᯽حُب᯽
رفتن به کانال در Telegram
و روزی دیگر خواستنش را به یاد نمیآوری، اما همیشه بخشی از قلبت غمگین است، بیآنکه دلیلش را بدانی... 🌱Fatemeh: @Yass2223bot http://t.me/HidenChat_Bot?start=6884899680 🌱Zahra: http://t.me/HidenChat_Bot?start=8700557625 آرشیو حُب: @arhob2223
نمایش بیشترکشور مشخص نشده استدسته بندی مشخص نشده است
423
مشترکین
-624 ساعت
-127 روز
-1730 روز
آرشیو پست ها
423
Repost from حوالیِسڪوت
سالها پیش، با کوچکترین اتفاقی میشکست. با یک رفتن، دنیا برایش تمام میشد و با هر زمین خوردن، خیال میکرد دیگر توان بلند شدن ندارد. اما زندگی دست از امتحان کردنش نکشید. بارها زمین خورد، بارها از نو شروع کرد، آدمهایی را از دست داد و چیزهایی را فهمید که هیچ کتابی نمیتوانست به او یاد بدهد. یک روز، وسط همان شلوغی همیشگی، ایستاد و فهمید دیگر آن آدم سابق نیست. هنوز درد میکشید،
اما این بار بلد بود با دردش چه کند.
زندگی سختترش نکرده بود،
فقط یادش داده بود چطور محکمتر، آرامتر و عمیقتر زندگی کند.
●○●○●○●○●○●○●○●○●○●○●○●○●○●○●
📌برای: 'حُب' .
●○●○●○●○●○●○●○●○●○●○●○●○●○●○●
07 اوت, 13:04
423
برایِ تو چه بگویم .
بگویم زخمم آنقدر عمیق شده
که میتوان در آن درختی کاشت؟
بگویم غمگینم و مرگ کاری نمیکند؟
- نوشته
07 اوت, 07:49
423
«طنینِ شقیقه»کسالت، بیخوابی، خستگیِ کار و… کاری بیپایان در جامههای گوناگون. جنون پا به عرصه نهاده؛ دیوانگی، چه تفاوتی دارد؟ بگذریم، مهم نیست. آری داشتم میگفتم، سردرد، آن معشوقی که بر شقیقههایم آشیان گرفته؛ حضوری ژرف، بیسبب، گویا تقدیر او را برگزیده است. آهسته دل به او سپردهام؛ وجودی پررنگتر از هر انسان، پیوندی ناگسستنی میان من و او، مگر این عشق نیست؟ اکنون زمان پیمانی رسمی فرا رسیده است؛ عقدی به سنت روزگار، در میان پردهای از سکوت و نگاههای پژواکدار حضار خاموش و نامرئی. عاقد خطبه را آغاز کرد: «امشب شاهد همسری خواهید بود، همسری انسان با رنج دیرینهاش؛ سردرد. ای سردرد، پذیرا هستی تا همدم ابدی آن دیوانهی دلزخمینه شوی؟» سردرد با تاسیان بر پیشانی پاسخ داد؛ نشانهی رضایتش بود. «و تو، ای صاحب این تن، میخواهی درد را به همسری بپذیری و تا واپسین دم، همآغوش با او باشی، بیهیچ مهریهای جز ماندن؟» فریاد برآوردم: «بله!» عاقد ادامه داد: «پس به نام جنون مقدس، تنهایی ازلی، شما را به عقد یکدیگر درمیآورم؛ باشد که در شادی، ملال، در اشک و خنده همدم هم باشید؛ تا ابد.»
اینگونه شد که من و سردرد پیمانی جاویدان بستیم که همواره پایدار خواهد بود.
- نوشته
07 اوت, 05:30
423
گاهی روحِ تان را در آغوش بگیرید .
اشک بریزید چه اشکالی دارد ؟
ناله کنید و فریاد بزنید ؛
آدمی کوه نیست که در برابر
این حجم از استرس و
اضطراب باقی بماند
و کجاست آن پناه؟
پناه را در آغوش خود
جستجو کنید
و خود را نوازش کنید
با تمام وجود خود را
در آغوش بکشید که
کودکی خسته و تنها و شکسته
درون جسمتان نشسته..
اورا بیایید، که در این جهان
جز شمای و شما و ما کسی نیست .
-نوشته
06 اوت, 14:16
423
- گفت : از دور ك به خودت نگاه میکنی چی میبینی؟!
گفتم : کسی ك از بیچارگی صبور شد . .
و از دوام آوردن قوی :))!
06 اوت, 12:39
423
چجورى مىخوای من رو ساده دوست داشته باشی؟
من که ساعتها با گلِ ساعتیه پیچیده دور ستون کافه حرف میزنم..
من که برای برگ سهواً کنده شده از درخت غصهمیخورم!؟
من که میتونم برای هر رنگ لباست یک شعر بلند بنویسم..
من که میرم پای پنجرهو به خورشید میگم امروز مراعات کنه که صورتت نسوزه..
من که میتونم تو چشمات نگاه کنمو غمهات رو سرازیر کنم توی تن خودم..
من که مسیرمرو برای مورچهای که یه گندم روی کمرشه کج میکنم..
چجوری میخوای ساده دوستت داشته باشم از منی که احساساتم از گوشهی لبم سرازیر میشه وقتی میخوام باهات حرف بزنم..
از منی که اگر یکبار ببینمت میتونم هزاربار مرورت کنم..
از منی اگر بخندی لبخندت رو روی بوم میکشمو میذارم گوشهی اتاقم..
چجوری میخوای ساده دوستت داشته باشم وقتی که سراسر قلبم..
وقتی پر از نیاز خواستنم..
چجوری میخوای ساده دوستم داشته باشی وقتی که شبیه من هیچجایی نیست..
که برات بتونه از یک قطره قد یک دریا حرف بزنه..
که بتونه قشنگیای دنیا رو بهت نشون بده..
که بتونه یه جوری توصیفت کنه که آینه هم نتونه اونجوری نشونت بده..
چجوری بتونم!؟
چجوری میتونی؟
- نوشته
06 اوت, 09:50
