Leila.Psychotherapist

بهترین تلاش‌ها برای کمک به دیگران، اغلب نتیجه‌ی معکوس می‌دهد. نمی‌توانید کسی را مجبور کنید خودش را باور داشته باشد یا برای خودش احترام قائل شود یا مسئولیت‌پذیر باشد؛ چون ابزارهایی که برای این کار استفاده می‌کنید، همان اعتمادبه‌نفس و احترام و مسئولیت‌پذیریِ موجود را هم از بین می‌برد. برای اینکه کسی واقعاً تغییر کند، باید احساس کند که این تغییر ازجانب خودش بوده است، خودش انتخابش کرده و خودش آن را پیش برده است. در غیر این صورت، تمام اثرگذاری‌اش را از دست می‌دهد. #مارک_منسن @LeilaPsychotherapist

بذر تمام بدبختی‌های ما در سال‌هایی کاشته می‌شود که با آدم‌هایی سروکار داریم که معتقدند نه‌تنها دریافته‌اند چه چیزهایی برای خودشان درست است، بلکه صلاح دیگران را نیز می‌دانند. آنها با توسل به این اکتشاف خود، احساس می‌کنند وظیفه دارند ما را مجبور کنند کاری را که از نظر آنها درست است انجام دهیم. #ویلیام_گلاسر @LeilaPsychotherapist

مهم‌ترین مهارت در قرن ۲۱، مثبت‌نگری یا برنامه‌ریزی نیست؛ بلکه توانایی زیستن با عدم قطعیته؛ به خصوص برای این روزهای ما ، ... ما آدما ذاتا از ابهام متنفریم ، مغز ما عاشق الگوهاست و می‌خواد بدونه فردا صبح دقیقا چه اتفاقی میفته تا برای بقا آماده بشه. وقتی اینترنت قطع میشه یا وقتی سایه‌ جنگ و تعلیق روی شهرامون می‌افته بزرگ ترین شکنجه خود اتفاقات نیستن؛ بلکه "ندانستن ادامه ی داستان" هست. بنابراین سعی می‌کنیم با خوندن تحلیل‌های مختلف تکه‌ای از این پازل رو برای رسیدن به یقین حل کنیم؛ اما این راهش نیست ، ... مارك منسن نویسنده و متفکر معاصر میگه ؛ این تلاش مثل چنگ زدن به آب هست ، قطعیت در دنیای امروز يك توهم محضه. هر چی بیشتر تلاش کنیم تا همه چیز رو کنترل و پیش‌بینی کنیم ، وقتی واقعیت از مسیر پیش‌بینی ما خارج می‌شه ، پنيك و فروپاشی روانی شدیدتری رو تجربه خواهیم کرد. پذیرش عدم قطعیت مثل مرهم عمل می‌کنه. اعتراف به ندونستن ایده ترسناکیه اما تنها چیزیه که ما رو رها میکنه. این پذیرش به معنی نا امیدی یا بی تفاوتی نیست. این پذیرش یعنی تو دست از جنگیدن با ناشناخته ها بر میداری ، یعنی به جای اینکه روزی هزار بار از خودت بپرسی: «بالاخره چی قراره بشه؟» و هربار جواب رو ندونی تمرکزت رو روی لحظه حال وحفظ سلامت روانت بذاری . در روزهایی که بیرون از پنجره همه چیز در حالت تعلیقه ما باید یاد بگیریم که لنگرگاه‌ آرامش‌مون رو از شرایط بیرونی قطع کنیم و به ارزش‌های درونی گره بزنیم اگه آرامش روانی‌مون در این باشه که فردا در اخبار چی میگن، تا آخر عمر برده تیترها خواهیم بود. التیام واقعی از اینجا شروع میشه که به خودمون حق بدیم خسته باشیم اما اجازه ندیم ابهام فلج‌مون کنه ، ... در میانه ی این مه غلیظ، تنها راه زنده موندن تمرکز روی شعاع يك متري خودمونه : ۱ - روتین‌های کوچيك رو مقدس بشمار و نظم خُرد زندگیت رو حفظ کن. درست كردن يك فنجان چای، ۱۰ صفحه کتاب یا در آغوش گرفتن یه عزیز ، کارهای پیش پا افتاده‌ای نیستن؛ اینها میخ‌هایی هستن که چادر روان ما رو در برابر طوفان روی زمین نگه می‌دارن. ۲ - به خودت اجازه ندانستن بده. وقتی کسی ازمون می‌پرسه که به نظرت چی میشه؟، با شجاعت تمام بگو: "نمی‌دونم" این نمی‌دونم نشونه ضعف نیست؛ بلکه نشون دهنده بالاترین سطح بلوغ روانی هست ، ... @LeilaPsychotherapist

من تو این شرایط تقریبا هر روز میام پیاده‌روی نه چون همه چی خوبه ، دقیقا چون خوب نیست ، چون نمی‌خوام بدنم بیشتر از این از تعادل خارج بشه نمی‌خوام هورمون‌هام به هم بریزه و انرژیم بیاد پایین ، ... پیاده‌روی برام شده یه نقطه ثابت وسط این همه بی‌نظمی؛ کمکم می‌کنه یه تیکه از روتینم رو نگه دارم، یه ذره حالم رو بهتر کنم و ادامه بدم ، حتی اگه همه چی دور و برم نامنظمه @LeilaPsychotherapist

بخشی از پریشانیِ تو، ناشی از یک خشم مدفون شده است. چیزی در تو هست، نوعی ترس و کم رویی، که اجازه ی ابرازِ خشمت را نمیدهد. به جای آن به فروتنی‌ات می‌نازی! نوعی پاکدامنیِ اجباری برای خود پدید آورده ای: احساسات را در عمق مدفون می کنی، و چون دیگر خشمی را تجربه نمیکنی، تصور میکنی یک قدیسی! فرو خوردنِ خشم، انسان را بیمار میکند. #اروین_د_یالوم @LeilaPsychotherapist

«LeilaPsychotherapist » 🆔 شناسه: https://ble.ir/LeilaPsychotherapist 📌اینجا هم هستم 😊🫠

چرا وقتی تحت استرسیم روده و معده‌مون به هم می‌ریزه؟!! بدن مکانیزم خیلی جالبی داره ، ... هورمون کورتیزول در شرایط عادی یه ضد التهابه و تو استرس‌های حاد وقتی به صورت کوتاه مدت بالا میره، التهاب رو می‌خوابونه و کمک می کنه بدن سریع‌تر کنترلش رو پس بگیره و کارش رو ادامه بده اما ، ... وقتی استرس مزمن میشه و کورتیزول به مدت طولانی‌تری بالا می‌مونه و بدن وارد فاز بقا می‌شه ، یه اتفاق متناقضی میفته و اون هم اینکه درست مثل پدیده مقاومت انسولین که بدن دیگه به انسولین خوب جواب نمیده ، بدن به اثر ضد التهابی کورتیزول خوب جواب نمیده و التهاب تو بدن شروع می‌کنه به بیشتر شدن، ... تو این حالت اون چیزی که تو کوتاه مدت واسه ما مفيد بود ، بعد از یه مدت دشمن ما میشه و با بالا رفتن التهاب بدن تحت استرس شروع میکنه به تغییر دادن اولویت بندی منابع و در نتیجه اون ؛ بدن به جای آروم موندن و تمرکز روی چیزهایی که برای رشد نیاز داریم ، رو چیزهایی تمرکز می‌کنه که فکر می‌کنه واسه زنده موندن نیازه و یکی از اون جاهایی که تمرکز ازش برداشته میشه ، روند هاضمه‌ست ، ... این مدلی که بدن عاقل ما می‌دونه که وقتی بقای ما در معرض خطره ، نیازی نیست استیک و سیب زمینی سرخ کرده رو فورا هضم کنه ، در نتیجه ، استرس منابع و نیروی جسمی ما رو از دستگاه گوارش دور می کنه و تمرکز رو می‌بره جایی می‌ذاره که بتونه نجاتت بده تو این مسیر ما می‌تونیم بدون هضم مواد غذایی تا چند ساعت یا چند روز هم بدون مشکل پیش بریم اما ، ... وقتی به مدت طولانی تمرکز بدن از دستگاه هاضمه برداشته بشه ، کم‌کم مشکلاتی گوارشی مثل نفخ ، ییوست و روده تحریک‌پذیر یا همون آی‌بی‌اس سر و کله‌ش پیدا میشه و وقتی خون و اکسیژن کمتری به معده برسه دیواره محافظ معده شروع میکنه به ضعیف شدن و عوارضی مثل زخم معده ایجاد میشن و این جاست که روده و معده به هم می ریزه 🚶‍♀🚶‍♀ @LeilaPsychotherapist

وقتی زندگی معنا و زیبایی خود را از دست می‌دهد، وقتی پیش‌رفتن غیرممکن به نظر می‌رسد امیدوارم روشنایی وجود داشته باشد، حتی اگر کوچک‌ترین روزنه‌ای باشد در دل تاریکی. امیدوارم دستانی تسلی‌بخش دورت حلقه شوند، قدم‌هایی دوستانه کنارت برداشته شوند و گوش‌هایی همدلانه حرف‌هایت را بشنوند. امیدوارم بدانی که تنها نیستی و اگر هیچ‌چیز دیگری نداشته باشی، آدم‌هایی را داری که درکت می‌کنند. #مگان_دیواین @LeilaPsychotherapist

قرار نیست کسی نجاتم دهد، خودم باید خودم را نجات دهم. حتی باید خودم را از دست خودم نجات بدهم و خودم را وادارم که گام‌های کوچکی به جلو بردارم، همه‌ی روز، هر روز و حتی وقتی حس‌وحالش را ندارم. #مل_رابینز @LeilaPsychotherapist

گمان نمی‌کنم نباید رنجی باشد؛ گمان نمی‌کنم وجود رنج نشانه اشکال است؛ گمان نمی‌کنم نباید در تکاپوی رفع رنج باشم؛ سعی در غلبه‌بر رنج ندارم، اما در تلاش‌ام که رنج را «معنا» کنم؛ در تلاش‌ام رنج را عمیقا «درک» کنم. بدون مقاومت، افسرده و پریشان نیستم. تنها امید دارم به حد کافی برای درک رنج و زندگی خردمند باشم. @LeilaPsychotherapist

در روزهای جنگ خیلی‌ها دور هم جمع شدند. در یک ویلا یک خانه بزرگ جایی کمی دورتر از خطر. قرار بود کنار هم "آرام تر" باشیم، اما عجیب است. هرچه نزدیک‌تر شدیم، تنش ها بیشتر شد. تقریبا در اکثر آن جمع ها یک دعوا شکل گرفت گاهی از یک حرف کوچک. گاهی از چیزی که سال ها نگفته بودیم. گاهی فقط از خستگی و ترس. بیرون جنگ بود. اما درون خانه‌ها چیزی شبیه جنگ کوچک شروع شد. این ، اتفاقی نیست،... آدم ها وقتی احساس ناامنی می‌کنند، به شکل غریزی شروع می‌کنند به کنترل کردن نزدیک‌ترین آدمهای زندگی‌شان. به همین دلیل رفتاری که شبیه "حمله" به نظر می‌رسید در اصل یک "دفاع عمیق" بود. بدن ترسیده ، فقط می‌خواهد دوام بیاورد. برای همین است که هنوز قهرها ادامه دارد. نه چون آدم‌ها بد شدند. بلکه چون هرکس در آن روزها با ترسی روبه‌رو شد که سال‌ها فرصت نکرده بود نگاهش کند. گاهی آدم ها در بحران بد نمی‌شوند فقط جایی از وجودشان که همیشه پنهان بود، بدون آمادگی قبلی به سطح می‌آید. @LeilaPsychotherapist

ما بیشتر از اینکه حسرت کارهایی را که کرده‌ایم بخوریم، حسرت کارهای نکرده را می‌خوریم. شاید امتحان‌کردن و شکست‌خوردن دردناک باشد؛ اما حداقل این درد زود از بین می‌رود. ازسوی‌دیگر، امتحان‌نکردنِ آنچه دلمان می‌خواهد، درد کمتری دارد؛ اما همیشه در وجودمان باقی می‌ماند. #شین_پریش @LeilaPsychotherapist

بعضی وقتا بدنمون میره تو فاز استرس طولانی مدت گاهی به خاطر شرایط بیرونی (فشارها، اتفاقات اخیر) گاهی هم بدون اینکه متوجه دلیلش بشیم تو این حالت، تعادل هورمونها و متابولیسم یه کم به هم میریزه و نتیجه‌ش میشه: افت انرژی ، بی حوصلگی ، تمرکز پایین یا حتی پرخوری اگه این وضعیت ادامه دار بشه کم کم می‌تونه باعث: افزایش وزن ، بی خوابی و افت عملکرد بدن بشه برای همین مهمه این نشونه ها رو جدی بگیریم و یه کم آگاهتر با بدنمون جلو بریم. @LeilaPsychotherapist

بهشت و جهنم جای دوری نیستند؛ بهشت و جهنم درون انسان‌اند. جهنم یعنی ترس، خشم و اضطراب. بهشت یعنی عشق، آرامش و حضور. هر انسانی هر لحظه با یک فکر، یک حس و یک انتخاب، وارد یکی از این دو جهان می‌شود.. #اشو @LeilaPsychotherapist

همه‌ی ما فکر می‌کنیم هنوز به اندازه‌ی کافی زمان داریم تا با دیگران یک سری کارها را انجام دهیم و به آنها چیزهایی را که می‌خواهیم و باید بگوییم و بعد ناگهان اتفاقی می‌افتد که باعث میشود بایستیم و به کلماتی مثل "اگر" و "ای کاش" فکر کنیم. #فردریک_بکمن @LeilaPsychotherapist

خبر بد: نمی‌توانید بقیه را تغییر بدهید، حتی شریک زندگی یا فرزندانتان را. انگیزه‌ی تغییراتِ شخصی باید از درونِ انسان نشٲت بگیرد. فشارهای خارجی یا استدلال‌های منطقی بی‌نتیجه خواهند بود. به‌همین خاطر یکی از قانون‌های طلایی من برای رسیدن به زندگیِ خوب به این شرح است: «از قرار گرفتن در موقعیت‌هایی که در آن مجبور به ایجاد تغییر در سایرین هستید بپرهیزید.» این راهبرد ساده من را تا حد قابل قبولی از شر بدبختی‌ها، هزینه‌ها و سرخوردگی‌ها در امان داشته. #رولف_دوبلی @LeilaPsychotherapist

می‌توانید از چالش‌ها برای بیدارشدن استفاده کنید یا می‌توانید به آنها اجازه دهید که شما را به گرداب خوابی عمیق‌تر بکشند. #اکهارت_تله @LeilaPsychotherapist