واژه‌گردی 🎒

کار از «آب هست ولی کم است» گذشته. تو ورزشگاه قزوین بزرگ نوشتن: «جان شما... جان آب...». همین. @WordTourCh

میگه: «یه لقمه نون و پنیر و گردویی دنبالتون باشه، تا ظهر تلف نشید». #دنب #دنبال @WordTourCh

اسمش تو برنامک دیوار اینه: در حال نوشتن... هر وقت چتو باز می‌کنم فکر می‌کنم داره می‌‌نویسه. در کل انتخاب جالبی بود. @WordTourCh

مادرخانومم داره یه خاطره تعریف می‌کنه که مربوطه به حدود نیم قرن گذشته. تو اون خاطره، اسم خاله‌های مادرش سمن‌ناز و خانومه: خاله خانوم و خاله سمن‌ناز. اسم دایی ‌مادرش چی باشه خوبه؟ هشت‌علی. هر چی فکر می‌کنم قدیمی‌های اطراف ما تو انتخاب اسم دختر چقدر ذوق و سلیقه به خرج می‌دادن اما تو انتخاب اسم پسر... ایفتیضاح.... فقط رفع تکلیف. از شنیدن اسم هشت‌علی تعجب کردم. برادرخانومم گفت یه نفر رو دیده به اسم اطاقعلی، با همین املا. @WordTourCh

«دژساز نبُوید با بهان، خوب‌ساز بُوید» پندهایی به کودکان برگرفته از متن فارسی میانه خویشکاری ریدَکان از کتاب دوازده متن باستانی انتشارات دکتر محمود افشار و انتشارات سخن @Maryam_Sabvaghian @WordTourCh

توی راه برگشت خوابم می‌اومد. همسرم گفت: «اپیزود نودم چنل‌بی اومده، به اسم: حسین یزدی.» علی بندری تعریف می‌کرد: «پدر حسین یزدی، از علمای مشروطه‌خواه بوده و از موسسان مدرسه دخترانه‌ی عفت. حالا شاید بگید این دیگه چه اسمیه… ولی اولین مدرسه دخترانه ایران اسمش ناموس بود!» تأسیس مدرسه ‌در ایران خودش می‌تونه موضوع یک پادکست جدا باشه. از زندگی و مصائب میرزا حسن رشدیه حتی می‌شه یک سریال ساخت. ای کاش کیانوش عیاری می‌تونست بسازه. بماند که گویا اولین مدرسه دخترانه اسمش دوشیزگان بوده. @WordTourCh

آخرین بازی رو باخته و حسابی تو ذوقش خورده. می‌گم: «سه‌تا بازی قبلی رو بردی، حالا یه دستم باختی، ناراحتی نداره» نیم‌وجبی با قیافه جدی می‌گه: «بحث وین‌استریکه!» یعنی: ناراحتیم از خود باخت نیست، از اینه که روند بردهای پیاپی‌ا‌م خراب شد. #win_streak @WordTourCh

سر شبی داشتم به سوپری محل سفارش تلفنی می‌دادم که شیر و چیپس و پفک بیاره، خواستم بگم کرانچ... بعد یادم افتاد نه، کروچنده می‌خواستم. 😁 از خنده هلاک شده بودیم، ما تو خونه، آقاهه تو سوپری. نکروچی حداد عادل! اسباب شادی ملتی شدی. پ‌ن: تا نوشتم نکروچی فلانی، چند نفر کانال رو ترک کردن. انگار خط قرمزشون شوخی با حداده. 🙃 @WordTourCh

ایرانی‌مآبی حسن مئاب در قرآن به معنای عاقبت به خیریه. مئاب به معنای محل بازگشته. نمی‌دونم اولین‌بار کی مآب رو به جای ایسم و گرایی به کار برد. ماجرا از واژه هلنیسم شروع شد و ترجمه به یونانی‌مئابی. در هلنیسم، هلن به معنای یونان و ایسم گرایش به یونانه. مردمان غیریونانی به زور شمشیر یا تفکر یا هرچی، به هنر و فرهنگ یونان گرایش و علاقه پیدا کردند. تازه این گرایش به جهان یونان و ایرانه نه فرد یونانی و ایرانی. حالا ایرانی‌مآبی چیه؟ اونم تو عنوان درشت کتاب. انتشاراتی‌هایی خوب به همه‌چی دقت می‌کنن. #ایرانیسم #هلنیسم @WordTourCh

‏آنلاین‌شاپا امسال دارن به کت می‌گن جکت و همین قیمتشو سه برابر کرده... حشمت کرایست @WordTourCh

مدرسهٔ قاچاق به دوره کوتاه‌مدت یا کارگاه متمرکز می‌گن مدرسه. استادش هم لابد پابلو اسکوبار یا ال‌چاپوئه. 😎 #حقوق #جرم #قاچاق @WordTourCh

همسرم می‌گه: دو نفر شیرازی اومدند خرید، یکیشون به اون یکی می‌گه: «این به دلته؟» اونم یه «هاااا»ی غلیظ تحویلش می‌ده. @WordTourCh

چرا باید واحد شمارش دستشویی «چشمه» باشه؟ شهرداری برای پارک، ۳ چشمه دستشویی ساخته. 🥴 @WordTourCh

تو بازار، چک موجود زنده است همین‌که به هر طریقی وجه‌ش پرداخت می‌شه، تبدیل به لاشه می‌شه. #لاشه_چک @WordTourCh

داره درباره آناتومی حنجره توضیح می‌ده، میگه «حنجره دقیقا اینجا» و دستش رو می‌بره روی برآمدگی‌ گلوش «پشت سیب آدم قرار داره». سیب آدم! 🍎 🙆 @WordTourCh

میگه: پشت چراغ، ماشین جلویی جا داشت اما جلوتر نمی‌رفت تا من بپیچم سمت راست، می‌خواستم بوق‌کش‌اش کنم، اما همسرم مانع شد. بوق‌کش کردن بر سیاق فحش‌کش کردن؛ یعنی با بوق هم میشه فحش داد. @WordTourCh

آن روزنه نگاه‌دار که جهان‌خدای بدانجا فروست نقل است که یکی پیش صادق آمد و گفت: «خدای را به من بنمای». گفت: «آخر نشنیده ای که موسی را گفتند لن ترانی». گفت: «آری؛ اما این ملّت محمّد است که یکی فریاد می‌کند رَأی قلبی رَبّی، دیگری نعره می‌زند که لَم اَعبُدُ رَبّاً لَم اَرَه». صادق گفت: «او را ببندید و در دجله اندازید». او را ببستند و در دجله انداختند. آب او را فروبرد. باز برانداخت. گفت: «یا ابن رسول الله! الغیاث! الغیاث!» صادق گفت: «ای آب! فرو برش». فرو برد، باز آورد. گفت: «یا ابن رسول الله! الغیاث! الغیاث!» گفت: «فرو بر». همچنین چند کرت آب را می‌گفت که فرو بر، فرو می‌برد. چون برمی‌آورد می‌گفت: «یا ابن رسول الله! الغیاث، الغیاث». چون از همه نومید شد و وجودش همه غرق شد و امید از خلایق منقطع کرد این نوبت که آب او را برآورد گفت: «الهی الغیاث! الغیاث!» صادق گفت: «او را برآرید». برآوردند و ساعتی بگذشت تا باز قرار آمد. پس گفت: «حق را بدیدی؟» گفت: «تا دست در غیر می‌زدم در حجاب می‌بودم. چون به کلی پناه بدو بردم و مضطر شدم روزنه‌ای در درون دلم گشاده شد؛ آنجا فرونگریستم. آنچه می‌جستم بدیدم و تا اضطرار نبود آن نبود که اَمّن یُجیبُ المُضطرّ اذا دَعاه». صادق گفت: «تا صادق می‌گفتی کاذب بودی. اکنون آن روزنه نگاه‌دار که جهان‌خدای بدانجا فروست». ذکر ابن محمد صادق #تذکره #عطارخوانی

بسامد سگ تو زبان عامیانه خیلی بالا رفته. میگه با اسنپ می‌اومدم، دیدم راننده از مقصد دور شد. ترسیدم، گفتم آقا همین الآن گزارش می‌کنم. تو آینه بهم نگاه کرد گفت: جی‌پی‌اس خرابه، خروجی رو رد کردم؛ آخه سگ تو رو می‌دزده؟ (در عبارات سگ‌دار، سین سگ را غلیظ و مشدد تلفظ می‌کنند) @WordTourCh

یاد این تکه افتادم: اگر چنانچه 😁 خانه دوست کجاست؟ عباس کیارستمی - ۱۳۶۵ @WordTourCh

گوشزد کردن مگه در اصل به معنای این نبود که وقتی طرف یادش می‌رفت، یه چک افسری می‌خوابوندن تو گوشش تا هیچ وقت یادش نره؟ یه جور يادآوري فیزیکی برای زیردستان. و الآن به معنای مطلق یادآوری به کار می‌ره. مثلا فلان مطلب رو به رئیس‌جمهور گوشزد کرد. @WordTourCh