ִֶָ 𝗓𝖻𝟣/𝖺𝗇𝖽𝟤𝖻𝗅𝖾 ៸៸ ᴅᴇᴀᴅ:ᴀʟɪᴠᴇ

🐥” وقتی یک دوست درمورد چیزی که براش سخته باهات حرف میزنه، گاهی برای اینکه باهاش هم‌دردی کنیم، ناخودآگاه قبل از هر چیزی میگیم "منم یک‌بار همچین چیزی رو تجربه کردم". بعد که به خودمون میایم، میبینیم حرف دوستمون دیگه به حاشیه رفته و تمام مدت داریم از خودمون حرف میزنیم. در واقع اگه حروف چینی قدیمیِ "همدلی" رو باز کنیم، گفته میشه از شکل چند نفر اومده که دست‌هاشون رو کنار هم گذاشتن و چیزی رو باهم نگه داشتن. یعنی درست به معنای واقعی کلمه، با هم بارِ دل کسی رو به دوش کشیدن.. و چیزی که اینجا اهمیت داره، همین "باهم" بودنه. لازم نیست دقیقا همون چیز رو تجربه کرده باشیم، حتی اگه نتونیم کاملا درکش کنیم یا خودمون هرگز اون اتفاق رو تجربه نکرده باشیم، کافیه دوباره از طرف مقابل بپرسیم که اوت اتفاق براش چقدر بزرگ و مهم بوده و فقط در کنارش، اون قلبِ سنگین رو باهم نگه داریم. اگه بتونیم کاری کنیم که طرف مقابل احساس کنه "ما باهم هستیم"، شاید همین خودش یک تسلای کافی نباشه؟ اگه معنای همدلی این باشه، حتی منِ T هم، از پسش برمیام. هر وقت خواستین، زمین بخورین، من محکم روی دو پام می‌ایستم و نگهتون میدارم، تا حداقل دلتون هیچ‌وقت تنها زمین نخوره. اینجا zerobaseone’s close friend ئه و من کیم ته‌ره هستم!