بَعدِ سکوت؛

🖤؛

از روز اولی که با تو سفر کردم، سوراخ قایقت را دیدم، با این حال با تو دل به دریا زدم، به این امید که عشق معجزه می‌سازد... نساخت.

یه چیزی میگم ختم همه حرفا من به او نگاه میکنم و او به او:)؛

داری قهوه درست می‌کنی و به آهنگ موردعلاقه‌ت گوش میدی که یهو یه چیزی از اعماق خاطراتت یادت میاد و راه نفستو می‌بنده و دوباره مثل همون لحظه دردت می‌گیره.

او که همدردم شده گویا خودش هم درد بود او خودش زخمِ همان مرهَم که می‌آورد‌ بود!

‏چرا گذاشتی دوستت داشته باشم وقتی تو منو دوست نداشتی؟

ولی اینو بدون، یه بخش از قلبم تا همیشه بابت اینکه چرا بیشتر ندیدمت، بیشتر باهات حرف نزدم و حتی چرا نتونستم باهات توی یه خونه زندگی کنم و موزیکای مورد علاقمو باهات share کنم، غمگین می‌مونه.