شیشه

آبی تو با هیچ نوع سیاهی، فراموش نمیشه.

عزیز بودنت یادش می‌رود، تبدیل می‌شوی به یک سایه‌ی همیشگی که دیگر هیچ‌کس نگاهش هم نمی‌کند.

عطار نیشابوری حرفی زده که انگار برای همین روزهاست. می‌گوید: «اگر گرد کسی بسیار گردی، اگرچه بس عزیزی، خوار گردی.» ببین چقدر ساده و چقدر عمیق. یعنی تو اگر گوهر هم باشی، اگر بی‌وقفه دور یک نفر بچرخی، آن گوهر در چشمش خاک می‌شود.

بنویس، اگه بلدی. اگه هم بلد نیستی، صبوری کن تا یادش بگیری. اما کپی نکن. قلم، آبروی آدمه. یه خرده حرمت. همین.

عیب نداره درست میشه.

‏من همیشه در تلاشم آدما رو قضاوت نکنم ‏مخصوصا آدم‌هایی که دوسشون دارم.

‏من به دوستی on و off تو نیازی ندارم عزیزم

آدم سالم، رفتار ناسالم از خودش نشون نمیده.

نان را تو‌ ببر که راهت بلند است و طاقتت کوتاه.

‏سمی‌ترین آدمایی که تو زندگیم میشناختم و مثل پروژه منو تارگت می کردن و به هم میریختن، اغلب با تاکید بهم می‌گفتن: عزیزم «تراپی برو حالت بهتر میشه»

قشنگی که همیشه تو قرینگی نیست، حتی گاهی تو منظم بودن هم نیست. یه وقتایی یه چیزی کجو‌ کوله‌ست، ولی می‌بینی به دل می‌شینه. مثل زیبایی مو‌های پریشون تو.

یعنی چهار فصل گرم باشه چه شکلیه؟

تلاش یک‌طرفه، تحقیر خاموشه. یعنی تو ارزش همون یه پیام رو هم نداشتی؟

من از تلاش کردن برای کسی که تلاشی نمی‌کنه متنفرم.

به آدما فرصت بدید اگر میخوان صفحه‌ی جدیدی تو زندگیشون باز کنن، مدام از گذشته‌شون بهشون حمله نکنید. آدما تغییر می‌کنن حق دارن تغییر کنن اگر باهاشون همراه نیستید، اینکار رو هم نکنید.

حس خوبی دارم.