زثولیت

قرار نیست کسی نجاتم دهد، خودم باید خودم را نجات دهم. حتی باید خودم را از دست خودم نجات بدهم و خودم را وادارم که گام‌های کوچکی به جلو بردارم، همهٔ روز، هر روز و حتی وقتی حس و حالش را ندارم. [فرضیهٔ دل‌آسودگی/مل رابینز.]

اه

توو دوراهی گیر کردم. پس تاس میندازم.

نه ول کن.

.

.

هزاران تفسیر و استعاره در باب احوالات خود دارم، اما بماند برای بعد.

نه ببین یه جای خوبی بود...

یه استیکر هم هست مخصوص این لحظه، پیداش نمی‌کنم. تازگیا دیدمش، منتها نمیدونم کجا.

نه ببین یه جملهٔ خوبی بود...

یاد یه جمله از کتابی که خوندم افتادم. منتها یادم نیست چه جمله‌ای و از چه کتابی.

بدون اینکه در دنیا کسی رو دوست داشته باشی و کسی هم تو رو دوست داشته باشه. بدون هیچ ارزو و رویا در کنار کسی

فکرکردم این چنله فقط ورود منو تبریک گفت، نگو عادتشه. ای تف

من نوکرتونم. بعضیاتون خیلی باصفایید.

یاد بگیرید.‌

یَک پوزخند غرورمندانه‌ای زدم که اوف.