پناهِ بی‌پناهྀི

صداهای تو مغزم زیادن ولی وقتی نوبت به حرف زدن می‌شه کلمه‌هام رو نمی‌تونم پیدا کنم. خستم. برای چی؟ نمی‌دونم. بی‌حوصلم. مگه چیشده؟ نمی‌دونم. دلم می‌خواد برم. کجا؟ نمی‌دونم. هیچی نمی‌دونم. مگه چندمین بارمه که دارم زندگی می‌کنم که بخوام همه‌چی رو هرموقع بدونم؟ بعضی وقت‌ها تو پیچ زندگی گم می‌شم، نمی‌دونم باید چیکار کنم و به کی یا چی پناه ببرم، پناه بی‌پناه منم! اگر تونستی پناهم شو و من رو از دست هیولای توی سرم نجات بده.

تو هم اولین بارته که داری زندگی می‌کنی.

روستا

دانشگاه تهران

بوسیدمت که ببینم چه می‌شود با بوسه‌های تو، دینم چه می‌شود بوسیدمت که ببینم زمانِ عشق تکلیفِ شک و یقینم چه می‌شود این پل که بین مجاز و حقیقت است در آسمان و زمینم چه می‌شود با دستِ عقل که چیزی نمی‌‌شود پای دلم بنشینم چه میشود؟ دین در اصول، به تقلید، گفته: نه تحقیق در تو، ببینم چه می‌شود آخر، خدا که بپرسد تو کیستی؟ می‌گویمش که همینم، چه می‌شود؟

کرگدن_اوژن یونسکو

بر فرو رفتگی‌های این سنگ دست بکش و قرن‌ها عبور رودخانه را حس کن! سنگ‌ها سخت عاشق می‌شوند اما فراموش نمی‌کنند

نام من عشق است آیا می‌‏شناسیدم؟ زخمی‌ام زخمی سراپا می‌‏شناسیدم؟ با شما طی‌‏کرده‌‏ام راه درازی را خسته هستم خسته آیا می‌‏شناسیدم؟ راه ششصدساله‌‏ای از دفتر حافظ تا غزل‌‏های شما، ها، می‌‏شناسیدم؟ این زمانم گرچه ابر تیره پوشیده‌است من همان خورشیدم اما، می‌‏شناسیدم پای رهوارش شکسته سنگلاخ دهر اینک این افتاده از پا، می‌‏شناسیدم؟ می‌‏شناسد چشم‌‏هایم چهره‌‏هاتان را همچنانی که شماها می‌‏شناسیدم این‌چنین بیگانه از من رو مگردانید در مبندیدم به حاشا، می‌‏شناسیدم! من همان دریایتان ای رهروان عشق رودهای رو به دریا! می‌شناسیدم اصل من بودم, بهانه بود و فرعی بود عشق قیس و حسن لیلا می‌‏شناسیدم؟ در کف فرهاد تیشه من نهادم، من! من بریدم بیستون را می‌شناسیدم مسخ کرده چهره‌‏ام را گرچه این ایام با همین دیوار حتی می‌‏شناسیدم من همانم, مهربان سال‌‏های دور رفته‌‏ام از یادتان؟ یا می‌‏شناسیدم؟

تو اشک شدی، از چشم‌هام باریدی.

عاشق مترسک_فیلیس هستینگز

خُنُک آن قماربازی که بباخت هرچه بودش بِنَماند هیچش الّا، هوس قمار دیگر

در همسایگی عشق

دیالوگ