شامِ آخر

عاشقتم.

چی.

تویی

خیلییی

کلا توی این فیلم خیلیییی نازه😭😭😭😭

لپ هاش و چشاش

مدس چقدر اینجا ناز شده 😭

ما انسان ها به هرچیزی که نیاز داشته باشیم، به «احساس کردن» نیاز بیشتری داریم. همه چیز درباره همان «احساس کردن» است. این نیاز در کوچکترین چیز ها نیز می‌تواند بسیار مهم باشد، آنجایی که یک گل را لمس می‌کنی و دلت می‌خواهد با تمام وجودت زنده بودن برگ هایش را احساس کنی. آنجایی که معشوقت را می‌بوسی و می‌خواهی این احساس را داشته باشی که او متعلق به خودت است. یا آنجایی که به یک موسیقی گوش می‌دهی چرا که میخواهی درکش کنی و تاثیری که بر روحت می‌گذارد را حس کنی. آری ما انسان ها در عطش «احساس کردن» هستیم و گاهی برایش حاضر به جنگیدن هستیم، کشتن و از بین بردن. این نیاز گاهی بسیار شاعرانه است و گاهی بسیار خطیر. برای مثال؛ نیاز به احساس «قدرت» کردن چیزیست که انسان را قادر به انجام هر عمل وحشتناکی می‌کند، فقط برای اینکه مطمئن شود «قدرتمند» است. گاهی هیچ سودی ندارد، اما لذت «احساس کردن» از همه چیز مهم تر است. ما مردم، زندگی را برای یکدیگر سخت کرده‌ایم، با خشم به جان یکدیگر افتاده‌ایم و در هر لحظه ای از زندگی‌مان درحال رقابت با یکدیگر هستیم. هدف تمام اینها چیست؟ شاید همان احساس کردن باشد، و شاید ما همه «احساس کردن» واقعی را فراموش کرده‌ایم و از یاد برده‌ایم که هدف واقعی‌مان از زندگی کردن چیست.

هر روزی رو که میگذرونم مثل شدیدی به حذف تمام اکانت‌هام توی سوشال مدیا دارم. توی دنیای واقعی جوری که میخوام دارم زندگی نمیکنم، به سوشال مدیا وابستگی ندارم که اینجا هم برای خودم نقش بسازم پس دقیقا دارم چه غلطی میکنم؟ سوال جالبی بود. امیدوارم یک روزی این احساس تعلق نداشتن به هیچ‌جا و هیچ‌کس درونم از بین بره.

به معنی واقعی کلمه، خستم.

همون معتاده

وقتایی که این موسیقی پخش میشد داخل این فیلم، واقعا به وجد میومدم.

همونیه که فکر می‌کنم

م