Ego'

مث برق رفت از جلو چشمام، یهو لیز خورد از لای دستام! دیگه نیست اون مرحم زخمام(: جای لب سرخش روی لبهام...

تاثیر اش مانند خداحافظی با کودکی بود که با لبخندش خاک شده بود... همان قدر غم انگیز خاطره انگیز همان قدر نفس گیر و به یاد ماندنی بود تاثیرش مانند رد گلوله ای روی تنم بود که فقط خودم جایش را میدیدم و نمیتوانستم به دیگران توضیح دهم که چقدر جای زخم خوب شده ام درد میکند نمیتوانستم توضیح دهم ک نمک های پایشده شده اشان حتی روی زخم بسته ام را میسوزاند؛ و این تاثیر احتمالا تا آخرین لحظه حقیقی من را به درد بیآورد(:

چه کنم چیکار کنم.؟ تو منو نشناختی..! تو ببین به کی به چی؛ عشق منو باختی^^

چیزی ادامه پیدا نکرد که هیچ گاه پایانی ندارد..

نی ارزید لحظه ای عشقت به چنین عمر خماری..

تو را با غیر میبینم؛ صدایم در نمی آید...

+از خداحافظی ها متنفرم _اما فقط اونا ان که یادمون میارن چقدر همو دوست داریم..!

نی ارزد شب مستی به چنین صبح خماری...

چگونه توضیح دهم؟.. او تاثیر گذار بود، زیبا نبود..تاثیرگذار بود، میتوانست ویرانگری چون جنگ باشد شفا دهنده ای چون خداوند باشد.!