غم سبز 🌱

از خانه که می‌آیی،یک دستمال سفید پاکتی سیگار،گزیده شعر فروغ و تحملی طولانی بیاور احتمال گریستن ما بسیار است.

حالمو از آهنگام بپرس، بقیه ازم چیزی نمیدونن.

من هم بسیاری از شب‌ها دلتنگ می‌شوم عزیزِ من، اما دلتنگی‌ام را زیر بالشتم قایم می‌کنم انگار که نیست.

- من تلاش نکردم؟! من بلاکت نکردم ك بازم بتونی پیام بدی :)!

ولی فقط دلم نبود که اون را می‌خواست. قطره قطره خونم بود. بند بند وجودم بود. تک تک سلول‌هایم بودند و تنها مخالف در سراسر بدنم، مغز بی‌چاره‌ام بود.

بامداد خمار

چه اندوه باشکوهی‌ست ؛ اندوه نبودن تو.

آدم ها به سه شکل وارد زندگیمون میشن ؛

برای یک عمر،برای یک فصل،برای یک درس.

- نمیدونم کجایِ این دنیا گمی!

چشم‌هایت به جنوب می‌ماند ؛ تب‌دار، غمزده، زیبا، زیبا، زیبا . .

او تا ابد مانند یک رویا در من باقی خواهد ماند . . .

نوشته بود : آدمی که دلش هزاربار شکسته و مانده، اگر برود، ردی برای پیدا کردنش باقی نمی‌گذارد.

بوسه از تو ، جان از من . .

عشقت به من آموخت چگونه دلتنگ چیزهایی شوم که هرگز مال من نبوده‌اند.