L'averse

شاید بشه ۱۰ تا دلیل برای مهاجرت نکردن آورد، ولی می‌تونم تا فردا برای مهاجرت کردن دلیل بیارم.

اینکه اینترنت ما اینقدر افتضاحه و اینترنت آدمای دولتی و طبقات بالا بدون هیچ اختلالیه واقعا دلیل دیگه ایه که انگیزم برای مهاجرت قوی تر بشه.

"How will we ever get out of this labyrinth of suffering?" -A.Y

چیزی که وجود داره اینه که همه‌مون یه مقداری زود بزرگ شدیم و وسط سیاست گیر افتادیم. متاسفانه اگر این‌جا زندگی کنی بالاخره به یک نحوی زندگیت با سیاست گره می‌خوره و راهی برای فرار ازش وجود نداره. کم‌کم تبدیل می‌شی به آدمی که مدام در حال شنیدن و خوندن دیدگاه‌های سیاسی مختلفه، از نظر‌های احمقانه‌ی دیگران عصبانی می‌شه، بحث می‌کنه، چیزهای مختلفی رو به چشم می‌بینه و زندگیش دیگه خیلی زیاد شبیه به یک جوان بیست و چند ساله نیست. به خودت میای و می‌بینی مدام در حال جنگیدن هستی. خیلی دوست دارم بگم که خب اشکالی نداره و قسمت ما هم از زندگی این بوده، ولی راستش نمی‌تونم به خودم دروغ بگم. اشکال داره. خیلی اشکال داره. متاسفانه هیچ‌وقت نمی‌تونم قبول کنم که سهم ما از زندگی این بوده و همیشه یک چیزی درونم به شکل احمقانه‌ای امید داره که سهم ما هم یک روز بزرگ‌تر می‌شه. چیز دیگه‌ای هم جز امید نداریم که بهش بچسبیم و خب، چی قدرتمندتر از امید؟

گوشه‌ی منم رسید!! :))

آدم با خودش میگه مگه مایلز و کلونل چقدر می‌تونستن احمق باشن؟ و خودشو سرزنش می‌کنه، انگار که از دست مای خواننده کاری برمیاد.

But if only she knew

And why that only happens at nights? Never understood that

And the only thing I can do is to say "it's all gonna be alright" for the 100th time

It's like all the damn traumas and problems you've been dealing with come to your brain, make you suffer and don't let you go

Listening to Creep at night hits totally different

امروز واقعا بدون کومان جمعه‌ی عجیبیه.

جالبه که مغزم همیشه دوران امتحانا تصمیم می‌گیره یه سریال جدید رو شروع کنه

🎬 Looking For Alaska, S1 E03

☕️🎄🎁