Khem Veasna

ក្នុងលោកិយនេះ គ្មានអ្វីដែលមនុស្សត្រូវមានអារម្មណ៍ថាបានទេ ព្រោះហេតុ ទីមួយ វិញ្ញាណដែលជាមនុស្សមិនមែនសំបកទេ វិញ្ញាណគ្មានខ្លួនជាសត្វទេ ជាកម្លាំងសុទ្ធកាន់យករបស់អ្វីមិនបានទេ ហើយមិនដឹងជាឆ្កួតអីទៅចង់បានរបស់ក្នុងលោកិយដែលវិញ្ញាណមិនត្រូវការរបស់ហ្នុងផង ហើយទីពីរ គឺគ្មានទាំងរបស់ដែលវិញ្ញាណប្រើសឡាយតនៈភ្នែកឃើញថាមានហ្នឹងផង តាមពិតអត់មានរបស់ទាំងអស់ដែលសឡាយតនៈភ្នែកមើលឃើញថាមានហ្នឹងទេ។ អញ្ចឹងអារម្មណ៍ចង់បានរបស់ដែលមានតម្លៃស្មើនឹងសូន្យគឺជាការវង្វេងរបស់អារម្មណ៍ដឹងតាមទ្វារភ្នែកទេ។ មនុស្សអាចយករបស់ដែលភ្នែកមើលឃើញថាមានដោយគ្មានទោសបាន តែក្នុងករណីដែលវិញ្ញាណគិតហេតុផលឃើញថារស់ជាសត្វដែលមានសំបកដឹងលោកិយទៅហើយ មិនដឹងធ្វើម្តេចបើសំបកត្រូវការរបស់របរដែលវិញ្ញាណប្រើសឡាយតនៈភ្នែកមើលឃើញថាមានហ្នឹងទៅហើយ ដូច្នេះត្រូវតែយករបស់ទាំងហ្នឹងមកបម្រើអោយសំបកដែលមានតម្លៃស្មើសូន្យដូចគ្នាហ្នុងទៅ។ យកដោយវង្វេងថាលោកិយមានគឺមានទោស៕