246
مشترکین
-124 ساعت
-47 روز
-1630 روز
آرشیو پست ها
طبیعیت انسان اینه من خودم یه ادم غریبه ببینم یه گوشه نشسته داره گریه می کنه نمی تونم بی تفاوت باشم
من خیلی آدم پرتوقعی بودم. آدمی که همیشه به بقیه عشق می‌داد، حس خوب می‌داد، بی‌دلیل خوشحال‌شون می‌کرد. همیشه اینطوری بودم که اگه حال یکی خوب نبود، هرجوری شده خودمو می‌رسوندم
.
بعدها می‌گفتم چرا وقتی حال من بده، من اون توجهی که به بقیه می‌دم رو نمی‌بینم؟ ولی کم‌کم فهمیدم که نه، آدم‌ها اهمیت می‌دن، فقط هرکسی به روش خودش.
مشکل این بود که من داشتم زیاده‌روی می‌کردم. انقدر از خودم برای بقیه مایه می‌ذاشتم که کلاً وضعیت روحی و نیازهای خودمو فراموش کرده بودم
از یه جایی به بعد به خودم گفتم: هانیه، انجامش نده مگر اینکه واقعاً از ته دلت بخوای. تو با خواسته قلبیت این کارا رو می‌کنی، نه برای اینکه کسی بهت بدهکار بشه
هیچ‌کس به کسی بدهکار نیست. آدمی هم که خودش متوجه محبتت باشه، لازم نیست ازش چیزی بخوای؛ اون عشق رو یه جوری، یه روزی، چندبرابرشو بهت برمیگردونه💗✨
