خلوتگاه.

می‌دونی چیه الان خیلی کار دارم شاید بعدا بتونم بهت فکرکنم و غصه بخورم

_

هر بار که میام حرم و نگاهم به گنبدت میوفته با خودم میگم آقاجون ما همسایه بدی هستیم ،یه وقت نشه ما رو دور بندازی ما رو پیش خودت نگه دار(:

_

به قول حامد عسگری؛ چای دغدغه عاشقانه خوبیست.

و اما شب ؛ تمامی ندارد، وقتی خیالی در خیالی گره خورده و دلتنگی، نفس گیرانه ادامه می دهد.

_

بارون بیاد، شب جمعه هم باشه از قضا شب تولدمم باشه ولی تو نباشی... این انصافه خب؟!

✨_

و اما شب های جمعه چی بنویسم از اشک های جاری شده از اسم حسین(ع)،بنویسم که قلبی پر از گناه و دلی پر از اشتیاق داشتم اما دستم از دامن تو کوتاه بود؟ یا بنویسم دنیا هر ساعت بر وفق آرزوهای دیگران می‌چرخید و ما رو به آرزوی کربلا نرسوند؟! یا از دلتنگی برای زائرای کوچیک و بزرگت بنویسم... که انگار وقتی تورو میبینن تبدیل میشی به منتهی الیه تمام خواسته هاشون؟! و مگر غیر اینه؟! مگه ما خواسته ای غیر از دیدن تو و عاقبت بخیر شدن همراه تو می‌خوایم؟! همه زندگیم به فدات ،نخواه این همه ازت دور بمونم، صدام بزن بیام پیش خودت(:

به عمق مسئله شهادت که فکر میکنیم یهو به خودمون میایم،میبینیم چه همه کارِ نکرده داریم،چه آرزوهای دور و درازی برای خودمون چیدیم و یهو یکی زیر گوشمون میگه هنوز برای شهادت وقت هست... اما به قولی لذتی که علی اکبر(ع) برد حبیب بن مظاهر نبرد؛

"

اگر روزی آمدی و من نبودم .. بدان بسیار دیدنت را آرزو میکردم .. :)

اگر حاصل صبر کردن تو باشی، من نه تنها در این دنیا بلکه در تمامی دنیاها برای تو صبر خواهم کرد!

_

امروز بی تو سپری خواهد شد نمیخواهم از تو بگویم ولی مگر چیزی غیر از تو در من زندگی‌میکند؟!

یه جایی میخوندم "همه احساسات دارای رنگ هستن" حالا می‌خوام بدونم رنگ احساس من که هیچ وقت لمس نشد و برای همیشه به فراموشی سپرده شد چیه؟

؛

عزیز قلبم! تا هر زمان که بخواهی برایت صبر میکنم، اما می ترسم روزی برسد که نه من باشم، و نه کاسه ای که صبر تو را نگه دارد(:

_