لیلیومِ سفید

بالاخره کمی پاییز🌟🍂

بهش گفتم:«من اگه جای بعضی رفاقتام، گل کاشته بودم، از گلام مراقبت کرده بودم، الان لاقل یه باغ داشتم‌.»

کلاس آنلاین رو پیچونده و‌ بریم درس☕️📝

زندگی در حین اینکه بهت روزایی نشون میده که از پس کوه جابجا کردن برمیای و انگاری زره فولادی پوشیدی، روزایی جلوت میاره که نمیتونی یه قدم اضافه‌تر برداری و کوچکترین تلخی از پا درت میاره. حالا تویی و تعادل برقرار کردن بین این دوتا، غرق نشدن و راه درست رو ادامه دادن!

ترکیب برنده😮‍💨🍫

but first coffee☕️

به نظرم هیچ چیزی توی زندگی،سخت تر از پذیرش و دل کندن نیست. دل کندن از خیلی چیزا… یهو به خودت میای می بینی سال ها جنگیدی،اما الان تا یه مدت مشخصی،یا تا همیشه باید رها کنی… نمی دونی امید به رسیدن در آینده داشته باشی یا همیشه اون حسرت رو گوشه قلبت نگه داری. و سخت تر از اون،خیلی ها می تونستن کاری کنن حسرت نشه برات ولی نکردن و تو‌ موندی و اون بخشی از مغزت که مثل همیشه می گه تنهایی؛ خودت درستش کن،حتی اگه دیرتر برسی…

سوپرایزی بهم می چسبه که کیکش رو خودم درست کنم🍊🌟🌿

روز از نو✨🍃

برای منی که از وقتی چشم وا کردم خونه ام،تو جنگل های هیرکانیه خاطره دارم‌و بزرگ شدم این روزا قلبم هم در حال سوختنه… کاش خدا به دل یکیمون نگاه کنه

آذر مثل آبان نباش لطفا🙇🏻‍♀️

غریبه بودند و آشنا شدند و گفت‌و‌گو و گفت‌وگو عشق جوانه زد و گفتار کم شد و دوباره غریبگی… •محمود درویش

جمعه✨🍂

پیتزا نایت خونه مامان بزرگ و این حرفا🍕🥂

کاش یه سری خاطره ها،از یاد می رفتن و هی مرور نمی شدن…

وقتی معتادی و ساعت برات مهم نیست:

و بالاخره دیارِ خودم✨🤎

🍂🤎

آدم بعضی وقتا به عقب نگاه می‌کنه می‌گه واقعا من تونستم از یه سری روزا زنده بیرون بیام؟! دمم گرم واقعا

زودباش قهوه،نجاتم بده🫗