شیشه

قشنگی که همیشه تو قرینگی نیست، حتی گاهی تو منظم بودن هم نیست. یه وقتایی یه چیزی کجو‌ کوله‌ست، ولی می‌بینی به دل می‌شینه. مثل زیبایی مو‌های پریشون تو.

یعنی چهار فصل گرم باشه چه شکلیه؟

تلاش یک‌طرفه، تحقیر خاموشه. یعنی تو ارزش همون یه پیام رو هم نداشتی؟

من از تلاش کردن برای کسی که تلاشی نمی‌کنه متنفرم.

به آدما فرصت بدید اگر میخوان صفحه‌ی جدیدی تو زندگیشون باز کنن، مدام از گذشته‌شون بهشون حمله نکنید. آدما تغییر می‌کنن حق دارن تغییر کنن اگر باهاشون همراه نیستید، اینکار رو هم نکنید.

حس خوبی دارم.

ابرها دروغ نمی‌گویند. ابر که باشی، نمی‌توانی تظاهر کنی. اگر پُری، می‌باری. اگر خالی باشی، محو می‌شوی، آب می‌شوی در آبی بی‌انتها. همین است که دوستشان دارم. همین سادگی، همین صداقت بیچاره.

ابرها را نگاه کن. ببین چطور بی‌ادعا می‌آیند، بی‌سروصدا می‌روند. نه ریشه دارند، نه خانه، نه مقصدی معلوم. مسافر بادند، ولگردهای آسمان.

ابرها

تسلط نیاز به صبر داره.

صبح ما هم می‌تابه، شک نکن.

تاریکی همیشه رفتنی‌ست. و صبح، حتی اگر خیلی دیر، بالاخره می‌تابد.

بنظرم موقعیت‌شناسی ویژگی خیلی خوبیه. اینکه بدونی کجا باید حرف بزنی، کجا سکوت کنی. کی بیای، کی بری. کی نزدیک شی و کی فاصله بگیری. اینو هر کسی بلد نیست. یه بخشیش‌ ذاتیه، یه بخشیش هم اینجوری به دست میاد که زندگی با چکش می‌کوبه توی سرت تا یاد بگیری.

آدما رو رها کنید برن با موقعیت‌ها و کسایی که می‌خوان باشن. شما هم اینجوری میرید و موقعیت‌های جدید و خوب پیدا می‌کنید.

لازمه آدمی بشی که وابستگی‌های عجیب و غریب نداره، آدمی که برای موندن موقعیتش یا کسی التماس نمی‌کنه، منت نمی‌کشه. لازمه آدمی بشی که زانو نمی‌زنه جلوی در بسته.