دمــی اَزْ موتِ فرضي🫁

چرا وقتی به کسی می‌گم بیا فرار کنیم،می‌خندن بهم؟! خنده داره مگه؟! نمیای، نیا؛🤦🏻‍♀️

امروز به طرز مشکوکی شاداب و پرانگیزه‌ام؛ لطفاً گند نزنید به این وضعیت نادر ممنون.🥸

آره دختر، خلاصه اینکه خودشو به در و دیوار می‌زد که کم نیاره؛ انگار نه انگار که یه چیزایی از سر گذرونده… فقط نمی‌خواست کسی بفهمه به چه قیمتی هنوز سر پاست.

Los geht 💡☕️

نازک نارنجی ترین آدم این دنیام و کاش نبودم، چه معنی داره روزی ۳۴بار گریه بابت هرچیزی!

آه از رفتگان بی‌بازگشت... (مطالب درسی‌ای که یادم رفته)

دادگاه، شرکت ، دفتر؛ سه ایستگاه، یک روز، چند نقش .

بله، این بار تبریک به بدخواهانِ محترم! ظاهراً دیگه حتی پروپرانولول و پوکساید هم از پسِ این یکی برنمیان. 👩🏻‍🦯😂

+ امیدِ واهی! − چه واژه‌ی تلخی… بگذار بگوییم کورسوی امیدِ آدمی.

اندیشه‌ات جایی رَوَد، وآنگه تو را آن جا کِشَد ... ” -مولانا

اندیشه‌ات جایی رَوَد، وآنگه تو را آن جا کِشَد ... ” -مولانا

به جایی رسیدم که حتی فهمِ خودم هم از درکِ حالم عاجزه از صبح اون‌قدر گریه کردم که چشمام می‌سوزه آخه دختر، خودتو تو آینه دیدی؟

در امتدادِ نوری که نمی‌بینیم، شتابان می‌دویم؛ باری دیگر، امید را چگونه به تصویر بکشم؟🕊️

«کدام عقل، به کُنهِ حکمتِ باری‌تعالی و اسرارِ تقدیرش راه یافته است؟»

به یه جایی رسیدم که حتی دلم نمیخواد بخوابم.

+خودکارام گم شدههه -تو موهاتو دیدی؟!👩🏻‍🦯

تا ابد، هرچی توی این خونه می‌بینم، برام تازگی داره.🪴

گوش بده ببین چی می‌گم؛ تا وقتی زندگی‌تو نباختی، زندگی کن اما وقتی باختی، شاید دیگه نتونی از اون باتلاقی که توش فرو رفتی، بیرون بیای شاید بتونی یه کاری کنی که حداقل خفه نشی؛ اما اینکه دوباره زندگی کنی، یه قصه‌ی دیگه‌ست همین!