خطِ نگار🍁

https://t.me/Negarline/1251 اینی که رفته زده هوش مصنوعی پرسیده رو زنده میخوام😂🤝

به چنین سبک اخلاقیی میگن سوئیسی ، درواقع اونا حتی احوال پرسیم از دوستاشون نمیکنن ( در این حد سرشون تو کار خودشونه ) منم همینطورم و واقعا کاش همه همینو یاد بگیرن 🤌

عجبااا😂 یاد این افتادم که میگه من چکااااارممم مگه دست منههه متاسفم ولی نمیتونم برای پیچش ذهنی کاری کنم😂🤦🏻‍♀️

خانم نگار خیلی پیچیده ایین 🫠

من دیگ حرفی ندارم 😐😂

از چت جی‌بی تی پرسیدم🤭 یک احتمال دیگر هم این است که استانداردهای ذهنی فرد برای «جالب بودن» خیلی بالا رفته باشد. یعنی برای اینکه کسی توجهش را جلب کند، باید ویژگی‌های خاص، عمق فکری یا تفاوت چشمگیری داشته باشد. در این حالت بیشتر آدم‌ها معمولی به نظر می‌رسند

کنجکاو زندگی دوستام؟😐😂 من از‌دوستام حتی سوالم نمیپرسم نمی‌دونم چطور‌ی بگم حرف میزنیم و این حرف زدن اینجوریه که با سوال پرسیدن نیست نمی‌دونم چطوری بگم😂 یعنی این فضا رو ایجاد میکنیم که راحت بودی حرف بزن یه همچین حالتی امیدوارم منظورم درست رسونده باشم!

حتی دوستاتون؟

نه واقعا شاید غیرقابل باور باشه ولی هیچی، هیچکس برام جالب و کنجکاو کننده نیست

https://t.me/Negarline/1241 خودتون چی کنجکاو نمیشین؟

سختی کشیدن برای ساختن یه زندگی بهتر می‌ارزه؛ ولی هزاران رویا میمیره تا بفهمی زندگی رویایی نیس :)

یکی‌از‌استادامون‌یه بار گفت بعضی اتفاقا از زندگی آدم حذف می‌شن ولی از احساسش نه واسه همین ممکنه یه خاطره قدیمی رو تعریف کنی اما بدنت و ذهنت جوری واکنش نشون بدن که انگار همین دیروز اتفاق افتاده

عه بوسی بوسی شدم (کودک درون👧🏻) البته تلفیقی از حال خوب و بدم ولی جدی چطوری بعضیا داستان زندگیشون رو مینویسن؟ به منظور بد نمیگما کلا ویژگی مثبتی بنظرم و خیلی خوبه که راحت عنوان میشه حالا یکی از بچها یه سوالی پرسید و خب اوکی بودم بابت اون سوال و اینکه حتی جواب بدم(و‌خب‌‌خیلی رکم نخوام جواب سوالی بدم میگم و آدم کنجکاو رو هم کنجکاو میکنم چون اینجوریم که خب بالفرض که یه چیز شخصی رو فهمیدی چه تاثیری به حال تو داره ؟ ) ولی وقتی یه چیزیو که اذیت کنندست میگم انگار همین الان اتفاق افتاده حتی اگه خیلی تایم گذشته باشه…و خب ناراحت کنندست …

آری

خانم مختبا حالتون خوبه ؟

بالای ۱۰بار گوشش دادم… روزای آسونی نبود، بعضی وقتا انگاری تازه از یه عمل جراحی ۵ ساعته خلاص شدی اما تاثیر اون داروها هنوز همراهته…. حالت خوبه ولی راضی نیستی، درد نداری فقط گیج شدی، شاید از آدما میترسی، اینکه همش داری امتحان میشی میترسونتت، مگه ما چقدر میتونیم بد باشیم که اینقدر باید امتحان بگیرن؟ خسته ای ولی یادت نمیاد چی خسته‌ت کرده و فقط دنبال راه فراری… تاثیر داروها داره کم کم از بین میره… دردو حس میکنی، خستگیت ملموس تر میشه، ادمای زیادیو بالاسرت میبینی که نگران حالتن، نمیدونی واقعیه یا الکی؟ زیاد داری دارک میکنی ماجرا رو…راه فرار.....! خوب خداروشکر موزیک بیکلام هنوز ناجی خوبیه:)

تلخ‌تر از فهمیدن بعضی واقعیت‌ها، زندگی کردن با اون‌هاست؛ وقتی نه می‌تونی عوضشون کنی، نه می‌تونی وانمود کنی وجود ندارن