نِدای‌مآه.

...

_

کسایی که تو دمای ۳۳ درجه خود به خود میمیرن میخوان وارد درگیری زمینی با کسایی بشن که تو دمای ۵۵ درجه چایی میخورن:))) عالی بود این🤏

یه جوری دوست و دشمن مثل هم شدن و نمیشه تشخیصشون داد که فقط وای .

الان همونجاییم که آقای ستوده میگه: سوال منه نیومدنم برا کدوم گناه منه؟:)

خوشبختی یعنی...

وقاحت تمام ناشدنی...

...

در اتاقی زیبا نشسته‌ایم،آن اتاق تنها یک پنجره‌دارد . زیبایی منظره بیرون خیره کننده است،انقدر که ناگهان پنجره را باز میکنیم؛نسیمی خنک همراه بوی گل‌هایی که هر کدام مارا یاد یک نفر،یاد یک خاطره و یاد یک آرزو می‌اندازد می‌وزد. ناگهان به این فکر می‌کنیم که عجیب است،آن پنجره تمیز بود و تنها چند لکه بر روی خود داشت،اما هنگامی که باز شد تازه زیبایی و حقیقت منظره آشکار شد. می اندیشیم،می اندیشیم و می اندیشیم آنگاه می‌فهمیم چه انسان هایی که تنها با گوش دادن و باور کردن پنجره حقیقت را بر روی چشم هایشان بسته‌اند!

حقیقت واضح تر از ان است که دانی

چند قدم تا افسردگی آخر شبی واقعا فاصله دارم

من از تو مینویسم

و باز هم این...