_ مستاجر پلاک ۱۱ _
رفتن به کانال در Telegram
_آدمکی فرو رفته در غم.غریبه با آدم‌ها و دوست درخت ها. برگ‌های خیس. سینما و کیارستمیِ عزیز .قهوه. مه و ماه. شجریانِ جان. یک صندلی خالی. هزار فکرِ ناتمام. داستایفسکی. شب. غنچه‌ی مخملی. پری با بال‌های توری.کتاب‌های فراوان.تا همیشه آبی. زندگی و کمی دیوانگی!
نمایش بیشترکشور مشخص نشده استدسته بندی مشخص نشده است
375
مشترکین
-124 ساعت
-57 روز
-2430 روز
آرشیو پست ها
Repost from N/a
باز هم کشتن. فقط بحث انتخاب بین دار و تیره. انقدر جوون کشتن که نمی‌دونم ماهایی که هنوز صرفاً نفس می‌کشیم، اصلاً جوون محسوب میشیم یا یک مشت پیر فلک‌زده‌ایم که رنج کشیدن وظیفه‌ی ماست
وای درختا بهم حس زندگی میدن!
حسِ از نو متولد شدن
وقتی دستام تنه ی چوبیشون رو لمس میکنه احساس میکنم هم رنگه طبیعتم
سبز در من جاریه.
تپش های قلبم هم جنسِ تپش های طبیعت میشه
وای از درختا!
وای درختا بهم حس زندگی میدن!
حسِ از نو متولد شدن
وقتی دستام تنه ی چوبیشون رو لمس میکنه احساس میکنم هم رنگه طبیعتم
سبز در من جاریه.
تپش های قلبم هم جنسِ تپش های طبیعت میشه
وای از درختا!
