پناهِ بی‌پناهྀི

گفت: احوالت چطور است؟ گفتمش: عالی است مثل حال گُل حال گُل در چنگ چنگیز مغول

قیصر امین‌پور

به خاطر آوردنت را دوست دارم، چه زیبا مرا از هم می‌پاشی

ناظم حکمت

پدر، پدر، من پُرم؛ تمام رگ و پی‌های من، مَسامات من، پر است، نه از الکل یا دود، پر است از درد؛ از درد.

هوشنگ گلشیری

وقتی اوضاع سخت می‌شه، آدم باید بخنده؛ مگه نمی‌دونین خندیدن اوضاع رو بهتر می‌کنه؟

دیالوگ

آیا بگویم دوستت دارم؟ کاش جرأت گفتن بیابم که در این دنیا چیزی برایم نمانده‌ است به‌جز اندوه‌هایم و چشم‌هایت.

نزار قبانی

پایش بیفتد، همهٔ شما جوان‌ها رفتنی‌اید. شما غربی‌پسندها اینجا بمان نیستید، حاضرید رخت گوسفند بر تن کنید اما اینجا نمانید. _ما را نمی‌دانم ناخدا، من اما رفتنی نیستم. _تو هم می‌روی، گوش کن... _شما بشنوید، جایی هم هست مگر برای رفتن؟ نمی‌دانم باقی جوان‌ها می‌خواهند چه کنند، نمی‌دانم می‌خواهند کجا سفر کنند و در حسرت کجا به سر می‌برند... فقط این را می‌دانم که من وقتی از این مملکت می‌روم که بتوانم پاسارگاد را درون چمدانم جای دهم. وقتی می‌روم که الوند و دماوند، جایشان را با مون‌بلان و آلپ تغییر دهند. غربت آدم را می‌کشد ناخدا، من رفتنی نیستم.

زندگی همینه که هست. اگه سخت بگیری، اونم بهت سخت می‌گذرونه. این ماییم که بهش ارزش می‌دیم. با همه‌ی کمبودهایی که این دنیا داره، زیبایی‌های خودش رو هم داره. نباید از زندگی انتظار زیادی داشته باشیم. نمی‌شه باهاش جنگید. بهتر اینه که نیمه‌ی پر لیوان رو ببینیم.

مغازه‌ی خودکشی_ژان تولی

گاهی ضعیف و رنگ پریده، گاهی قوی و پر نور، ماه معنای انسان بودن را می فهمد.

طاهره مافی

بدن‌مون صادقه وقتی درد جسمی داری، گریه می‌کنی اما قلب دروغ می‌گه حتی وقتی زخمیه، ساکت می‌مونه.

دیالوگ

بدن‌مون صادقه؛ وقتی درد جسمی داری، گریه می‌کنی. اما قلب دروغ می‌گه حتی وقتی زخمیه، ساکت می‌مونه.

دیالوگ

رهایم کن در این کابوسِ در کابوسِ در کابوس که غمگینم، به یک رویای غمگین‌تر نیازی نیست

مهدی موسوی

آیا آن‌قدر مرا دوست داری که بتوانم در مقابلت ضعیف باشم؟

آلن دوباتن