ژوزفین

دیگه امسال یا با موشک فوت می‌شیم یا با گرما.

سلام عزیزم می‌خوام سر به بیابون بذارم، میای؟

چرا کسی نمی‌گه اینکه نشستی بعد دلت می‌خواد وجود نداشته باشی اسمش چیه؟

این چه تقدیریه آخه حکمتت رو قربون؟

نیست که خیلی خوش اخلاقم، هوا هم داره گم‌تر و گرم‌تر می‌شه.

نمی‌دونم توی زندگی قبلی چه گناهی مرتکب شدم که تاوانش این شده که جمعه صبح برم سر کار.

اگه هیچوقت اونی که می‌خوام نشه چی؟

دیگه واقعا brain not braining.

زندگی کارمندی پیرم کرده.

حالا مگه حسرت‌های آدمیزاد تمومی داره؟

صبح☕️🥐

روابط اجتماعی خیلی سخت شده. کاش از این کرم‌ها بودم که برعکس آویزون می‌شن و با تف دور خودشون پیله می‌تنن.

اون روی خوب اتفاق‌ها رو فراموش کردم. اون روی خوب زندگی، حوصله، عشق، امیدواری، صبوری و آدم‌ها.

خسته‌ام. انگار دارم با پای پیاده مسیری رو می‌رم که همه با ماشین از کنارم می‌گذرن. نگاهم می‌کنن و بعضا برام زبون درازی می‌کنن.

شهر از لنز دوربین | از روزها.

متوجه شدم که من فقط غمگین نیستم؛ انگار احساساتم کمرنگ شدن انگار همه چیز روی حالت کم‌صداس. نه خوشحالی پررنگه واسم ،نه ناراحتی انگار یه چیزی درون من خاموش شده.. شاید خاموشی هیجان..