مردی نشسته در ایوان؛

رفته رفته رنگ و بوی من و محمد را می‌گیری ضیا😄

جواد و محمد به‌طور غیرمحسوسی تشویقم می‌کنند که جای خالی سلوچ را برای دومین‌بار بخوانم و برای هاجر و برادرانش حسرت فراوان بخورم.

-𝐀 𝐒𝐰𝐚𝐥𝐥𝐨𝐰 𝐢𝐧 𝐭𝐡𝐞 𝐑𝐚𝐢𝐧 1891-92,📍 -پرستویی در باران/اثر اوکادا بایسون

هیچ موجودی هنگام تولد نقص ندارد مگر این‌که به هر دلیلی خودش یا توسط دیگران ناقص شود.

پس علارغم این‌که ذات زنان با ظرافت‌ها و سلایق مختلف زیبایی‌شناختی عجین شده، جزئی‌‌نگری نیز از ویژگی‌های مهم آنان است و این مسئله می‌تواند جورچین را تکمیل کند.

برخی معتقدند که زنان از آن حیث که به جزئیات اهمیت می‌دهند، مشکلات زیادی در روابط عاطفی یا زناشویی ایجاد می‌کنند. اما فیلسوفی معتقد است که دیدن حقیقت در دیدن جزئیات است و سرچشمه‌ی تمام سردرگمی‌های ما در جستجوی حقیقت، در ندیدن جزئیات است. حتی یک شاعر، نویسنده یا نقاش یا حتی موزیسین نیز به لحاظ نمودن و قائل بودن جزئیات است که اهمیت پیدا می‌کند.

امروز عصر وقتی توی باغ قدم می‌زدم، یکی مرا صدا زد و گفت بروم پیشش. وقتی نزدیکش شدم با انگشت به چیزی اشاره کرد و گفت نمی‌داند توی پتو چه است اما هرچه است مطمئنن چیزی خوبی نیست. تعدادی به سمت ما کشیده شدند. وقتی کاکا پتو را کناری زد جسد یک جنین در آن قرار داشت.

مردمی که لذت و نشاط را فقط در سکس خلاصه و تعریف می‌کنند. بدیهی‌ست که گاه جسد جنینی را در داخل کیسه‌ای در سطل زباله پیدا کنیم.

ملتی که خود پرسش‌گری بلد نباشد، سزاوار این‌همه بدبختی است و حقیقتا دیگر دلم برای چنین مردمی نمی‌سوزد.

منشاء همه‌ی این مسائل، فقدان تفکر و پرورش هُنر فکر کردن است.

گفتگوهایی پُر از سوءتفاهم و زندگی‌هایی پُر از تنش و ناسازگاری، حتی روابطی نسنجیده و شکننده!

در بستر اجتماع، مردمانی می‌بینید که ذره‌ای احساس مسئولیت در قبال یک‌دیگر ندارند، در قبال کشورش که اصلا فکرش را هم نکنید.

مدتی‌‌ست به این نتیجه رسیدم که تمام بدبختی‌ها و بی‌چارگی‌های حاکم، مرتبط با سرانه‌ی پایین مطالعه است. جامعه‌ای که کتاب نخواند و مردمانش تفکر انتقادی نداشته باشد، هرچه بر سرش آید، سزاوارش است‌.

زنان در عشق نمی‌میرند؛ بلکه هر روز کمی از خودشان را به مرگ می‌سپارند تا معشوق زنده بماند. خانه‌ی ادریسی‌ها

موسیقی فلان یا بهمان لذت خاص، این یا آن محنت، درد، غم، وحشت، شادمانی، خوشی و آرامش خاطر را متجلی نمی‌سازد؛ بلکه خود لذت، درد، غم، وحشت، شادمانی، خوشی و آرامش خاطر را تا حد معینی به شکل انتزاعی تجلی می‌بخشد. #آرتور_شوپنهاور #جهان_همچون_اراده_و_تصور

نکند با نشان دادن این‌که تا چه حد به دوستی او محتاجم، اشتباه بزرگی کردم؟ دوست بازیافته - فرد اولمن

«لم يكن رجلاً حادًا، هم كانوا يقتربون من جهته المكسورة.» - او تند خو نبود، آن‌ها از سمت شکسته‌اش به او نزدیک می‌شدند.