هَسْتی‌ـشِناسی

پرندگانی که در قفس به دنیا می‌آیند، پرواز را نوعی بیماری می‌دانند؛ و من، برای پرواز بر فراز طوفان‌های تو، بال‌هایم را به شعله‌ها سپردم. بگذار مرا سقوط‌کرده بنامند، چه باک از فرو ریختن، وقتی اعماقِ این دره‌ٔ تاریک، آرام‌تر از تمام اوج‌های دروغین جهان است؟

این پیام فور کنید تا بیام و یه پست ازتون فور کنم اینجا

اگه‌دوست داشتی اینجارو داشته باش

فضولی‌های نصفه شبیییی!🥕 این پیام+ یک پست از اینجا که دوستش دارید رو فوروارد کنید توی کانال‌هاتون؛ من هم همین الان از شما یک‌پست زیبا فوروارد میکنم اینجا✨ و میام پیشتون فضولی.

بامزه‌ترین بخش کار کردن توی کتابفروشی: بسته‌بندی و پست کردن کتاب‌های آدم‌ها!✨📦

حوصلم رفته سر هستم دنبال دردسر 😔🤣

11:11

یه چیزی رو واقعاً نمی‌فهمم. سال‌هاست به زن‌ها یاد داده شده برای موفق بودن، قوی بودن و جدی گرفته شدن، باید هرچه بیشتر منطقی، خطی، عمل‌گرا، دیسیپلین‌محور و احساسات‌گریز باشن؛ انگار هرچه بیشتر شبیه الگوهای مردانه رفتار کنن، موفق‌ترن. حالا جریانی اومده و به زن میگه: «لازم نیست برای موفق بودن از زن بودنت فرار کنی. می‌تونی زن باشی و همچنان شجاع، توانمند، مستقل و موفق باشی.» بعد ما رسیدیم به این نتیجه که این هم زن‌ستیزیه؟ بله، ممکنه بعضی جاها از مفهوم «انرژی زنانه» سوءاستفاده شده باشه. من هم هیچ دفاعی از نسخه‌هایی که زن رو به سکوت، اطاعت یا زندگی برای تأیید مردها دعوت می‌کنن ندارم. ولی تجربه‌ی من دقیقاً برعکس بود. چیزی که من ازش یاد گرفتم این بود که لازم نیست برای قوی بودن، با زن بودنم قهر کنم. و راستش فکر می‌کنم شاید بعضی‌هاتون دارید زنانگی رو در جاهای اشتباهی جست‌وجو می‌کنید. قبل از اینکه بگید این مفهوم ذاتاً زن‌ستیزه، شاید بد نباشه ببینید دقیقاً از چه کسی و چه منبعی دارید تعریفش رو می‌شنوید. چون چیزی که برای من راه برگشتن به خودم بود، شاید در روایت شما اصلاً وجود نداشته باشه.

☆☆☆☆☆

اگه پست جدید گذاشتید این پیامو فوروارد کنید ببینم و بزارم اینجا.

چقدر بهش اومده سیس لوتی😂😂

😃😃 🤍━━━━━━━━━━━━━━ 🤖اشتراک ChatGPT 🤖اشتراک Gemini 🎨ساخت عکس

من دنبالِ تغییر دادن کسی نیستم. اتفاقا می‌پذیرم که سبک شخصیتیِ این آدم همینه. ولی خب به همون اندازه در قبال خودم موظفم که ازشون فاصله بگیرم.

https://t.me/VluraBeauty مهربونا اگه مایل بودین به این شاپِ ناناز سر بزنید و حمایتشون کنید 🩷✨

3:57

آدم عجیبی هستم. داستان‌ها پروازم می‌دهند. یک فیلم خوب ببینم، پاهایم از زمین جدا می‌شوند. یک داستان خوب بخوانم، لبخند می‌شود هدیه‌ی رایگانم به تمام آدم‌هایی که از کنارم می‌گذرند. بلدم کلمات را مثل مواد مخدر مصرف کنم و از گَرد قصه‌های خوب مست و دیوانه شوم. محبتی که هر کسی ندارد. به چشم آن‌ها چه هستم؟ یک ابله شاید. کسی که در آسمان‌ها سیر می‌کند. اهمیتی دارد؟ هرگز. در نهایت من آدمی بودم که بلد بود پرواز کند، آدمی که در آسمان‌ها قدم زد.