نشانیِ سوّم

And you know what that means, Enola.

Our future is up to us.

Yuck. Different book, same rules.

دقت کردید دارم مثل وقتایی که کنج آسمون رو تازه ساخته بودم می‌نویسم؟ یه حالتِ نینی‌طور. 🍀☘🌿🌱🎄🌲💐🌷🌹🌞🌻🌼🌺🪷

یک هفته‌ای که گذشت، تمام مسائل خراب شدن گوشیم و رفتن و اومدن و دوییدن‌هاش، ثبت‌نام تو امتحانای نهایی و قضیه‌ی بابا ( آپاندیسش درد گرفت به شدت و عمل کرد و تازه از بیمارستان مرخص شده)، خیلی فشار روم گذاشت و انرژی زیادی ازم گرفت. برای همین روزی که انولا هلمز اومد، من خیلی بی‌انرژی‌تر از اون بودم که ببینمش و بهم خوش بگذره. امروز که بهترم، و برای خودم یه سینی واقعا پر صبحونه آماده کردم، و چند ساعتی رو خوب خوابیدم،،، نشستم تا انولا هلمز ۱ رو ریواچ کنم، چون هر کاری اصولی داره (به قول بابا) و نباید ازش سرسری گذشت. روزی از همین روز‌ها، به محض این‌که خونه خالی شد، برقا خاموش و انولا هلمز سه پخش. بله. این یک متنی بود با مضمون این که من هننننوز Enola3 رو ندیده‌م!

بچه‌ها امشب وقتی نبودید، به جادوگر تبدیل شده بودم و با یک جادوگر دیگه دوئل کردم.🔮🪄

اگر فکر می‌کنید من بزرگ شدم و دیگه رو امیرعلی نبویان کراش نیستم سخت در اشتباهید. (متاسفانه چاوشی روش بود. از این بابت خوشحال نیستم.)

البته می‌دونستم تهِ از غرور گذشتگی‌ت همون چند دقیقه ویس‌ها و همین چند بار زنگ زدنه و اون پیام کوتاه آخریه بود؛ اما بازم یه چیزی تو دلم می‌گه اگه واقعا می‌خواستی، می‌دونستی کجا پیدام کنی.

در رابطه با تو حتی هوس می‌کردم تاکسیک باشم. به سرم می‌زد یه حرکتایی بزنم. یهو زنگ بزنم قطع کنم و همچنان هر چی پیام دادی جواب ندم. دیوونه‌ت‌ کنم. نمی‌دونم why.

والا چی بگم. فقط می‌خواستم ارزشمو بهت برسونم. می‌خواستم بگم از گوشه‌ی بامی که پریدیم پریدیم. و اگه گذاشتی برم، واقعی برم، و برات مهم نبود، دیگه با هر خواهش و تمنایی، هیچ‌وقت هیچ‌وقت‌ هیچ‌وقت برنمی‌گردم.

واقعا بهش فکر می‌کنم قهههقههه. برای واقعی همه اسمای یه سریال بود چه طور نفهمید.😭😭😭😭😭😂😂😂😂😂

یادم افتاد برا یه بنده خدایی یه داستان تقریبا خیالی تعریف کردیم تا یه چیزی ازش بپرسیم، بعد طرف می‌گفت خب اسمشون چیه و ما هم هر چی فکر کردیم چیزی یادمون نیومد. برداشتیم دونه دونه اسمای شخصیتای یه سریالو گذاشتیم روشون‌.😭😭😭😂😂 یارو هی می‌پرسید ناموساً؟ اسمش اینه؟😭😭😭 چه خوشگل.😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭

وطنم بوی غربت میده...

تولدت مبارک.

چند روزیه که تپش قلبم برگشته و من روحی روانی خوبم! یا حداقل اگه دلیلی داره هم، خودم ازش بی‌خبرم. اما راستش این قضیه انقدر برام تلخه که از ترس اون حس و حال بدِ بعد از بیدار شدنم، امشب اصلا خوابم نبرد. اینه که تصمیم گرفتم بدون ذره‌ای چشم رو هم گذاشتن، پاشم، دست و صورتمو بشورم و بیام و بگم: صبح‌به‌خیر! =)