اودیسئوس.

پیام اول

اگر سوالی داشتید ازم بپرسید t.me/safeCht_bot?start=KIf3Aw

Queen Atossa dreams of seeing Xerxes knocked off his chariot (رویای مادر خشایارشا راجع به پسرش)

داستان از نگاه دربار ایران روایت می‌شه. گروهی از بزرگان ایرانی، منتظر برگشت ارتش عظیم خشایارشا هستند. ارتش اون برای حمله به یونان رفته، اما هیچ خبری ازشون نیست. بعد آتوسا، مادر خشایارشا، وارد می‌شه. اون خواب وحشتناکی دیده:

دو زن زیبا را می‌بیند که یکی لباس ایرانی و دیگری لباس یونانی دارد. خشایارشا تلاش می‌کند هر دو را به ارابه‌ی خود ببندد، اما زن یونانی مقاومت می‌کند و در نهایت خشایارشا را سرنگون می‌کند.

بعدش، یه پیام‌آور میاد و خبر فاجعه را می‌ده: ارتش ایران شکست خورده. و بعد یکی از معروف‌ترین گزارش‌های جنگی در تراژدی یونانی آغاز می‌شه: نبرد سالامیس.

نکته‌ی فوق‌العاده مهم: دشمن از زبان خودش حرف می‌زند این بخش برای فهم نمایشنامه خیلی مهم است. آیسخولوس خودش در جنگ‌های ایران و یونان جنگیده بود؛ با این حال نمایشنامه را از دید ایرانیان شکست‌خورده روایت می‌کند. رنج ایرانیان واقعی و انسانی است. یعنی ما تقریباً هیچ‌وقت خود آتنی‌ها را نمی‌بینیم. آتن برنده شده، اما نمایشنامه درباره‌ی غمِ بازنده است.

Battle of Salamis, 1868 - Wilhelm von Kaulbach

The Persians (Πέρσαι) by Aeschylus یکی از مهم‌ترین نمایشنامه‌های باقی‌مونده از یونان باستانه؛ و نکته‌ی جالبش اینه که برخلاف بیشتر تراژدی‌های یونانی، داستانش درباره‌ی یک اسطوره یا قهرمان افسانه‌ای نیست، بلکه درباره‌ی یک واقعه‌ی تاریخیِ بسیار نزدیک به زمان خود نمایشنامه‌نویسه. آیسخولوس تاریخ‌نگار نیست. اون جنگ سالامیس را به شکل تراژدی بازسازی می‌کنه. مثلاً تعداد عظیم نیروهای ایرانی و نحوه‌ی توصیف ارتش ایران، بیشتر از اینکه گزارش دقیق نظامی باشند، برای ایجاد حس شکوه که منجر میشه به فروپاشی طراحی شدن. این نمایشنامه تقریباً قدیمی‌ترین نمایشنامه‌ی باقی‌مانده‌ایه که درباره‌ی یک رویداد تاریخی مشخص نوشته شده. یعنی وقتی آیسخولوس The Persians رو می‌نویسه، جنگ ایران و یونان هنوز برای مخاطبانش خاطره‌ی زندست.

تصور کن توی آتن نشستی، فقط هشت سال بعد از سالامیس، و روی صحنه به جای اینکه پیروزی خودت رو ببینی، مادر خشایارشا، روح داریوش، و سربازان ایرانیِ داغ‌دار رو می‌بینی!

As I always say, Greek Mythology finds me everywhere I go :)

And there was a surprise for me in the middle of the book

(RIP Darius you would have hated the Iran government right now..)

Darius lets the grave of Nitocris open, Bernard Picart, after Eustache Lesueur, 1725 print The Persian king Darius lets the grave open of Nitocris, queen of Babylon.

داریوش هخامنشی اجازه می‌داد هرکس هر دین و هر خدایی رو که می‌پرسته، هر اعتقادی که داره، نگهش داره و کسی رو مجبور نمی‌کرد که از اعتقادات خودش که پرستش اهورامزدای یگانه بود پیروی کنه. بعضی جاها نوشتن حتی به بعضی خدایان بقیه کشورها علاقه نشون میداد، مثل آپولو.

این رعایت به ویژه دینهای گوناگون ملتهای امپراتوری را شامل میشد با وجود اعتقاد استوار شاه به اهورا مزدا که جان مایه تمامی رفتارها و قوانین وی است مردم امپراتوری اجازه داشتند خدایان قدیم خود را ستایش و نیایش کنند. یهودیان در معبد سازی اورشلیم حمایت می شدند. حقوق خدایان بومی یونانیان و مخصوصاً آپولون که طرف احترام داریوش بود رعایت میشد. حتی در زمان ستیز میان ایران و یونان خدایان مورد تعرض قرار نمیگرفتند. فی المثل به هنگام بازگشت از جنگ ۴۹۰ پ.م. تندیس زراندود آپولون را که به غنیمت می رفت به معبد مربوطه بازگرداندند.

به داریوش هخامنشی می‌گفتن شاه‌شاهان و Darius the Great چون: — امپراتوری هخامنشی رو سازمان‌دهی کرد؛ ساتراپی‌ها، نظام مالیاتی و دیوان‌سالاری منظم. — راه شاهی و شبکه ارتباطی رو توسعه داد و اداره‌ی سرزمین پهناوری رو ممکن کرد. — به قانون، نظم و اداره‌ی چندقومیتی اهمیت زیادی می‌داد؛ اقوام مختلف تا حد زیادی آداب و مذاهب خودشان را حفظ می‌کردند. — پروژه‌های عظیم معماری مثل تخت‌جمشید و بخش‌هایی از شوش و پاسارگاد در دوره او توسعه یافتند. — قلمرو او یکی از بزرگ‌ترین امپراتوری‌های جهان باستان بود. تقریبا نصف جهان رو فرمانروایی میکرد! — خط میخی و تخت جمشید رو ساخت. — و شاید مهم‌تر از همه، کتیبه بیستون: روایتی سیاسی و تبلیغاتی از به‌دست‌گرفتن قدرت که یکی از مهم‌ترین منابع تاریخ هخامنشی.

Darius the Great Opening the Tomb of Nitocris, 17th century by Eustache Le Sueur.

Kinda wish I were dead

As if I didn’t have enough problems to worry about myself.

Have any of you read this

However avoid overusing ai

فردا تمومه as in I am losing my eyes

فردا تمومه

تا الان نصفش رو خوندم و چیزهای جالبش رو میذارم همینجا