شیشه

⁨ هر سال که میگذره، حس می‌کنم دنیا خیلی خیلی سخت‌تر شده و برخلاف تصورم که با بالا رفتن سن بایستی بیشتر دنیا رو بلد میشدم برعکس؛ هنوزم خیلی دنیا رو بلد نیستم.

آهای آدم حسود؛ هر توصیه‌ و نصیحتت بوی بدخواهی میده.

به قول مولانا شرف هر عاشقی به قدر شرف معشوق اوست.

امشب، شب شعره‌. شب مولاناست.

آدم بدون موسیقی، مرده‌ای بیش نیست، فقط نفس میکشد.

جاذبه‌ای که از سر نشناختن باشد، سُست است و حتی خطرناک.

تمرکز کن روی خرابه‌ی خودت. آجر به آجر، دیوارهاشو بساز دست از سر بقیه بردار انسان موذی.

برو سراغ خرابه‌های خودت. تو زندگی من سرک نکش.

چه دلخوشی عجیبی. چه دلخوشی شکننده‌ای.

من بلد نبوده‌ام اندازه نگه دارم.

همیشه برای دیگران پیاله‌‌‌ را تا لبه پر کرده‌ام، بعد هم تعجب کرده‌ام که چرا شراب را روی زمین ریخته‌اند؟

من برای غصه‌های کوچک، ماتم‌های خیلی بزرگ گرفته‌ام. همیشه

برای آدم‌های معمولی، دل‌های بزرگ تکانده‌ام. و برای حرف‌هایی که هیچ ارزشی نداشتند، خیلی شب‌ها بیدار مانده‌ام.

حالا اکبر عبدی دیگر نیست. رفته. همان که ما را خنداند، همان که ثابت کرد می‌شود از دل خاکستری‌ترین روزها هم رنگ بیرون کشید، چشم‌هایش را برای همیشه بست. ناباورانه، مثل صحنه‌ای از یک فیلم که انتظارش را نداری. کمدی زندگی او تمام شد.