فیلادلفیا

💢هم‌اکنون واکنش مارک لوین، لیندسی گراهام و نتانیاهو به خبر پایان تفاهم‌نامه @philadelphia_america

💢 مشخص نیست این بیمار روانی چند ساعت بعد حرفش را عوض خواهد کرد یا خیر. شما علی‌الحساب خودتان را برای دور بعدی جنگ آماده کنید تا ببینیم چه می‌شود. @philadelphia_america

💢ترامپ: تفاهم‌نامه پایان جنگ با ایران برای من تمام شده است. @philadelphia_america

💢سی‌ان‌ان: اشتباه اطلاعاتی آمریکا منجر به بمباران مدرسه میناب شد 🔹فرماندهان ارشد ارتش آمریکا هشدارهای ثبت‌شده در پایگاه‌های داده حیاتی را که نشان می‌داد اطلاعات مربوط به اهداف احتمالی در ایران به‌شدت قدیمی و منسوخ شده است، نادیده گرفتند و با انجام برخی حملات موافقت کردند؛ از جمله حمله‌ای که به یک مدرسه اصابت کرد و نزدیک به ۲۰۰ کودک و بزرگسال را به کام مرگ کشاند. به گفته این منابع، پیام‌هایی که نشان می‌داد اطلاعات مورد استفاده برای تعیین اهداف بر پایه داده‌های چندین سال قبل بوده و باید دوباره راستی‌آزمایی می‌شد، در سامانه‌ای که برای شناسایی و انتخاب اهداف به کار می‌رفت ثبت شده بود. 🔹دو تن از این منابع گفتند تصمیم فرماندهان ارشد برای نادیده گرفتن این هشدارها به دلیل «تسریع در کار» و در شرایطی اتخاذ شد که در آغاز جنگ، فشار زیادی برای تهیه سریع اهداف وجود داشت. به گفته آنها، همین تصمیم به طور مستقیم در حمله اشتباهی به مدرسه نقش داشت. یکی از منابع گفت: «مقام‌های نظامی آمریکا ظرف چند روز پس از حمله به مدرسه فهمیدند که این اشتباه چگونه رخ داده است. کاملاً مشخص بود که اطلاعات مورد استفاده قدیمی بوده است.» با وجود گذشت چندین ماه، پنتاگون هنوز گزارش نهایی تحقیقات خود درباره این حادثه را منتشر نکرده است. @piladelphia_america

تصاویر تشییع پیکر در عراق را دیدیم به روزگار فکر کردیم که چطور میچرخد، کشوری با رهبری صدام ملعون و حزبش هشت سال با ما جنگیدند و اشغال‌گری هایی نیز بعدش داشتند تا رسید به اینکه دشمنی آمد این را از بغل مملکت چنان برچید، حال در آن ملک شهرها تعطیل و خیابان ها پر از جمعیت برای تشییع پیکر رهبر همین مملکت ایران، خلاصه می‌چرخد @RedLionCorps

🔺 یک مقام آمریکایی اعلام کرد که ایالات متحده مجوز عمومی‌ای را لغو می‌کند که فروش نفت ایران را مجاز می‌دانست. این مقام هشدار داد که اقدامات ایران در تنگه هرمز "کاملاً غیرقابل قبول" است و در پی حملات به نفتکش‌ها در این آبراه استراتژیک، با واکنش‌هایی مواجه خواهد شد. Jīngyú @Partisan2015

#تاریخچه_لابی_صهیونیسم در آمریکا: بخش چهارم

فارول هال و کنفرانس‌های نبوت در کنار کنفرانس‌های کتاب مقدس، نوع دیگری از گردهمایی نیز در اواخر قرن نوزدهم به صهیونیسم مسیحی در آمریکا نیرو می‌بخشید. این گردهمایی‌ها «کنفرانس‌های نبوت» نام داشتند. یکی از نخستین آن‌ها اندکی پس از آتش‌سوزی بزرگ شیکاگو در سال ۱۸۷۱ برگزار شد. فارول هال در خیابان مدیسون، در شرق خیابان لاسال، بیشتر با نام ساختمان انجمن مسیحی جوانان (YMCA) شناخته می‌شد که با افتخار در سال ۱۸۶۶ افتتاح شده بود. این انجمن پروژه‌ای بسیار موفق بود؛ چنان‌که رشد آن به حدی رسید که به این ساختمان باشکوه نیاز پیدا کرد؛ ساختمانی که روزنامه شیکاگو تریبون آن را «یکی از برجسته‌ترین زینت‌های معماری شهر ما» توصیف کرده بود. بازسازی آن پس از آتش‌سوزی حتی زیباتر و بسیار مدرن‌تر از قبل شد. یک روزنامه محلی با غرور نوشت: «این تالار، بزرگ‌ترین و باشکوه‌ترین تالار در ایالات متحده و شاید در جهان است.» نکته‌ای جالب آن بود که ساختمان جدید بر روی پنجره‌های قوسی بلند خود سه تصویر داشت: یکی موسی را در حال نگریستن به سرزمین موعود نشان می‌داد؛ دیگری ابراهیم را در حالی که بر فراز پسرش اسحاق ایستاده و در آستانه قربانی کردن او بود؛ و سومی یعقوب را در حال کشتی گرفتن با فرشته به تصویر می‌کشید. برای مخاطبانی که کتاب مقدس را به‌خوبی می‌شناختند، مفهوم این تصاویر آشکار بود؛ فرشته به یعقوب گفته بود: «نام تو دیگر یعقوب نخواهد بود، بلکه اسرائیل خواهد بود.» البته در واقعیت، فرشته هرگز خواستار استعمار فلسطین نشده بود، اما همانند بسیاری از آیات دیگر کتاب مقدس، این روایت نیز در خدمت آرمان صهیونیسم مسیحی قرار گرفت. بدین ترتیب، یک متن مقدس به برنامه‌ای سیاسی تبدیل شد که نه‌تنها مشروعیت الهی داشت، بلکه به‌عنوان فرمانی الهی نیز معرفی می‌شد. در همین تالار باشکوه و بازسازی‌شده، بیش از سه هزار نفر برای دومین کنفرانس نبوی گرد آمدند. این کنفرانس از تمامی گردهمایی‌های پیشین در آمریکا از یک جهت متمایز بود: برای نخستین بار، بازگشت‌گرایان (Restorationists) نه صرفاً از رؤیای بازگشت یهودیان، بلکه از یک پروژه واقعی استعمار مهاجرنشین یهودی در فلسطین حمایت کردند. در آن نشست، یکی از سخنرانان اصلی، پروفسور ارنست اشتروتر بود که به جای استدلال‌های صرفاً الهیاتی، دلایل علمی و دانشگاهی برای تفسیر عملی‌تر از دستورات کتاب مقدس در حمایت از استعمار صهیونیستی فلسطین ارائه داد. او در سخنان خود اظهار داشت: «دهه پایانی قرن نوزدهم شاهد بیداری روح ملی و احیای امیدها و آرمان‌های ملی بوده است؛ نه در میان یهودیان اصلاح‌طلب، بلکه در میان توده‌های ستمدیده یهودیان اروپای شرقی که تنها منتظر جرقه‌ای هستند تا با شور و اشتیاقی خاموش‌نشدنی شعله‌ور شوند و جهان را شگفت‌زده سازند.» در سومین کنفرانس نبوی که در سال ۱۸۹۵ در شهر آلگنی ایالت پنسیلوانیا برگزار شد، این پیام با صراحت بیشتری تکرار گردید. سخنرانان اکنون از «فلسطین» و «اسرائیل» به‌صورت مترادف استفاده می‌کردند و این سهل‌انگاری مفهومی بعدها در آثار و نوشته‌های مهم صهیونیست‌های مسیحی نیز مشاهده شد. مرحله بعدی در ساخت این زیرساخت الهیاتی و ایدئولوژیک، برقراری تماس با خود جنبش صهیونیسم یهودی بود. ویلیام یوجین بلکستون در نخستین گفت‌وگوها با رهبران صهیونیسم یهودی مشارکت داشت و حتی تلاش کرد بر برخی تصمیمات آنان تأثیر بگذارد. هنگامی که او دریافت تئودور هرتسل به دلایل عمل‌گرایانه و پس از ناکامی در کسب امتیاز از امپراتوری عثمانی برای ایجاد وطن یهودی در فلسطین، به‌طور جدی انتقال پروژه استعمار صهیونیستی به اوگاندا را بررسی می‌کند، به شدت ناامید شد. بلکستون با شتاب نسخه‌ای از کتاب مقدس خود را برای هرتسل فرستاد و از او خواست که فلسطین را رها نکند. او در آن کتاب مقدس تمامی آیاتی را که «به فلسطین اشاره داشتند» علامت‌گذاری کرده و توضیح داده بود که تنها فلسطین باید محل استقرار دولت یهود باشد. هرتسل آن کتاب مقدس را نگه داشت و امروزه این نسخه در موزه هرتسل در اورشلیم به نمایش گذاشته شده است. این تنها مکاتبه میان این دو نفر بود، اما همان‌گونه که دیوید بورگ می‌نویسد، این اقدام «برای جنبش جوانی که فاقد دسترسی سیاسی بود، دریچه‌ای به عرصه سیاست گشود.»

 @philadelphia_america

💢یک هفته پیش از آغاز جنگ رمضان، دیوید آلبرایت و همکاران در یک گزارش به طور مفصل بررسی کردند اگر ایران تصمیم به ساخت سلاح هسته‌ای (قابل حمل توسط موشک) بگیرد، چند درصد احتمال دارد موفق شود؟ 🔹نویسندگان سه سناریوی اصلی برای «احتمال موفقیت ایران در ساخت سلاح هسته‌ای» تعریف کرده‌اند و بعد آن را با احتمال «تصمیم سیاسی ایران برای ساخت بمب» ترکیب کرده‌اند. 🔹گزارش مدل، مسیر ساخت بمب را به چند مرحله تقسیم می‌کند: دسترسی به اورانیوم غنی‌شده تبدیل آن به اورانیوم با غنای تسلیحاتی (WGU) ساخت هسته فلزی ساخت اجزای انفجاری ساخت initiator یا shockwave generator ساخت neutron generator انجام cold test مونتاژ نهایی سلاح برای هر مرحله یک احتمال موفقیت جداگانه تعیین شده و سپس همه با مدل «Fault Tree» ترکیب شده‌اند. ‼️سناریوی نخست: ساخت بمب در ۲ تا ۳ ماه (حالت پرچالش و قابل انتظار): احتمال موفقیت فقط ۵ درصد 🔹چرا فقط ۵ درصد؟ زیرا حملات «جنگ ۱۲ روزه» آسیب گسترده‌ای به زیرساخت‌ها، تجهیزات و مراکز کلیدی وارد کرده و ایران زمان بسیار محدودی برای بازسازی دارد. اساس میزان خسارت، زمان همچنین مسیر رسیدن به اورانیوم با غنای تسلیحاتی (WGU) یک فرایند کاملاً زنجیره‌ای توصیف می‌شود؛ یعنی هر مرحله باید با موفقیت کامل انجام شود تا مرحله بعدی ممکن باشد و شکست در یک حلقه می‌تواند کل پروژه را متوقف کند. 🔹همچنین هنوز اطمینانی وجود ندارد ایران بتواند ذخایر HEU مدفون زیر آوار را به‌طور کامل بازیابی کند و حتی برای همین مرحله اولیه نیز احتمال شکست در نظر گرفته شده است. از نگاه نویسندگان، اجرای یک برنامه فوری همچنین مستلزم انتقال مخفیانه مواد، استفاده از آبشارهای کوچک سانتریفیوژ و پنهان ماندن از شناسایی اطلاعاتی اسرائیل و آمریکا است؛ مجموعه‌ای از شرایط که تحقق همزمان آن‌ها دشوار ارزیابی می‌شود. ‼️سناریوی دوم: ساخت بمب در ۲ تا ۳ ماه (حالت خوش‌بینانه به نفع ایران): احتمال موفقیت ایران ۲۸ درصد 🔹فرض در این سناریو این است که برخی تجهیزات کلیدی نابود نشده‌اند، تعمیرات سریع‌تر انجام شده، آسیب واقعی کمتر از تصاویر ماهواره‌ای بوده، بعضی قطعات نجات پیدا کرده‌اند. اما دیوید آلبرایت خودش می‌گوید این سناریو اغراق‌آمیز است. ‼️سناریوی بلندمدت (سناریوی سوم): ساخت بمب ظرف ۵ تا ۶ ماه: احتمال موفقیت ایران ۸۴ درصد 🔹زمان بیشتر، بسیاری از مشکلات ناشی از حملات را کاهش می‌دهد. در این مدت ایران می‌تواند تجهیزات آسیب‌دیده را تعمیر کند، مواد خام و ماشین‌آلات وارد کند و از شبکه‌های غیرقانونی و کمک خارجی برای تأمین قطعات استفاده کند. همچنین مشکلات مربوط به weaponization یا ساخت اجزای نهایی سلاح، که در سناریوی کوتاه‌مدت مانع جدی هستند، با گذشت زمان قابل حل تلقی شده‌اند؛ بنابراین گزارش نتیجه می‌گیرد که هرچه فرصت بازسازی بیشتر باشد، شانس موفقیت ایران نیز به‌طور قابل توجهی افزایش می‌یابد. گزارش می‌گوید مشکلات بخش weaponization با زمان حل می‌شوند. 🔹البته گزارش فقط احتمال فنی را حساب نکرده، بلکه آن را در احتمال «تصمیم سیاسی ایران» ضرب کرده است. احتمال اینکه حکومت ایران تصمیم به ساخت بمب بگیرد: ۴۰ تا ۵۰ درصد. بعد این عدد در احتمال موفقیت فنی ضرب شده و نتیجه نهایی هر سناریو بدین گونه است: 🔺سناریوی کوتاه‌مدت — حالت قابل انتظار، احتمال فنی موفقیت: ۵٪ احتمال نهایی ساخت بمب: ۲ تا ۲.۵ درصد 🔺سناریوی کوتاه‌مدت — حالت خوش‌بینانه احتمال فنی موفقیت: ۲۸٪ احتمال نهایی ساخت بمب: ۱۱ تا ۱۴ درصد 🔺سناریوی ۵ تا ۶ ماهه (بلندمدت) احتمال فنی موفقیت: ۸۴٪ احتمال نهایی ساخت بمب: ۳۴ تا ۴۲ درصد @philadelphia_america

💢مارک دوبوویتز، مدیر اجرایی اندیشکده اف دی دی: 🔹آمریکا باید در نبرد بر سر تنگه هرمز پیروز شود. ارتش ایالات متحده پیشرفت قابل‌توجهی داشت، اما نه آن‌قدر سریع که بتواند پیش از انتخابات ماه نوامبر، قیمت نفت و بنزین و همچنین نرخ تورم را کاهش دهد. 🔹پس از انتخابات، زمان آن می‌رسد که کنترل تنگه هرمز را از دست این رژیم خارج کنند؛ در غیر این صورت، باید با ادامه باج‌گیری و اخاذی آن روبه‌رو شوند. @philadelphia_america

کاهش ذخایر استراتژیک نفتی آمریکا همچنان ادامه دارد و با کاهش ۵/۵ میلیون بشکه دیگر به ۳۲۵/۷ میلیون بشکه رسیده است. تردد در تنگه هرمز هم همچنان فاصله قابل توجهی با سطح ترددها قبل از جنگ دارد. علاوه بر این، رصدها نشان می‌دهد که از صبح امروز و بعد از گزارشات تهدید از سمت سپاه، عبور کشتی‌ها با AIS روشن از کریدور عمانی متوقف شده است. به نظر می‌رسد اولین بحران بزرگ در پایان ۶۰ روز اول تفاهم‌نامه ایجاد شود که مطابق بند ۵ تفاهم‌نامه، الزام ایران به عدم دریافت هزینه تردد دیگر وجود نخواهد داشت و اگر ایران مطابق انتظار، اصرار بر اخذ هزینه داشته باشد و طرف‌های دیگر آن را نپذیرند تردد دچار اختلال بیشتری شود. با ادامه روند کاهش ذخایر استراتژیک نفتی آمریکا، جمهوری اسلامی همچنان می‌تواند دست بالای خود را در مناقشه حفظ کند.

💢استفاده ایران و روسیه و کره شمالی از ارزهای دیجیتال اختصاصی 🔹به گزارش وال‌استریت‌ژورنال، ایران، روسیه، کره شمالی و دیگر کشورهایی که هدف تحریم‌ها قرار دارند، استفاده از ارزهای مجازی را برای دور زدن فشارهای آمریکا به‌طور چشمگیری افزایش داده‌اند. تنها در سال گذشته حدود ۱۰۰ میلیارد دلار تراکنش رمزارزی توسط این کشورها انجام شده است. این کشورها در نحوه فعالیت خود در بازار رمزارزها نیز پیچیده‌تر و پیشرفته‌تر شده‌اند و با ایجاد توکن‌های دیجیتال و صرافی‌های رمزارزی اختصاصی، به تسهیل و پردازش معاملات خود کمک می‌کنند. 🔹بر اساس اظهارات مقامات غربی و شرکت‌های تحلیل‌گر بلاک‌چین، ایران و روسیه از ارزهای دیجیتال برای خرید پهپادها و قطعات تسلیحاتی استفاده کرده‌اند. همچنین روسیه از رمزارزها برای پرداخت دستمزد دریانوردانی بهره برده است که نفت خام تحریم‌شده این کشور را به‌صورت قاچاق در سراسر جهان جابه‌جا می‌کنند. مقامات می‌گویند کره شمالی نیز که در سرقت ارزهای دیجیتال برای خرید سوخت و تجهیزات نظامی استفاده کرده است. @philadelphia_america

💢نگرانی کارشناسان آمریکایی از فعالیت‌ها در تأسیسات هسته‌ای کوه کلنگ 🔹کارشناسان مؤسسه علم و امنیت بین‌الملل (good isis) با بررسی تصاویر ماهواره‌ای یکسری فعالیت‌ها را در تأسیسات کوه کلنگ رصد کرده‌اند. در این تأسیسات، فعالیت خودروها در جاده‌های منتهی به مجموعه بازِ ورودی‌های تونل غربی دیده می‌شود که نشان می‌دهد ساخت‌وساز در داخل مجموعه تونلی و همچنین تقویت و مقاوم‌سازی ورودی تونل‌ها همچنان در حال انجام است. همان‌طور که نخستین‌بار این مؤسسه در اوایل ماه مه گزارش داد. مجموعه شرقی ورودی‌های تونل همچنان تا حدی با خاک پر شده و برای وسایل نقلیه زمینی غیرقابل دسترس است. این اقدام احتمالاً برای جلوگیری از ورود و خروج سریع به ورودی‌های تونل انجام شده است. 🔹اسپنسر فاراگاسو، پژوهشگر ارشد این مؤسسه که مسائل مربوط به ایران، کره شمالی و موضوعات هسته‌ای را پوشش می‌دهد، در شبکه اجتماعی X نوشت: «به‌روزرسانی مهمی از سوی ما در مؤسسه. کارهای جاری در کوه کلنگ بسیار نگران‌کننده است. این فعالیت‌ها دست‌کم از سال ۲۰۲۰ به‌طور پیوسته ادامه داشته است. به نظر من، این اقدام تضمینی از سوی ایران است، در صورتی که مذاکرات شکست بخورد — در این صورت آن‌ها یک تأسیسات هسته‌ای در مرحله پیشرفته ساخت خواهند داشت. ما ارزیابی کرده‌ایم که این تأسیسات احتمالاً به اندازه‌ای بزرگ است که بتواند یک تأسیسات غنی‌سازی را در خود جای دهد.» 🔹در نطنز فعالیت اندک است و ورودی‌ها، زیرساخت‌ها و سیستم‌های برق و تهویه همچنان تخریب یا غیرقابل استفاده‌اند. در فردو، خاکریزها و موانع دفاعی در مسیرهای منتهی به تونل‌ها ایجاد شده و ورودی‌ها همچنان مسدود یا پر از خاک هستند. در اصفهان نیز هیچ فعالیت قابل مشاهده‌ای گزارش نشده و ورودی‌های تونل همچنان بسته باقی مانده‌اند. @philadelphia_america

💢حالا که صحبت از استقلال آمریکا است، یک نکته را نیز باید ذکر کرد. میان مورخان بر سر اینکه آیا می‌توان پیروزی آمریکا بر بریتانیا را "استقلال" نامید اختلاف‌نظر است. از زمان ورود مستعمره‌نشینان اولیه و تأسیس نخستین شهرستان‌ها در قرن ۱۶، امپراتوری بریتانیا (به دلایل متعددی که توضیح‌شان مفصل است) اختیارات بالایی را به ساکنان آمریکا داده بود. پیش از جنگ، هر سیزده ایالت اولیه دارای قوای سه‌گانه مجزا و مستقل بودند و تقریباً در بسیاری از موارد، خودشان سیاست‌های مدنظرشان را پیاده می‌کردند. به عبارت دیگر، ایالات آمریکایی عملاً مستقل از بریتانیا بودند. با این وجود، برخی سیاست‌های کشور مادر نظیر وضع مالیات بر چای و تمبر، منجر به ناخوشنودی متسعمره‌نشینان شد. میزان استقلال ایالت‌ها در آن زمان به قدری بالا بود که حتی پس از سیاست‌های مذکور، اکثریت ایالت‌ها تصمیم به جنگ با بریتانیا را نادرست می‌دانستند و بر رسیدن به مصالحه تأکید می‌کردند. به عنوان نمونه، پس از قضایای وضع مالیات بر تمبر، بنجامین فرانکلین، از پدران بنیان‌گذار آمریکا، در جلسه شهادت در مجلس عوام بریتانیا حاضر شد و کوشید سیاست‌مداران آن کشور را قانع کند تا مستعمره‌نشینان نیز در فرآیند قانون‌گذاری نماینده داشته باشند. او حتی به این مضمون تأکید کرد که مردم آمریکا دوست دارند بخشی از امپراتوری بریتانیا باشند. مخالفت کشور مادر و تداوم سیاست‌های اقتصادی سختگیرانه‌اش تدریجاً موجی از خشونت و مطالبه جدایی کامل از بریتانیا را در جامعه آمریکا ایجاد کرد. @philadelphia_america

💢امروز چهارم جولای، روز استقلال ایالات متحده آمریکا است. نگاهی به نقشه تاریخی توسعه سرزمینی آمریکا از سال استقلال (۱۷۷۶) تا شکل‌گیری نقشه کنونی (۱۸۹۸): @philadelphia_america

💢چین روسیه، ایران و کره شمالی؛ چیزی بدتر از یک محور 🔹مقاله توماس رایت در فارن‌افرز بحث قابل تأملی را مطرح می‌کند. طبق استدلال او، بزرگ‌ترین چالش راهبردی پیش روی ایالات متحده دیگر ظهور یک «محور» رسمی شبیه محور آلمان، ایتالیا و ژاپن در جنگ جهانی دوم نیست، بلکه شکل‌گیری یک شبکه غیررسمی اما بسیار مؤثر از همکاری میان چین، روسیه، ایران و کره شمالی است. به اعتقاد او، اگرچه این چهار کشور پیمان نظامی مشترک و ساختار ائتلافی واحد ندارند، اما سطح همکاری‌های نظامی، فناوری، اقتصادی و سیاسی میان آنها به اندازه‌ای افزایش یافته که می‌تواند آثار راهبردی مشابه یا حتی فراتر از یک ائتلاف رسمی ایجاد کند. 🔹این کشورها برای دور زدن تحریم‌های غرب، ایجاد شبکه‌های مالی و تجاری جایگزین با یکدیگر همکاری می‌کنند. به همین دلیل، آنها در حال ایجاد یک اکوسیستم امنیتی و صنعتی موازی هستند که فشارهای آمریکا را کم‌اثرتر می‌کند. 🔹به باور رایت، نبود یک ائتلاف رسمی نشانه ضعف این همکاری‌ها نیست؛ بلکه انعطاف‌پذیری بیشتر، پنهان‌کاری آسان‌تر و امکان تنظیم روابط بر اساس نیازهای هر دو طرف، این شبکه را کارآمدتر کرده است. @philadelphia_america

♦️ایران در حال پیروزی در نبرد هرمز است ▪️وال‌استریت‌ژورنال #تهران_ریویو #جنگ_رمضان 🔸بهترین استدلال در دفاع از یادداشت تفاهم رئیس‌جمهور ترامپ با ایران این بود که دست‌کم موجب بازگشایی تنگه هرمز شد. اما اکنون حکومت ایران می‌کوشد با استفاده از زور و از طریق حمله به کشتی‌های تجاری، کشورهای حوزه خلیج فارس و پایگاه‌های آمریکا این مفاد را بی‌اثر کند. همه این اقدامات نقض توافق محسوب می‌شود و این پرسش را مطرح می‌کند که اساساً چرا آقای ترامپ چنین توافقی را امضا کرد. 💢درگیری‌ها در تنگه ادامه دارد 🔹روز پنج‌شنبه، ایران با یک پهپاد به یک کشتی کانتینربر که از تنگه هرمز عبور می‌کرد حمله کرد. آمریکا روز جمعه در پاسخ، انبارهای موشکی و پهپادی ایران و همچنین رادارهای ساحلی این کشور را هدف قرار داد. دولت آمریکا زمان اعلام این حملات را به بعد از بسته شدن بازارهای مالی موکول کرد؛ گویی می‌خواست نشان دهد که اقدامات نظامی آمریکا همچنان تحت تأثیر ملاحظات اقتصادی قرار دارد. پس از آن، ایران به یک نفتکش حامل نفت خام قطر حمله کرد. آمریکا بار دیگر به تأسیسات نظامی ایران حمله کرد و هم‌زمان نفتکش‌ها را تحت پوشش سنگین هوایی اسکورت نمود. سپس ایران با پهپاد و موشک، اهداف غیرنظامی و پایگاه‌های آمریکا در بحرین و کویت را هدف قرار داد. 🔹معاون رئیس‌جمهور، جی‌دی ونس، از فرماندهان «دگرگون‌شده» سپاه پاسداران انقلاب اسلامی سخن گفته و مدعی شده بود که آنها آماده‌اند «فصل تازه‌ای» را در روابط با آمریکا آغاز کنند. او حتی به منتقدان اطمینان داده بود که فراتر از متن یادداشت تفاهم، با آنها «توافق‌های شرافتمندانه» نیز حاصل شده است. اما این افراد هیچ شباهتی به جنتلمن‌ها ندارند. این همان حکومت سابق است و اکنون همان نبرد هرمز در جریان است که آقای ترامپ تصور می‌کرد از آن اجتناب کرده است. 💢ایران خود را در موضع برتر می‌بیند 🔹برای حکومت ایران کافی نبود که آقای ترامپ معافیت تحریم‌های نفتی را بدون هیچ‌گونه سازوکار حفاظتی اعطا کند، وعده آزادسازی میلیاردها دلار از دارایی‌های مسدودشده را بدهد و اجرای تحریم‌ها را متوقف سازد. اکنون حکومت ایران می‌خواهد تنگه هرمز را تحت سلطه خود درآورد و آن را به یک ایستگاه عوارضی تبدیل کند؛ جایی که عبور کشتی‌ها تنها با اجازه تهران ممکن باشد. در چنین شرایطی، سیاست خارجی ایران تعیین خواهد کرد که کدام کشتی اجازه عبور دارد و کدام کشتی ندارد. این دقیقاً در تضاد با اصل آزادی کشتیرانی است و هیچ امنیتی برای جریان انرژی جهانی فراهم نمی‌کند. 🔹زور و تهدید، ابزار ایران برای دستیابی به اهدافش است. در روزهای نخست اجرای توافق، شرکت‌های کشتیرانی حاضر نشدند از دستورات ایران در مورد تنگه هرمز پیروی کنند. کشتی‌ها از مسیر جنوبی تنگه که در آب‌های عمان قرار دارد عبور می‌کردند. درخواست‌های تهران مبنی بر اینکه کشتی‌ها فقط از مسیر تحت کنترل ایران عبور کنند، دو روز پیش از عبور درخواست مجوز ارائه دهند و در طرح ویژه «بیمه ایرانی» ثبت‌نام کنند، نادیده گرفته شد. قیمت نفت نیز بسیار سریع‌تر از آنچه اکثر کارشناسان پیش‌بینی می‌کردند کاهش یافت. به بیان دیگر، اوضاع تنگه هرمز آن‌گونه که ایران می‌خواست پیش نمی‌رفت. تنگه بار دیگر در حال تبدیل شدن به یک مسیر آزاد برای کشتیرانی بود؛ و به همین دلیل حکومت ایران به استفاده از ابزار نظامی روی آورد. 💢 ترامپ نیاز به چماق دارد، نه هویج 🔹پرسش اینجاست که چرا ایران همچنان به منابع مالی دسترسی دارد، نفت خود را بدون تحریم می‌فروشد و درآمد حاصل از آن را برای تأمین مالی سپاه پاسداران بازمی‌گرداند؟ اگر آقای ترامپ آماده ازسرگیری محاصره دریایی آمریکا نیست، دست‌کم می‌تواند مجوز رفع تحریم‌های وزارت خزانه‌داری را اصلاح کند و شرط بگذارد که تمام درآمدهای حاصل از فروش نفت ایران در حساب‌های امانی نگهداری شود. آمریکا برای مذاکرات هسته‌ای به اهرم فشار نیاز دارد و از ابتدا نیز اعطای یک چک سفیدامضا به ایران تصمیم عاقلانه‌ای نبود. ✅چند حمله محدود دیگر آمریکا به اهداف ایرانی نیز تأثیری بر رهبران سرسخت تهران نخواهد داشت. رفتار آنها نشان می‌دهد که تصور می‌کنند در مسیر تشدید تنش دست بالا را دارند، زیرا باور دارند آقای ترامپ پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای حاضر به بازگشت به جنگ نخواهد شد. در تصویر کلان راهبردی، حکومت ایران رئیس‌جمهور آمریکا را در برابر یک انتخاب قرار داده است: یا تنگه هرمز را واگذار کند، یا برای کنترل آن وارد نبرد شود. ✅اندیشکده تهران✅ 👨‍💻سایت |📲بله |🌐اینستاگرام|📱تلگرام

روزنامه وال‌استریت ژورنال گزارش داد آمریکا و عمان در تلاش هستند ایران را متقاعد کنند از درخواست دریافت عوارض از کشتی‌های عبوری از تنگه هرمز صرف‌نظر کند. بر اساس این گزارش، مقام‌های آمریکایی در مذاکرات این هفته در دوحه پیشنهاد داده‌اند در ازای کنار گذاشتن این مطالبه، دسترسی ایران به میلیاردها دلار دارایی مسدودشده، از جمله ۶ میلیارد دلار دارایی نگهداری‌شده در قطر، فراهم شود. با این حال، مذاکرات تاکنون به نتیجه نرسیده است، زیرا ایران همچنان بر دریافت هزینه عبور کشتی‌ها از تنگه هرمز اصرار دارد؛ طرحی که تهران معتقد است می‌تواند سالانه تا ۴۰ میلیارد دلار درآمد ایجاد کند. در همین حال، عمان پیشنهاد تشکیل یک صندوق خدمات دریایی را مطرح کرده است که هزینه آن از طریق مشارکت داوطلبانه شرکت‌های کشتیرانی و انرژی تأمین شود، نه از طریق عوارض اجباری. اما ایران این پیشنهاد را نپذیرفته، زیرا شامل دریافت مستقیم هزینه عبور از کشتی‌ها نیست. این گزارش همچنین می‌افزاید که برخی مقام‌های آمریکایی نیز نسبت به این طرح تردید دارند و معتقدند چنین سازوکاری ممکن است در عمل به‌عنوان نوعی عوارض غیرمستقیم به نفع ایران تلقی شود. #آمریکا #ایران #عمان #تنگه_هرمز #جنگاوران https://t.me/jangaavaran1390

💢بروزرسانی از انتخابات تنگاتنگ سنا 🔸اگر جدیدترین نظرسنجی‎‌ها (نظرسنجی‌های نیویورک‌تایمز و فاکس‌نیوز) را ملاک قرار دهیم، دموکرات‌ها اکنون ۵۰ کرسی و جمهوری‌خواهان ۴۹ کرسی سنا را کسب خواهند کرد. وضعیت تگزاس به دلیل رقابت تنگاتنگ میان پکستون و تالاریکو نامشخص است. 🔸در مقایسه با یک ماه گذشته، دموکرات‌ها در تگزاس و اوهایو اندکی افت کردند؛ اما وضعیت در سایر ایالت‌های چرخشی تغییر چندانی نکرده است. 🔸همانطور که در پادکست ذکر شد، رقابت در تگزاس برای تعیین حزب پیروز بسیار تعیین‌کننده است. در چنین وضعیتی اگر جمهوری‌خواهان (پکستون) به پیروزی برسند، ۵۰ کرسی را کسب کرده و اکثریت را حفظ می‌کنند. اما اگر دموکرات‎ها (تالاریکو) این ایالت را ببرند، به ۵۱ کرسی می‌رسند و اکثریت سنا را تشکیل خواهند داد. 🔸وضعیت جمهوری‌خواهان هنوز در مقایسه با پیش از جنگ با ایران به مراتب بدتر است. این حزب همچنان از محبوبیت پایین ترامپ و آثار اقتصادی جنگ رنج می‌برد. پ ن: دو نظرسنجی نیویورک‌تایمز و فاکس‌نیوز نتایج متفاوتی از ایالت آیووا داشتند. اما در اینجا نظرسنجی فاکس‌نیوز ملاک قرار داده شده؛ زیرا متأخر بوده است. @philadelphia_america

🔴 تاکر کارلسون اعلام کرده است که قصد تأسیس حزب جدیدی را در آمریکا دارد. به گفته او هدف این حزب حل مشکلات داخل کشور است نه جنگ‌طلبی در فراتر از مرزها.

«من قصد دارم به ایجاد یک حزب سوم کمک کنم... باید با حسن نیت تلاش شود تا مشخص شود چه چیزی به نفع کشور است.»

@philadelphia_america

💢#تاریخچه_لابی_صهیونیسم در آمریکا: بخش سوم

خاستگاه آمریکایی لابی مسیحی، بر شکل‌گیری ائتلاف نوظهوری نور می‌افکند که بعدها استعمار فلسطین به بهای حذف مردم بومی آن را توجیه کرد. یکی از ستون‌های اصلی این ائتلاف، جامعه سفیدپوست مهاجرـاستعمارگر آمریکا بود که بخش‌های نخبه آن اکنون به‌راحتی مبانی دینی یک پروژه مهاجرـاستعمارگر دیگر، این‌بار در فلسطین، را می‌پذیرفتند. شخصیت دیگری که سهم مهمی در شکل‌گیری لابی صهیونیسم مسیحی در آمریکا داشت، سرمایه‌دار مشهور ویلیام یوجین بلکستون بود. او در اوایل دهه ۱۸۷۰ دچار نوعی تحول معنوی شد که باعث گردید تمام وقت و ثروت قابل توجه خود را وقف «بازگرداندن» یهودیان به فلسطین کند؛ مأموریتی که با شور فراوان در کتاب پرفروش خود به نام Jesus is Coming در سال ۱۸۷۸ شرح داد. او در این کتاب و دیگر نوشته‌هایش ـ که برخی حتی به زبان ییدیش منتشر شدند ـ دو ایده اصلی را تبلیغ می‌کرد؛ ایده‌هایی که بازتاب‌دهنده باورهای دیگر پیشگامان صهیونیسم مسیحی در دو سوی اقیانوس اطلس بود. نخست، نگرانی واقعی درباره سرنوشت یهودیان در امپراتوری روسیه؛ و دوم، این باور که نجات آنان نه در مهاجرت به غرب، بلکه تنها در مهاجرت به سرزمین مقدس امکان‌پذیر است. بلکستون در سال ۱۸۹۰ کنفرانسی برای بررسی «گذشته، حال و آینده اسرائیل» برگزار کرد. محل برگزاری آن به اندازه نشست‌های قبلی مجلل نبود؛ بلکه کلیسای بازسازی‌شده «فرست متدیست اپیسکوپال» در شیکاگو بود که به دلیل قرار گرفتن در خیابان مشهور کلارک، «کلیسای متدیست خیابان کلارک» نامیده می‌شد. این کلیسا در آتش‌سوزی بزرگ سال ۱۸۷۱ که حدود هفده هزار ساختمان را نابود کرده بود، آسیب جدی دیده و چند سال بعد بازسازی شده بود. این نشست بیشتر شبیه کارگاهی فکری بود تا یک کنفرانس؛ شرکت‌کنندگان به‌طور جدی درباره این بحث می‌کردند که برای صهیونیسم چه کاری می‌توانند انجام دهند. یک سال بعد، در ۱۸۹۱، بلکستون از سیاستمداران و سرمایه‌داران برجسته آمریکایی خواست طوماری را امضا کنند که بعدها به «یادبود بلکستون» معروف شد. در میان امضاکنندگان، نام‌هایی چون جان دی. راکفلر، جی.پی. مورگان و رئیس دیوان عالی آمریکا دیده می‌شد و این طومار به رئیس‌جمهور آمریکا ارائه شد. «یادبود بلکستون» در واقع ادامه‌ای بر نشست‌های نیاگارا بود. این سند از امپراتوری عثمانی می‌خواست یهودیان روسیه را بپذیرد و اجازه دهد در فلسطین ساکن شوند؛ همان کاری که گروه‌های کوچکی از یهودیان از سال ۱۸۸۲ آغاز کرده بودند. بلکستون از یک جهت پیشگام بود: او از واژه «اسرائیل» نه‌تنها برای اشاره به مردم یهود، بلکه برای نامیدن سرزمین فلسطین نیز استفاده کرد. بدین ترتیب، او پیشاپیش بر گفتمان لابی صهیونیسم یهودی در سال‌های بعد تأثیر گذاشت: «ما معتقدیم اکنون زمان مناسبی است تا همه ملت‌ها، و به‌ویژه ملت‌های مسیحی اروپا، به اسرائیل مهربانی نشان دهند. یک میلیون تبعیدی، با رنج‌های هولناک خود، از حس همدردی، عدالت و انسانیت ما یاری می‌طلبند. بیایید آنان را به سرزمینی بازگردانیم که نیاکان رومی ما با بی‌رحمی از آنان گرفتند.» تقریباً همین ایده‌ها پنج سال بعد در کتاب تئودور هرتسل، دولت یهود (Der Judenstaat)، نیز ظاهر شد. بلکستون نوشته بود: «همان‌گونه که قدرت‌های [اروپایی] بلغارستان را به بلغارها واگذار کردند … اکنون نیز باید فلسطین را به یهودیان بدهند. آیا فلسطین به‌حق متعلق به یهودیان نیست؟» بلکستون همچنین سنگ‌بنای مهم دیگری برای تبلیغات صهیونیستی بعدی درباره فلسطین گذاشت. او در سال ۱۸۹۱ ادعا کرد که «قانون ترک مالکیت» درباره یهودیان و فلسطین صدق نمی‌کند: «زیرا آنان هرگز این سرزمین را ترک نکردند. هیچ معاهده‌ای امضا نکردند؛ حتی تسلیم هم نشدند. آنان صرفاً پس از مقاومتی نومیدانه، در برابر قدرت رومیان شکست خوردند.» صهیونیست‌های مسیحی در آمریکا، آجر به آجر، به ساختن روایتی تاریخی کمک کردند که بعدها جنبش گسترده‌تر صهیونیسم برای مشروعیت‌بخشی به حق استعمار فلسطین از آن بهره برد. هرچند بلکستون در میان افکار عمومی آمریکا چهره‌ای چندان شناخته‌شده نبود، اما افرادی که هر سال «یادبود بلکستون» را امضا می‌کردند، از نخبگان سیاسی و اقتصادی آمریکا بودند. تصادفی نیست که رئیس‌جمهور هری ترومن هنگام به‌رسمیت شناختن اسرائیل در مه ۱۹۴۸ ـ به‌عنوان نخستین رهبر جهان ـ به همین یادبود استناد کرد.

@philadelphia_america