کـریـسـتـال کـیـانـوش 🐚

به سینه‌ام سر خود را بمان و گوش بده خودت بفهم که منظورم از «شکستن» چیست رامین مظهر

سر نیست، انباری است از باروت و بغض... آنرا با گریه‌ای آرام بر دوش تو می‌مانم رامین مظهر

چقدر فرصت دیدارهای ما کوتاه چقدر گفتنی‌ام، حسرتم فراوان است رامین مظهر

قرار اول ما در غروب اول ماه قرار آخر ما پای دار در باران رامین مظهر

هزار صاعقه در من شکسته شد امشب بمان که گریه کنم زار زار در باران رامین مظهر

زندانیِ تحملِ خویش‌اند خار و گل هرکس به قدر حوصله دلگیر می‌شود! «اسیرِ شهرستانی»

خوراک وخواب ودوا و هوا وهر چیزی گلو كجاست، گذر گاه رفت وآمد توست #ابراهیم امینی

رواست ريختن خون آن كه قلبش را زياد پيش تو آورده بود و جا نگذاشت #ابراهیم امینی

یک نفر مثل من از اینجا نمیدانم کجا کوله‌بار کوچکش را روی دوشش بست رفت… #ابراهیم امینی

جهنم است جهنم،جهان کوچک من درخت تا که در آن پا گذاشت دود گذشت #ابراهیم امینی

من سوگ‌خانه‌یی که فرو رفته‌ در سکوت ای مردمان، دریغ از آواز خنده‌‌یی #ابراهیم امینی

دست از تو می شستم کف صابون پر از خون بود پیش اناری گریه کردم خون پُر از خون بود #ابراهیم امینی

او دیده است،زندگی ام رو به راه نیست او هم که در کنارم گاه است، گاه نیست ابراهیم امینی

قرآن.... چمدان.... بدرقه.... بیتاب شدم بیمار و پراکنده و بی‌خواب شدم یک کاسه‌ی آب و برگِ تِر، چیزی نیست رفتی و خودم پشتِ سرت آب شدم (حمید زارعیِ مرودشت)

آن طفلِ یتیمم که ز بس بی‌کسی، از باد _ دریوزه کنم جنبشِ گهواره‌ی خود را (طالبِ آملی)

بودنم چیزی‌ست مثلِ خوابِ بعدازظهر که _ دور تا دورش صدای پچ‌پچِ بیدارهاست! (آرش دارايی _ شیراز)

دشمنِ زندگی‌ست موی سفید رویِ دشمن، سیاه باید کرد! (لاادری)

ناله‌ی جان‌سوزم ازبس دل‌نشین افتاده است هیچ کوهی بر نمی‌گردانَد این فریاد را «محسن تأثیرِ تبریزی»

کاش چیزی به نام احساسات در تن و روح من وجود نداشت مثل اشیای داخل خانه ساکت و سرد و سنگدل بودم زندگی با وجود غم سخت است نفست تنگ میشود گاهی کاش در دست کودکی کوچک در میان حیاط، گِل بودم #مرتضی_حسینی

خاورمیانه 💔