Charlie Brown 🤎

این چه شوک های روحی روانی هست که به مردم می دن ؟ :)

دریا همه چیز را می‌برد — قایق، ماهی، مرد. اما یک چیز را نمی‌برد — داستان. داستان‌ها مثل امواج هستند — می‌آیند و می‌روند، اما همیشه برمی‌گردند. پدربزرگم ماهیگیر بود، پدرم ماهیگیر بود، من ماهیگیر بودم. سه نسل، یک زندگی. اما داستان‌هایمان فرق دارد. داستان من، داستان آخرین ماهیگیر است. بعد از من، کسی نیست. اما داستان می‌ماند. داستان همیشه می‌ماند. | آنتونیو تاباتی |

@ma_inja_hastim توی بله ‌.

اون نخ باریک منظورم همین احتمال جنگ بود .

کشور های دیگه هشدار می دن شهرونداشون ایران رو سریع ترک کنن ما هم موندگار تو این آتیش از پشت شیشه رفتنشون رو تماشا می کنیم .

نوشته بود : قلب ها گاهی بیشتر از آنچه توان دارند می سوزند .

شما ما رو دشمن همدیگه کردید .

یعنی تک تک مردم اسرائیل از ما متنفرن و یا ما از تک تک مردمشون متنفریم ؟

این که هر کشوری بیشتر خرابی و کشته توی کشور مقابل بوجود بیاره پیروزتره ؟

۷ یا ۸ سال پیش تو همچین روز هایی سر جلسه امتحان های پایان ترم خرداد بودم ، اون صندلی های فلزی ، بوی کولر سالن نمازخونه ... نگرانی بزرگم حجم مطالب درس ها مطالعات و ریاضی و علوم و یا اضطرابم از این که بعد امتحان ها بچه ها درمورد جواب سوال ها حرف نزنن ... فکرم درگیر این که یادم باشه اون تخته شاسی و ساعت مچی همیشه واسم شانس میاره رو همراه خودم ببرم ... و جنگ ؟ فقط یک کلمه توی کتاب ها که خونده بودم و ازش رد شده بودم ولی الان ؟ خیلی بزرگ تر از یک کلمه شده واسم و رد شدن ازش به اون سادگی نیست دیگه ...

زمستان در من مانده است حتی در بهار حتی در فصل گرما من سردم می شود زمستان از من رد نشده است یا من از زمستان رد نشده ام ... اشک هنگام جاری شدن یخ می زند اشک های شیشه ای سر می خورند و می شکنند خرده شیشه های شکسته روی زمین اشک های پاره پاره من وقت بهار است زمستان ولی در من مانده است ...

احساسات آشفته م رو با این قطعه هم صدا کردم

طنز هایی که می سازن آزارم می ده .

#فیلم پرسه در مه + تو برای من واقعی نبودی ولی رنجی که از همدیگه داشتیم واقعی بود . شخصیت مرزی و حس حالی که تجربه می کنه جوری نشون داده شده بود که بشه درک کرد واقعا ...

ذهن فاجعه سازم کاش غیر فعال یا اصلا می سوخت .

گاهی اوقات هدفم رو از چنل داشتن نمی دونم حقیقتا !

ویلیام فاکنر میگه: گذشته نمی‌میرد، فقط فراموش می‌شود. ما فکر می‌کنیم که گذشته را پشت سر گذاشتیم، اما گذشته همیشه با ماست. در خاطراتماست، در رویاهاست، در نسل بعدی ماست. پدربزرگم برده بود، پدرم نفرت داشت، من بی‌تفاوتم، و بچه‌ام چه خواهد بود؟ نمی‌دانم. اما می‌دانم که اگر گذشته را نشناسیم، محکوم به تکرار آن هستیم. ما باید به گذشته نگاه کنیم، نه برای اینکه در آن بمانیم، بلکه برای اینکه از آن درس بگیریم. درسی که هر نسل باید دوباره یاد بگیرد.

درگیر PMDD هستم در اصل .

کاوشگر باش، نه قاضی!

#فیلم بی رویا چند روز پیش به عنوان یک فیلم درمورد اسکیزوفرنی معرفیش رو دیدم . اون تجزیه هویتی شخصیت داستان خیلی ترسوند من رو خیلی ...