ㅤ𝘖𝘤𝘵𝘰𝘣𝘦𝘳 𝘴𝘬𝘺انتقال
رفتن به کانال در Telegram
نمایش بیشتر
کشور مشخص نشده استدسته بندی مشخص نشده است
201
مشترکین
-224 ساعت
-137 روز
-6030 روز
آرشیو پست ها
Repost from نعنایِ ژنرال/ rest
در آن هنگامه که روحِ تو در شادیِ مکانی دیگر به رقص درآمده بود، سایه‌یِ سنگینِ خاطرات، وجودِ مرا ذره‌ذره فرو می‌ریخت. از حسرتِ آن خوشی‌هایِ گذرا، دیگر جانی در تنم نمانده بود. و آنگاه که اندیشه‌یِ “بازیچه‌یِ احساسات شدن” بر من سایه افکند و خیالت از آن آسوده گشت، اشک‌هایم چون سیلاب، راهِ چشمانم را یافتند؛ چرا که قلبِ من در دستانِ تو ای معبودم ، که اکنون تنها ویرانگرِ من هستی، در آستانه‌یِ فروپاشی قرار گرفته است.
Repost from 𝒸𝓁𝗈𝗌𝖾𝖽
می‌سوختند، می‌ساختند و پنهانی برای یکدیگر می‌مردند؛
اما در ظاهر، با فاصله از هم می‌ایستادند و روی از یکدیگر برمی‌گرداندند...
برای چه؟!...شاید دست تقدیر، روزگاری فرسوده بود...
Repost from 𝐕𝐚𝐦𝐩𝐢𝐫𝐞(closed)
"شاید تو هیچوقت سهمِ این نعناعِ بی‌پناه نبودی، فرمانده."
حس میکنم هرچقدر بیشتر نگهت میدارم، دورتر میشی شاید ما در زمانِ اشتباهی، یا مکانِ اشتباهی باشیم، شاید اصلا آدم های اشتباهی برای همدیگه باشیم اما... ای کاش میتونستم قلبم رو از سینه‌ام دربیارم و تقدیمت کنم و همونجا در آغوشت بمیرم.
Repost from N/a
+4
ㅤㅤㅤㅤㅤ⎯⎯ 𝆹⎯ 𝁩 𝔉𝗈𝗋 𝗒𝗈𝗎 𝔖ı𝗅𝗏𝖾𝗋 ⎯
𝔅𝗋ı𝗀𝗁𝗍 𝖽𝖺𝗒𝗅ı𝗀𝗁𝗍 𝗈𝖼𝖾𝖺𝗇-𝖻𝗅𝗎𝖾 𝖾𝗒𝖾𝗌 𝖺𝗇𝖽 𝗍𝗁𝖾 𝖾𝖿𝖿𝗈𝗋𝗍𝗅𝖾𝗌𝗌 𝖼𝗁𝖺𝗋𝗆 𝗈𝖿 𝖺 𝗆𝖺𝗇 𝗐𝗁𝗈 𝗌𝖾𝖾𝗆𝗌 𝗍𝗈 𝖼𝖺𝗋𝗋𝗒 𝗍𝗁𝖾 𝗌𝗎𝗇𝗅ı𝗀𝗁𝗍 ı𝗇 𝗁ı𝗌 𝗀𝖺𝗓𝖾 𝖾𝗏𝖾𝗋𝗒 𝗌𝗆ı𝗅𝖾 𝗀𝗅𝗈𝗐ı𝗇𝗀 𝗐ı𝗍𝗁 𝗐𝖺𝗋𝗆𝗍𝗁 𝖾𝗏𝖾𝗋𝗒 𝗀𝗅𝖺𝗇𝖼𝖾 𝖺𝗌 𝖽𝖾𝖾𝗉 𝖺𝗌 𝗍𝗁𝖾 𝗌𝖾𝖺 𝖺𝗇𝖽 𝗁ı𝗌 𝗉𝗋𝖾𝗌𝖾𝗇𝖼𝖾 𝗍𝗎𝗋𝗇ı𝗇𝗀 𝖺𝗇 𝗈𝗋𝖽ı𝗇𝖺𝗋𝗒 𝖽𝖺𝗒 ı𝗇𝗍𝗈 𝗌𝗈𝗆𝖾𝗍𝗁ı𝗇𝗀 𝗎𝗇𝖿𝗈𝗋𝗀𝖾𝗍𝗍𝖺𝖻𝗅𝖾'ᅠ ᪗ ׅ ┈─ ─ ┈
Repost from مرثیه فرمانده.
قهوه‌ی تنت هنوز روی یقه‌ام مانده بود؛ بویی گرم در میان تمام سردیِ این اتاق. چند لحظه چشم‌هایم را بستم؛ کاش می‌شد بعضی چیزها را فقط دوست داشت، بی‌آنکه آدم از ماندن‌شان بترسد. دلم می‌خواست نزدیک‌تر بایستم، اما سال‌ها بود یاد گرفته بودم هرچه برایم عزیزتر می‌شود، یک قدم از آن فاصله بگیرم. تو نمی‌دانی چقدر سخت است وقتی تمام وجودت چیزی را می‌خواهد، و خودت، با تمام قدرتت، جلوی دست دراز کردنت را می‌گیری. شاید برای همین است که هنوز بوی قهوه‌ی تنت را نگه داشته‌ام؛ همین سهم کوچک از تو، برای مردی که همیشه از داشتنِ چیزی بیشتر، ترسیده است.
