246
订阅者
-124 小时
-47 天
-1630 天
帖子存档
طبیعیت انسان اینه من خودم یه ادم غریبه ببینم یه گوشه نشسته داره گریه می کنه نمی تونم بی تفاوت باشم
من خیلی آدم پرتوقعی بودم. آدمی که همیشه به بقیه عشق می‌داد، حس خوب می‌داد، بی‌دلیل خوشحال‌شون می‌کرد. همیشه اینطوری بودم که اگه حال یکی خوب نبود، هرجوری شده خودمو می‌رسوندم
.
بعدها می‌گفتم چرا وقتی حال من بده، من اون توجهی که به بقیه می‌دم رو نمی‌بینم؟ ولی کم‌کم فهمیدم که نه، آدم‌ها اهمیت می‌دن، فقط هرکسی به روش خودش.
مشکل این بود که من داشتم زیاده‌روی می‌کردم. انقدر از خودم برای بقیه مایه می‌ذاشتم که کلاً وضعیت روحی و نیازهای خودمو فراموش کرده بودم
از یه جایی به بعد به خودم گفتم: هانیه، انجامش نده مگر اینکه واقعاً از ته دلت بخوای. تو با خواسته قلبیت این کارا رو می‌کنی، نه برای اینکه کسی بهت بدهکار بشه
هیچ‌کس به کسی بدهکار نیست. آدمی هم که خودش متوجه محبتت باشه، لازم نیست ازش چیزی بخوای؛ اون عشق رو یه جوری، یه روزی، چندبرابرشو بهت برمیگردونه💗✨
