتش را عمل نمی کنیم!
برای پیروزی جبههی حق ذوق میکنیم،
اما خودمان حاضر نیستیم یک مهارت یاد بگیریم، یک مسئله را حل کنیم، یک حلقه میانی بسازیم، یک نوجوان را تربیت کنیم، یک گره از کار مردم باز کنیم!
این دیگر ولایتمداری نیست؛
این، هواداریِ کمهزینه از ولایت است.
ولایت را تا جایی دوست داریم که برایمان هزینه نداشته باشد.
هر عاملی که انسان را به عدم جدیت و عدم تلاش کردن، به تنبلی به راحت طلبی و عافیت جویی تشویق و ترغیب کند، طاغوت است!
ولایت، مراسم نیست؛ مسئولیت است.
پرچم نیست؛ بار است.
هشتگ نیست؛ حرکت است.
اگر ولی از علم گفت، باید بخوانی.
اگر از اقتصاد گفت، باید بسازی.
اگر از جوان گفت، باید برای جوان کاری کنی.
اگر از جامعهسازی گفت، باید یک گوشه از جامعه حلقه میانی بسازی.
وگرنه ممکن است سالها «آقا» بگویی و حتی یکبار هم در مسیر خواستهی او قدم برنداری.
خطرناکتر از مخالفِ ولایت، کسی است که نام ولایت را دارد اما سبک زندگیاش با منطق ولایت بیگانه است.
مبعوثِ طاغوت کسی نیست که حتماً در برابر خدا بایستد؛
گاهی کسی است که آنقدر به راحتی، تنبلی، عادت و بیمسئولیتی خو کرده که فرمان حق را میشنود، اما از جا بلند نمیشود.
برای امام سینه میزنیم؛
کاش گاهی هم برای آرمانش عرق میریختیم.
و سلام بر امتِ مبعوث.
#روایت_بعثت
به وقت امام / ۹:۴۰ دقیقه
چهارشنبه ۱۸ شهریورماه ۱۴۰۵
مهدی حاجی 🇮🇷
پژوهشگر و تحلیلگر رسانه
@mahdihaji_ir | 13 | 0 | 0 | 6 | Loading... | |
گذری بر این شب های کافه نویز؛
@mimre_media | 31 | 0 | 0 | 8 | Loading... | |
بهنام خدا
فرکانس سپیده | سکاندار
گفتیم که «ولایت»، آن پیوندِ وجودی و جوهری است که کثرتِ امت را به وحدتی نفوذناپذیر بدل میکند. بدون این محورِ مرکزی، جامعه تنها مجموعهای از اجزایِ پراکنده است که با کوچکترین ضربهیِ بیرونی از هم میپاشد.
در این میان، نقشِ «ولیفقیه» فراتر از یک مدیریتِ سادهیِ سیاسی است. او دیدهبانِ استقلالِ بنیادینِ امت است؛ سکانداری که با «تیغِ توحید»، مرزهایِ نامرئیِ نفوذ را خطکشی میکند. اصلِ رکنیِ ولایت در ساحتِ سیاستِ خارجی، بر یک قاعدهیِ تغییرناپذیر استوار است: «امتِ اسلامی هرگز نباید ذیلِ ولایتِ غیر خدا قرار گیرد.»
امام باقر (علیهالسلام) در ماجرایِ تهیه سکه های حکومت اسلامی از کشور روم، در استثنائی ترین حالت ممکن، به دستگاه فاسد خلیفه اسلامی روی خوش نشان می دهد و اصول ضرب سکه را می آموزند تا وابستگی حکومت اسلامی به بیگانگان را حذف کنند. به دستگاهِ خلافت نهیب می زنند تا از «مدلسازیِ بیگانه» برایِ اقتصادِ امت پرهیز کند!
امروز نیز ولیفقیه، نظامِ محاسباتیِ حکومت را از هرگونه «استحالهیِ درونی» حفظ میکند. اوست که تعیین میکند کدام تعامل، «عزتمندانه» است و کدام یک، «تضعیفکنندهیِ ریشهها».
تمایز میانِ یک حکومتِ مستقل و یک تابعهیِ سیاسی، در «نحوهیِ پیوند» نهفته است. اگر کلیدِ تصمیمسازیها—چه در اقتصاد، چه در دیپلماسی—به جایِ محورِ ولایت، در دستانِ بیگانه تنظیم شود، حکومت «تهی» شده است؛ حتی اگر پرچمش بر بلندترین قلهها در اهتزاز باشد.
ای امتِ مبعوث!
فرمانِ ولی، امتدادِ ارادهیِ شماست. او در میدانِ سیاست، تنها تا جایی مقتدرانه پیش میراند که شما در میدانِ حضور، محکم ایستاده باشید. اگر امت از معرکهیِ حق عقب بنشیند، آن بازویِ مقتدرِ امامت نیز در تنظیمِ روابطِ جهانی، به ناچار به سمتِ «مصلحتِ اضطرار» میرود.
بترسید از روزی که حاکمیت، مرزهایِ جغرافیاییاش را حفظ کند، اما در مناسباتِ جهانی، «ذیلِ» ارادهیِ بیگانه قرار گیرد. اوجِ انحطاطِ یک ملت، آنجاست که پرچمدار، مرزهایِ عزت را بشناسد، اما ارادهیِ همراهی، در میانِ امت به لرزه افتاده باشد.
و سلام بر امتِ مبعوث.
#روایت_بعثت
به وقت امام / ۹:۴۰ دقیقه
دوشنبه ۱۶ شهریورماه ۱۴۰۵
مهدی حاجی 🇮🇷
پژوهشگر و تحلیلگر رسانه
@mahdihaji_ir | 26 | 0 | 0 | 4 | Loading... | |
بهنام خدا
فرکانسِ سپیده | صبح سرخ
خنجرکین گمان کرد میتواند با آتش،
صدای یک راه را خاموش کند؛
در آن صبح سرخ، وقتی طوفانِ فولاد و آتش، سقفِ خانهیِ امام را شکافت، جهان در بهت فرو رفت و در میانهیِ آن خاک و خاکستر، فرکانس سپیده به بلندای تاریخ فریاد سر داد:
«بَدا بَینَنا وَ بَینَکُمُ العَداوَةُ وَ البَغضاء»
این کلامِ یحییبنامطویل بود در مسجدِ مدینه، زمان امام سجاد علیهالسلام، و حالا کلامِ مکتومِ او در غبارِ نهمِ اسفند شده بود.
قبلا در کتاب طرح کلی گفته بود: ولایت، پیوندِ «حق» و «باطل» را قطع میکند. و همان شد!
گفته بود : اگر کسی از ترس یا طمع، دنبالِ دشمن برود، از «جبههیِ ولایت» خارج شده است. و همان نشد!
آن روز، او «مصداقِ زنده»یِ همین کلمات شد.
او در آن صبح سرخ، «یحیای زمانه» شد.
همان یحیایی که حجاجبنیوسف، دست و پایش را برید، زبانش را برید، اما او تا آخرین دم، دست از «ولایت» برنداشت. امام خامنهای نیز، در آن لحظهیِ عظیم، تمامِ داشتههایِ دنیویاش را در راهِ استواریِ ولایت، تقدیم کرد، اما او نه تنها نلرزید که بر «عهد» خویش ایستاد، یعنی آن «کَفَرنا بِکُم» که در کتابش نوشته بود، دیگر کلمه نبود؛ «خون» بود.
او با شهادتش، ولایت را «زنده» کرد.
شاید تا پیش از آن، ولایت برایِ ما یک مفهومِ ذهنی بود؛ او با «بریدنِ از خویش» و «وصل شدن به حق»، آن را به «مُدرکِ حواس» تبدیل کرد. او ثابت کرد که «یحییبودن» نه در زمانِ امام سجاد (ع)، که در هر عصری، ممکن است.
ای امتِ مبعوث!
شاید بتوان پیکرها را به خون نشاند، اما عهد را نه.
یحیی با خونش ایستاد تا ستونهای تشیع فرو نریزد؛
و یحیای زمان ما، ایستاد، با جان و فرزند و نوهی چندماههاش تا پایههای حکومت جهانی مهدوی استوار گردد.
دشمن هرگز نفهمید که ولایت را نمیشود کشت، و هرگز پرچم ولایت بر زمین نمیماند؛
ما، هنوز ایستادهایم؛
با همان عهد، بر همان فرکانس، تا طلوع آن روز موعود.
و سلام بر امتِ مبعوث.
#روایت_بعثت
به وقت امام / ۹:۴۰ دقیقه
یکشنبه ۱۵ شهریورماه ۱۴۰۵
مهدی حاجی 🇮🇷
پژوهشگر و تحلیلگر رسانه
@mahdihaji_ir | 29 | 0 | 0 | 7 | Loading... | |
این قسمت :
کافه میلیونی و کامنتای شما
@mimre_media | 62 | 1 | 0 | 6 | Loading... | |
از امشب، کافه نویز میشه قرار هر شب ما؛
جایی برای چند ساعت فاصله گرفتن از شلوغیهای بیرون، گپ زدن، شنیدن و نگاه کردن به دنیا از یه زاویهی تازه؛ با حضور «استاد». 🌱
📍 هر شب | میدان ولیعصر، کافه نویز
⏰ ساعت ۱۹ تا ۲۲
منتظرتونیم؛
تکتک شما که بیاید، این جمع یه چیزی کم نداره… 🤍
➕ @mimre_media | 34 | 0 | 0 | 8 | Loading... | |
ما دهه هشتادیها همیشه دنبال بهانهای هستیم برای گپ زدن؛ نه گپهای معمولی، بلکه از آن حرفهایی که ته دلمان مانده و انگار وقتش رسیده که با صدای بلند شنیده شوند. امشب، کافه نویز قرار است پناهگاه همین حرفها باشد. با حضور «استاد»، میخواهیم فارغ از شلوغیهای بیرون، در کنار هم بنشینیم، از دریچهای تازه به دنیا نگاه کنیم.
📍 قرار ما: میدان ولیعصر، کافه نویز
⏰ زمان: امشب، از ساعت ۱۹ تا ۲۲
منتظر حضور گرم و پرانرژی تکتک شما هستیم. این جمع بدون تو یک نفر را کم دارد… 🌸
➕ @mimre_media | 31 | 0 | 0 | 5 | Loading... | |
بهنام خدا
فرکانس سپیده | اشتدادِ وجودی
نبوت، «علتِ فاعلی» است؛ بارانِ نوری است که از منبعِ غیب، بر پهنهی جامعه میتابد تا جهتِ حرکت را روشن کند.
اما ولایت، «علتِ صوری» است؛ آن رشتهی نامرئی که این کثرتهای پراکنده را به هم میدوزد تا در یک «واحدِ وجودی» به نام «امت» متجلی شوند.
لذا مفهوم امت و امامت همواره کنار هم معنا پیدا می کند.
آیهی اول سورهی ممتحنه، نه یک نهیِ ساده، که یک هشدارِ وجودی است: «لَا تَتَّخِذُوا عَدُوِّي وَعَدُوَّكُمْ أَوْلِيَاءَ». چرا؟ چون هر ولایتی، یک «صورت» به جوهرهی تو میبخشد. اگر به جبههی حق گره بخوری، وجودت از جنسِ «نور» میشود و اگر به جبههی باطل، وجودت در تاریکیهای کثرت، مستحیل میگردد.
در، جامعهی اسلامی: تو وقتی «ولایتمدار» میشوی، که به جایِ آنکه مسجون در «منِ» تنهایِ خود شوی، قطعهای از پیکرِ واحدِ آن کالبد بزرگی.
ولایتمدار، آن کسی است که «پیوندهایِ وجودیاش» را با جبههی حق آنقدر عمیق کرده که گویی دیگر نمیتوان او را از پیکرِ امت جدا کرد. اگر در «شدنِ» خود، به «وحدت» نرسیده ای، در خود درنگ کن!
تا توانی پا مَنِه اندر فِراق
اَبْغَضُ الْاَشْیاء عِندی، اَلْطََّلاق
امام، «کاروانسالار بیداری» است و همین نکتهی عیان، نهفته در دیدگان تاریک ماست:
توَحُّد شایسته اوست و انسان محتاج دیگری!
باید دستها را در هم گره زد، که «ما»، از درونِ این «من»های پراکنده، در یک «حقیقتِ واحده» متولد شود. تا اشتداد وجودی صورت گیرد و امت مبعوث به سوی الله روان شود.
این، معنای دقیقِ «ولایت» است: شدت یافتنِ پیوندی که تو را از بندِ خودخواهی، به وسعتِ امت میرساند.
و سلام بر امتِ مبعوث.
#روایت_بعثت
به وقت امام / ۹:۴۰ دقیقه
شنبه ۱۴ شهریورماه ۱۴۰۵
مهدی حاجی 🇮🇷
پژوهشگر و تحلیلگر رسانه
@mahdihaji_ir | 24 | 0 | 0 | 5 | Loading... |

