پناهِ بی‌پناهྀི

روشن از پرتوِ رویت نظری نیست که نیست مِنَّت خاکِ درت بر بصری نیست که نیست ناظرِ روی تو صاحب نظرانند آری سِرِّ گیسوی تو در هیچ سَری نیست که نیست اشکِ غَمّازِ من ار سرخ برآمد چه عجب؟ خجل از کردهٔ خود پرده دری نیست که نیست تا به دامن ننشیند ز نسیمش گَردی سیل خیز از نظرم ره‌گذری نیست که نیست تا دم از شامِ سرِ زلفِ تو هر جا نزنند با صبا گفت و شنیدم سحری نیست که نیست من از این طالع شوریده بِرَنجَم ور نی بهره‌مند از سَرِ کویت دگری نیست که نیست از حیایِ لبِ شیرینِ تو ای چشمهٔ نوش غرق آب و عرق اکنون شکری نیست که نیست مصلحت نیست که از پرده برون افتد راز ور نه در مجلسِ رندان خبری نیست که نیست شیر در بادیهٔ عشق تو روباه شود آه از این راه که در وی خطری نیست که نیست آب چشمم که بر او مِنَّت خاکِ درِ توست زیرِ صد مِنَّتِ او خاکِ دری نیست که نیست از وجودم قَدَری نام و نشان هست که هست ور نه از ضعف در آن جا اثری نیست که نیست غیر از این نکته که حافظ ز تو ناخشنود است در سراپای وجودت هنری نیست که نیست

داستایفسکی

🎬teach you a lesson

دیالوگ

برایم دلنشینی، دلبری، آنقدر دل‌خواهی که من حتی در آغوش تو، دلتنگ توام گاهی

بهترین شکل ممکن_مصطفی مستور

با آنکه ز ما هیچ زمان یاد نکردی ای آنکه نرفتی دمی از یاد کجایی؟

عروسی شاهدخت_ویلیام گلدمن

ترجمه: عزیزم، دیگر نگاه نکن. انگشتانت خسته می‌شوند و چشمانت درد می‌گیرند. حرف‌شنو باش؛ وقتی به اینجا رسیدی، کمی استراحت کن. من تو را نمی‌شناسم، اما می‌دانم که حتماً داستانی داری. پیش از خواب، یک لیوان آب ولرم کنار تختت بگذار تا اگر تشنه شدی بنوشی. شب‌ها پتو را خوب روی خودت بکش. من کنار تو نیستم، پس باید خوب از خودت مراقبت کنی. همیشه کسی هست که دوستت دارد. شب بخیر، غریبه.

بلندی‌های بادگیر_امیلی برونته

چنان که با تو درآمیخته‌ام یقین دارم که با من از نفس اولین عجین بودی

پسرک، موش کور، روباه و اسب_چارلی مکسی