فیلادلفیا

💢 راجع به جنبش ترقی‌خواهی (progressive movement) در آمریکا زیاد صحبت می‌شود اما تاکنون چندان ندیده‌ام که به ریشه‌های تاریخی این جریان و حرف حساب‌شان به طور مفصل پرداخته شود. ترقی‌خواهان بیشتر از طریق نگاه انتقادی‌شان با اسرائیل شناخته می‌شوند، حال آنکه داستان این جریان/تفکر خیلی طولانی‌تر از این حرف‌ها است. اگر عمری باشد در قسمت بعدی #پادکست_فیلادلفیا راجع به این جریان صحبت خواهم کرد. قطعاً هم برای علاقه‌مندان به مطالعات آمریکا و هم جامعه‌شناسی سیاسی بسیار جذاب خواهد بود. خودم هم نمی‎‌دانم چه زمانی پادکست آماده می‌شود زیرا حداقل تا دو هفته آینده به دلایل شخصی وقت اندکی برای فعالیت در کانال دارم. اما انشاالله به این موضوع خواهم پرداخت. @philadelphia_america

💢در دو هفته گذشته، نامزدهای مورد حمایت زهران ممدانی در انتخابات مقدماتی (درون‌حزبی) مجلس نمایندگان موفقیت‌های چشمگیری کسب کرده‌اند. برد لاندر، نامزد ترقی‌خواه مورد حمایت ممدانی توانست دن گلدمن، نماینده کنونی دموکرات از حوزه انتخابیه دهم نیویورک در مجلس را شکست دهد. لاندر کسی است که نسل‌کشی اسرائیل در غزه را تأیید می‌کند. دو نامزد دیگر که هر دو سوسیالیست دموکرات هستند و از سوی ممدانی مورد حمایت قرار گرفته بودند روز سه‌شنبه در انتخابات مقدماتی خود پیروز شدند. کلر والدز، عضو مجلس ایالتی نیویورک، در حوزه انتخابیه هفتم آنتونیو رینوسو، رئیس منطقه بروکلین، را شکست داد. داریالیزا آویلا شوالیه، دانشجوی دکتری که در اعتراضات حامی فلسطین دانشگاه کلمبیا شرکت کرده بود، نیز در رقابت انتخاباتی حوزه سیزدهم نیویورک به پیروزی رسید. البته پیروزی ترقی‌خواهان فقط مربوط نیویورک نمی‌شود. ملات کیروس که از سمت برنی سندرز و الکساندریا کورتز حمایت می‌شود و منتقد جدی اسرائیل است نیز امروز در انتخابات مقدماتی حوزه انتخابیه نخست ایالت کلرادو پیروز شد. روند افزایش قدرت ترقی‌خواهان در حزب دموکرات بی‌وقفه ادامه دارد. @philadelphia_america

💢البته دیوان عالی امروز دو حکم دیگر نیز صادر کرد که پیروزی برای ترامپ محسوب می‌شوند. 1️⃣نخست، دیوان عالی آمریکا حکم داده است که ایالت‌ها می‌توانند حضور زنان تراجنسیتی (افرادی که هنگام تولد مرد تشخیص داده شده‌اند اما هویت جنسیتی زن دارند) را در رقابت‌های ورزشی زنان در مدارس و دانشگاه‌ها ممنوع کنند. ترامپ همیشه جزو منتقدین جدی حضور تراجنسیتی‌ها در ورزش زنان بود. 2️⃣دوم، یکی از آخرین موانع باقی‌مانده بر سر راه ارسال کمک‌های مالی نامحدود از سوی ثروتمندان به نامزدهای انتخابات فدرال آمریکا از میان برداشته شد؛ زیرا دیوان عالی ایالات متحده رأی یک دادگاه پایین‌تر را که هزینه‌کرد احزاب سیاسی در حمایت از نامزدهای خود را محدود می‌کرد، لغو کرد. این پرونده که میان «کمیته ملی سناتوری جمهوری‌خواهان» و «کمیسیون انتخابات فدرال» مطرح شده بود، از شکایتی در سال ۲۰۲۲ سرچشمه می‌گیرد که جی‌دی ونس، استیو شابوت (نماینده پیشین جمهوری‌خواه از ایالت اوهایو)، کمیته ملی سناتوری جمهوری‌خواهان و کمیته ملی کنگره‌ای جمهوری‌خواهان مطرح کرده بودند. آنها اجرای محدودیت‌های کمیسیون انتخابات فدرال بر «هزینه‌های هماهنگ‌شده احزاب» را به چالش کشیده بودند. منظور از «هزینه‌های هماهنگ‌شده احزاب» مخارجی است که احزاب سیاسی با هماهنگی مستقیم با نامزدهای خود برای تبلیغات و فعالیت‌های انتخاباتی انجام می‌دهند. پیش از این، قوانین فدرال برای این نوع هزینه‌ها سقف مشخصی تعیین کرده بود. @philadelphia_america

💢دیوان عالی فرمان اجرایی ترامپ را لغو کرد 🔹دیوان عالی آمریکا روز سه‌شنبه فرمان اجرایی دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، را که با هدف پایان دادن به اصل «تابعیت بر اساس تولد» (Birthright Citizenship) صادر شده بود، باطل کرد. این اصل تضمین می‌کند که تقریباً هر فردی که در خاک ایالات متحده متولد شود، شهروند آمریکا محسوب گردد. 🔹قضات دیوان عالی در پرونده ‌Trump v. Barbara، در رأیی که توسط John Roberts، رئیس دیوان عالی، نگاشته شد، با استدلال شاکیان و همچنین با نظر تمامی دادگاه‌های پایین‌دستی که پیش‌تر این موضوع را بررسی کرده بودند، موافقت کردند. دیوان عالی اعلام کرد که فرمان ترامپ با متمم چهاردهم قانون اساسی آمریکا سازگار نیست؛ متممی که اعطای تابعیت را به هر فردی که «در ایالات متحده متولد شده و تحت صلاحیت قضایی آن قرار دارد» تضمین می‌کند. @philadelphia_america

💢ونس در برابر روبیو در پرونده ایران آتلانتیک ترجمه بخشی از متن: 🔹توافقی بین دولت‌های اسرائیل و لبنان برای سرکوب حزب‌الله و اجازه دادن به اسرائیل برای خروج نیروهایش از جنوب لبنان، امضا شود. سپس، هفته گذشته، آینده لبنان در توافق جدید بین ایالات متحده و ایران که توسط معاون رئیس جمهور ونس حمایت می‌شد، در مرکز توجه قرار گرفت - و به تهران نقش بزرگی در آینده لبنان داد. نتیجه این است که ایالات متحده اکنون در حال مذاکره بر سر یک کشور در دو مسیر متفاوت است - به رهبری دو مرد با سبک‌ها و جهان‌بینی‌های کاملاً متفاوت. روبیو بیشتر یک جهان‌گرا است و در رویکرد خود متعارف‌تر است و بر مذاکرات دولت با دولت و روند دیپلماتیک تأکید دارد. ونس، که به طور خصوصی نگرانی‌های خود را در مورد درگیری با ایران در آستانه جنگ ابراز کرده بود، ستیزه‌جو و اهل معامله است. رقص ظریف دیپلماتیک ونس و روبیو با هدف حل مسئله‌ای است که نسل‌ها تلاش‌های صلح آمریکا را مختل کرده است. در حال حاضر، نوعی سردرگمی وجود دارد. اگرچه این دو نفر با هماهنگی نزدیک کار می‌کنند، اما دیدگاه‌های به ظاهر متناقضی در مورد جایگاه لبنان در این پازل ارائه داده‌اند. 🔹ونس رهبری مذاکرات با ایران را بر عهده دارد، که شامل متقاعد کردن جمهوری اسلامی به قطع حمایت خود از حزب‌الله در ازای دریافت کمک مالی است. نه اسرائیل و نه لبنان در این مذاکرات شرکت ندارند. مذاکرات جداگانه روبیو برای توانمندسازی دولت لبنانِ در تنگنا قرار گرفته و تضمین کافی برای عقب‌نشینی اسرائیل را فراهم می‌کند. 🔹ونس و روبیو هفته‌ها معتقد بودند که لبنان موضوعی جدا از مذاکرات ایران است. در ماه آوریل، ونس استدلال کرد که ایران «احمق» خواهد بود اگر «بگذارد این مذاکره در درگیری‌ای که در آن به خاطر لبنان، که هیچ ربطی به آنها ندارد، ضربه می‌خورد، از هم بپاشد.» او همچنین اذعان کرد که اسرائیل پیشنهاد داده است که «کمی خود را در لبنان کنترل کند» تا مذاکرات زنده بماند. 🔹سپس، در اوایل این ماه، ایران به اسرائیل حمله کرد و گفت که اسرائیل با حمله به لبنان، آتش‌بس آوریل را نقض کرده است. این ماجرا نقطه عطفی برای مذاکره‌کنندگان آمریکایی، از جمله ونس، بود. آنها به این نتیجه رسیدند که اگر به جنگ بین اسرائیل و حزب‌الله پرداخته نشود، هیچ توافقی با ایران محتمل نخواهد بود، حتی اگر این به معنای وارد کردن این درگیری طولانی‌مدت به یک توافق کوتاه‌مدت باشد که اساساً برای باز کردن تنگه هرمز و تعیین شرایط مذاکرات بر سر برنامه هسته‌ای ایران طراحی شده باشد. 🔹روبیو نقش ایران در حمایت از حزب‌الله را به عنوان یک مسئله خارجی و نه یک جزء اصلی مذاکراتی که بر آن نظارت دارد، مطرح کرده است. از نظر او، مذاکره با ایران در میز مذاکره، خطر تقویت نقش ایران در لبنان و تضعیف دولت خود لبنان را به همراه دارد. 🔹ونس و روبیو گام‌هایی برای به حداقل رساندن تداخل پیام‌ها برداشته‌اند و روبیو علناً هرگونه ادعایی مبنی بر وجود تناقض در تلاش‌هایشان را رد کرده است. آن‌ها این هفته تماس تلفنی مشترکی با رئیس‌جمهور لبنان داشتند و او را در جریان وضعیت مذاکرات ایالات متحده و ایران و احتمال وجود یک «مکانیسم نظارتی» مشترک برای اجرای آتش‌بس متزلزل اخیر که هدف آن توقف خصومت‌ها در لبنان است، قرار دادند. 🔹با توجه به اینکه فهرست شکایات روی میز فراتر از مسئله هسته‌ای است، حل آنچه ایالات متحده و ایران به دنبال دستیابی به آن هستند، دشوارتر شده است. دیروز با حمله پهپادی ایران به کشتی‌ها در تنگه هرمز، مفاد تفاهم‌نامه حتی بیشتر تحت فشار قرار گرفت. ترامپ این حمله را «نقض احمقانه» آتش‌بس خواند و نیروهای آمریکایی عصر دیروز به سایت‌های نظامی ایران حمله کردند. تمام این پیچیدگی‌ها، هدف اعلام شده ترامپ برای دستیابی به توافق هسته‌ای با ایران را که او آن را قوی‌تر از توافق هسته‌ای دوران باراک اوباما می‌داند، به طور قابل توجهی دشوارتر می‌کند. 🔹درسی که از سال‌های اوباما گرفتیم این بود که حتی مذاکرات محدود بر سر برنامه هسته‌ای ایران نیز یک تمرین طاقت‌فرسا است. درس دهه‌ها تلاش گذشته این است که هیچ درگیری خاورمیانه‌ای در خلأ وجود ندارد. چند هفته آینده نشان خواهد داد که آیا ونس و روبیو می‌توانند با احتمالات مقابله کنند یا خیر. @philadelphia_america

💢این یادداشت، تحلیل مهمی از مجله آتلانتیک بود. ونس و روبیو به صورت موازی دو مذاکرات را مدیریت می‌کنند که هر دو برای پایان جنگ ضروری هستند: ونس در مذاکراه با ایران و روبیو در مذاکره دولت لبنان با اسرائیل. اما مسئله اینجاست که این دو شخص نگاه متفاوتی به مسئله لبنان و جنگ با ایران دارند. ونس می‌پذیرد که بنابر خواسته ایران در تفاهم‌نامه، پایان جنگ در لبنان بخشی از پایان جنگ با ایران باشد؛ اما روبیو ایران را یک مسئله فرعی در مذاکرات لبنان_اسرائیل می‌بیند و بر دستیابی به اهداف اسرائیل پافشاری می‌کند. این تناقض به‌تنهایی می‌تواند به شکست هر دو مذاکرات و بازگشت به جنگ بیانجامد. @philadelphia_america

🔹به گزارش وال‌استریت‌ژورنال، با توجه خسارات گسترده واردشده به تنها پایگاه دریایی آمریکا در خاورمیانه (بحرین)، همراه با آسیب‌دیدن دست‌کم ۲۰ مرکز دیگر آمریکا در منطقه توسط ایران موجب شده واشنگتن در حال بازنگری کامل حضور نظامی خود در خاورمیانه باشد. 🔹مراکز آسیب‌دیده در بحرین شامل انبارها، یک مخزن آب، دو پایانه ارتباطات ماهواره‌ای، یک مرکز مدیریت ارتباطات و ساختمان ستاد فرماندهی نیروی دریایی آمریکا در خاورمیانه بوده‌اند. ارتش آمریکا اکنون در حال بررسی طرح‌هایی برای بازسازی ساختار پایگاه بحرین، کاهش حضور نظامی در کویت و عربستان سعودی و انتقال برخی پایگاه‌ها یا مأموریت‌های آن‌ها به مناطق غربی‌تر است؛ مناطقی که از برد موشک‌ها و پهپادهای ایران دورتر باشند. اسرائیل یکی از گزینه‌های مورد بررسی برای استقرار نیروها و تجهیزات آمریکایی است. 🔹وال‌استریت ژورنال با استفاده از تصاویر ماهواره‌ای و ویدئوهای منتشرشده در شبکه‌های اجتماعی ساختمان‌های آسیب‌دیده در پایگاه بحرین را شناسایی کرده است. بر اساس این محاسبات، هزینه ساخت مجدد تأسیسات آسیب‌دیده حدود ۴۰۰ میلیون دلار برآورد شده است. @philadelphia_america

💢#تاریخچه_لابی_صهیونیسم در آمریکا: بخش دوم

هتل سلطنتی کوئین: نخستین لابی آمریکایی

امروز دیگر نمی‌توان هتل «کوئینز رویال» را در شهر نیاگارا-آن-د-لیک پیدا کرد. اما «پارک کوئینز رویال» همچنان در نزدیکی خیابان ریکاردو پابرجاست و در امتداد رود نیاگارا، نزدیک نقطه‌ای که رودخانه به دریاچه انتاریو می‌ریزد، امتداد می‌یابد. منظره آن خیره‌کننده است: از یک سو دژ نیاگارا و از سوی دیگر دریاچه. همین چشم‌انداز زیبا زمانی از ایوان‌های مشهور هتل کوئینز رویال نیز قابل مشاهده بود؛ ایوان‌هایی که اکنون زیر چمنزارهای سبز پارک جدید پنهان شده‌اند. این هتل مجلل در سال ۱۸۶۸ افتتاح شد. یک وب‌سایت محلی تصویری از هتل را به نمایش می‌گذارد؛ همان‌گونه که «مسافرانی که با قایق وارد می‌شدند» آن را می‌دیدند: «ساختمانی باشکوه چهارطبقه، سفیدرنگ با کرکره‌ها و تزئینات سبز، که بر ساحل رود نیاگارا تسلط داشت.» بازدیدکنندگان می‌توانستند از سمت رودخانه وارد شوند و از طریق ایوانی طولانی به سالن غذاخوری و پذیرش برسند. بنا بر گزارش‌های مختلف، این هتل یکی از بهترین هتل‌های آمریکای شمالی محسوب می‌شد. هتل در دوران رکود بزرگ تخریب شد، اما تا آن زمان سالن اجتماعات آن محل برگزاری کنوانسیون‌های مهم بود. در یکی از همین گردهمایی‌ها، لابی صهیونیسم مسیحی در آمریکا بنیان گذاشته شد؛ تنها یک سال پس از آغاز فعالیت هتل. گروهی از انجیلی‌های آمریکایی که تحت تأثیر پیام داربی قرار گرفته بودند، «نشست مؤمنان برای مطالعه کتاب مقدس» را راه‌اندازی کردند. نخستین نشست کوچک بود، اما از سال ۱۸۸۳ تا ۱۸۹۷ به رویدادی سالانه با عنوان «کنفرانس کتاب مقدس نیاگارا» تبدیل شد؛ نشستی که نیروی محرکه آن کشیش پرسبیتری اهل سنت‌لوئیس، جیمز اچ. بروکس، بود. بروکس سردبیر نشریه The Truth بود. دیوید راوش، که پیشگامان این فصل را «بنیادگرایان اولیه» (protofundamentalists) می‌نامد، این نشریه را «پدربزرگ نشریات بنیادگرایی اولیه» توصیف کرده است. هر موضوعی که در کنار دریاچه مورد بحث قرار نمی‌گرفت، به‌طور جدی در صفحات این نشریه بررسی می‌شد. یکی از مقالات با این پرسش آغاز می‌شد: «آیا اسرائیل یک ملت است یا یک فرقه؟»؛ مقاله‌ای که ایده جدید یهودیت به‌مثابه نوعی ملی‌گرایی، نه صرفاً یک دین، را برجسته می‌کرد؛ آن هم در زمانی که بسیاری از روشنفکران یهودی در اروپا از چنین برداشتی فاصله می‌گرفتند. این مباحث همچنین دیگر نویسندگان را به حمایت از ایده «بازگشت» و تشویق مهاجرت یهودیان ـ به‌ویژه از روسیه تزاری به فلسطین ـ سوق داد. این تصورات اولیه، هم‌زمان با شکل‌گیری و گسترش جنبش صهیونیسم یهودی، با ایده‌های آنان همسو بود. اگرچه دو جنبش از زاویه‌هایی متفاوت حرکت می‌کردند، اما هر دو دعاهای یهودیان مانند «سال آینده در اورشلیمِ بازسازی‌شده» را نشانه‌ای از آن می‌دانستند که یهودیان ملتی پراکنده‌اند که برای بازگشت به فلسطین تلاش می‌کنند. نقش بروکس این بود که این تفسیر را به‌عنوان یک الزام دینی برای پیروان مسیحیت انجیلی معرفی کند تا به تحقق این آرمان یهودی کمک کنند. این گردهمایی بسیار مجلل برگزار می‌شد؛ پیوند میان تجمل و لابی‌گری از همان زمان شکل گرفته بود. خود بروکس درباره نشست‌های بعدی در نشریه The Truth نوشت؛ نشست‌هایی که بازگشت یهودیان به فلسطین در آن‌ها موضوعی محوری بود: «این مکان … هر سال زیباتر می‌شود و دشوار است نقطه‌ای یافت که برای مطالعه آرام و معنوی کتاب مقدس مناسب‌تر باشد. ساختمانی که کنفرانس در آن برگزار می‌شود، مشرف به دریاچه انتاریو و رود نیاگارا است و در میان درختان سبز قرار گرفته و از هیاهوی جهان دور مانده است. همچنین امکانات اقامت برای مهمانان، چه در هتل کوئینز رویال و چه در مهمانخانه‌های روستا، چنان عالی بود که حتی یک کلمه شکایت از کسی شنیده نشد.» نشست‌های نیاگارا «نشست‌های کتاب مقدس» نامیده می‌شدند و در سال ۱۸۹۱ به تدوین سندی بنیادین به نام «مرام‌نامه نیاگارا» انجامید. این بیانیه شامل چهارده اصل بنیادین بود که قرار بود راهنمای مؤمنان در آینده باشد و یکی از بندهای آن خواستار «بازسازی اسرائیل» بود. تا سال ۱۹۰۰، کنفرانس‌ها به‌تدریج فروکش کردند، اما مرام‌نامه نیاگارا همچنان باقی ماند و به بخشی از جنبش بنیادگرایی مسیحی تبدیل شد. این مرام‌نامه بعدها کلیساها و مراکز الهیاتی مهمی مانند کلیسای مودی ـ تأسیس‌شده توسط دوایت مودی ـ و دانشگاه بیولا را به دژهای آینده حامی صهیونیسم تبدیل کرد؛ نهادهایی که هنوز هم بخشی از ستون فقرات سازمانی لابی صهیونیسم مسیحی حامی اسرائیل در آمریکا به شمار می‌روند.

@philadelphia_america

💢مورد آخری که نفیو اشاره می‌کند واقعا مهم است. آمریکا واقعا در مقایسه با برجام در موقعیت بدتری قرار دارد. اولاً ترامپ با شهادت آیت‌الله خامنه‌ای ج.ا.ا را از آستانه دردی عبور داد که پیشتر برای اجتناب از آن محافظه‌کارانه رفتار می‌کرد. به بیان دیگر، کارت حمله نظامی برای امتیازگیری در مذاکرات مصرف شد. دوماً تهدیدات گاه‌وبی‌گاه و پرتعداد ترامپ دیگر اثر روانی گذشته (پیش از و حین جنگ 12روزه) را ندارند. @philadelphia_america

💢تحلیل ریچارد نفیو از در مورد تفاهم‌نامه ایران و آمریکا مؤسسه واشنگتن در هسته اصلی، یادداشت تفاهم (MOU) جدید واشنگتن با تهران، بازگشایی تنگه هرمز را با پایان دادن به محاصره بنادر ایران از سوی آمریکا مبادله می‌کند. این معامله با وعده‌هایی درباره مذاکرات آینده و یک بسته قابل‌توجه کاهش تحریم‌ها همراه شده است که هدف آن تثبیت پایبندی ایران به توافق است. در پرونده هسته‌ای، محتوای جدید یا اساسی چندانی در این توافق وجود ندارد؛ ایران متعهد می‌شود برنامه هسته‌ای خود را در وضعیت موجود حفظ کند، مشروط بر آنکه ایالات متحده نیز برنامه تحریم‌های خود را بدون تغییر نگه دارد. پرسش‌های دشوارتر، از جمله سرنوشت ذخایر اورانیوم با غنای بالا (HEU) رژیم، به توافق نهایی موکول شده‌اند. عباراتی که به رقیق‌سازی و احتمالاً انتقال این مواد به خارج از کشور اشاره دارند، ممکن است در نهایت تهدید ناشی از آن‌ها را خنثی کنند، اما در حال حاضر این تهدید همچنان بدون رسیدگی باقی مانده است. افزون بر این، متن توافق تا حد زیادی درباره سازوکارهای راستی‌آزمایی و نقش آژانس بین‌المللی انرژی اتمی (IAEA) سکوت اختیار کرده است. این کاستی‌ها به‌ویژه در مقایسه با حجم امتیازات ارائه‌شده نگران‌کننده‌اند. صندوق بازسازی ۳۰۰ میلیارد دلاری مندرج در یادداشت تفاهم تنها در صورت دستیابی به توافق نهایی محقق خواهد شد و بنابراین اهمیت آن کمتر از دو بند فوری توافق است: بندی که عملاً صادرات نفت و درآمدهای نفتی ایران را از محدودیت‌ها رها می‌کند، و بندی دیگر که به رژیم امکان دسترسی به منابع مالی محدودشده در سراسر جهان را می‌دهد؛ منابعی که مجموع آن‌ها بین ۲۴ تا ۱۰۰ میلیارد دلار برآورد می‌شود. تهران می‌تواند این تزریق سریع نقدینگی را صرف بازسازی توان موشکی خود، تقویت نیروهای نیابتی و دیگر فعالیت‌های بی‌ثبات‌کننده کند. پرسش فوری دیگر این است که پس از پایان مهلت شصت‌روزه تعیین‌شده در یادداشت تفاهم برای مذاکره درباره توافق نهایی چه اتفاقی خواهد افتاد. این جدول زمانی را می‌توان فرصتی معقول برای مذاکره‌کنندگان دانست که قابلیت تمدید نامحدود نیز دارد. از آنجا که هزینه خروج از این مسیر دیپلماتیک، بازگشت به جنگ خواهد بود، ممکن است این یادداشت تفاهم عملاً به توافق نهایی تبدیل شود. در مقایسه با برنامه اقدام مشترک (Joint Plan of Action) سال ۲۰۱۳ ــ که قیاسی مناسب‌تر از برنامه جامع اقدام مشترک (JCPOA) سال ۲۰۱۵ است ــ این یادداشت جدید امتیازات بیشتری در حوزه تحریم‌ها واگذار می‌کند و دستاوردهای کمتری در حوزه هسته‌ای به دست می‌آورد. توافق سال ۲۰۱۳ رقیق‌سازی واقعی اورانیوم غنی‌شده را تضمین می‌کرد و نحوه دسترسی بازرسان بین‌المللی را مشخص می‌ساخت؛ در مقابل، ایران تنها اجازه فروش محدود نفت و دسترسی کنترل‌شده به درآمدهای خود را دریافت می‌کرد. اما یادداشت تفاهم کنونی فروش گسترده‌تر نفت را تشویق می‌کند و تقریباً هیچ اشاره‌ای به آژانس بین‌المللی انرژی اتمی ندارد. ایرانی‌ها انگیزه زیادی برای باقی ماندن در توافق دارند، هرچند احتمالاً همچنان برای دریافت امتیازات بیشتر تلاش خواهند کرد. با نگاه به آینده و راهبرد فشار لازم برای پیشبرد مذاکرات به سوی توافق نهایی، رئیس‌جمهور ترامپ بخشی از اهرم فشار خود را از طریق اظهارات مکرر علیه ازسرگیری درگیری نظامی از بین برده است. برای موفقیت رویکرد موردنظر او، مقام‌های آمریکایی باید اطمینان حاصل کنند که ایران واقعاً منافعی را که بر سر آن توافق کرده دریافت می‌کند؛ وضعیتی متناقض و پرخطر. همچنین با توجه به اشاره یادداشت تفاهم به تحریم‌های سازمان ملل و تأکید آن بر بهره‌مندی تهران از مزایای اقتصادی موردنظرش، ایالات متحده ناچار خواهد بود شرکا و حتی رقبای بین‌المللی خود، از جمله روسیه و چین را نیز با خود همراه کند. برای شرکای منطقه‌ای آمریکا، این تغییرات پی‌درپی در تصمیمات واشنگتن احتمالاً بار دیگر احساس سردرگمی و نوسان آشنا را تقویت می‌کند و این آرزوی خاموش را به همراه دارد که ایالات متحده یک گام عقب بنشیند و به آن‌ها اجازه دهد خود رهبری امور را بر عهده بگیرند. @philadelphia_america

💢نکته تکمیلی: این یک طرح قانونی (bill) نیست بلکه همانطور که در خبر آمده قطعنامه (resolution) است که الزام‌آور نیست. بیشتر ماهیت ارسال پیام یا نظر کنگره را دارد. هرچند اگر طرح قانونی هم بود ترامپ قطعا آن را وتو می‌کرد. @philadelphia_america

🔴 ۴ سناتور جمهوری‌خواهی که به دموکرات‌ها پیوستند و به این قطعنامه رای مثبت دادند: مارکوفسکی، پاول، کالینز، کسیدی 🆔 @Americana_ir

⭕️ رهبران اجتماعی ماگا علیه ترامپ / شکاف در میان حامیان ترامپ نسبت به جنگ ایران 🔻 "بیاید همگی برای جمهوری اسلامی ایران دعا کنیم." این جمله یک تحلیل‌گر یا روحانی ایرانی نیست، بلکه سخن نیک فوئنتس، پادکست‌ساز و فعال مجازی جمهوری‌خواه است که پیشتر از حامیان سرسخت دونالد ترامپ و جنبش ماگا (Make America Great Again) بود. در طول یک ماه گذشته افرادی همچون فونئتس در حزب جمهوری‌خواه بسیار یافت می‌شوند. 🔻 تاکر کارلسون، الکس جونز، کندیس اووِن، تئو وون و جو روگان هم انتقادات شدیدی را بابت آغاز جنگ علیه ایران به ترامپ وارد کرده‌اند. همگی این افراد، شخصیت‌های مطرح فضای مجازی آمریکا هستند و پیشتر ستون‌های رسانه‎‌ای کمپین انتخاباتی ترامپ در انتخابات ۲۰۲۴ بودند؛ اما چرا اکنون علیه او موضع گرفته‌اند؟ 🔻برخلاف تصور ابتدایی، جنبش "اول آمریکا" نه شخص‌محور، بلکه جنبشی با ایده‌های مشخص بود که در دونالد ترامپ تجلی یافت: آمریکا دیگر سربازان خود را به جنگ‌های بیهوده نمی‌فرستد، دلیلی ندارد آمریکا متعهد به برقراری دموکراسی در دیگر کشورها باشد و از همه مهم‌تر، مسائل متعددی در داخل گریبان‌گیر آمریکا هستند که دولت باید انرژی خود را صرف آنان کند، نه ماجراجویی‌های خارجی. 🔻ترامپ و ونس که با همین وعده‌ها توانسته بودند به قدرت برسند، ظرف یک ماه جنگ با ایران تمامی آن‌ها را نقض کردند. آن‌ها جنگ را با توجیه تغییر حکومت، نابودی برنامه موشکی و جلوگیری از ساخت سلاح هسته‌ای توسط ایران آغاز کرده‌اند. اما برای رهبران رسانه‌ای ماگا هدف نخست غیر موجه، هدف دوم غیر ضرور و هدف سوم، تداعی‌کننده دروغ‌های دولت بوش در مورد برنامه هسته‌ای صدام حسین و باتلاق جنگ عراق است. 🔻میزان حساسیت به ورود آمریکا به یک جنگ دیگر و کشته‌شدن سربازان آمریکایی برای این افراد آنقدر بالا است که تاکر کارلسون از کسانی که در وزارت دفاع کار می‌کنند خواسته است دستورات ترامپ را اجرا نکنند. 🔻جو روگان، از اصلی‌ترین حامیان رسانه‎‌ای ترامپ و از محبوب‌ترین پادکست‌سازان آمریکا، این هفته میزبان یکی دیگر از حامیان سابق ترامپ، یعنی تئو وون بود. او گفت که "باورم نمی‌شود وارد چنین جنگی شدیم، هنگامی که ایران را بمباران کردیم، اینگونه بودم که این حقیقت ندارد." وون نیز در جواب و البته در خصوص حملات اسرائیل به لبنان گفت که "اگر می‌خواهی جلوی تروریست‌ها را بگیری باید به آینه لعنتی نگاه کنی!" 🔻البته همه چیز به دوری از جنگ‌های بیهوده ختم نمی‌شود. در سه سال گذشته، دیدگاه‌های منفی نسبت به اسرائیل و لابی اسرائیل در میان جمهوری‌خواهان نیز افزایش یافته و حتی تبدیل به فاشیسم و یهودستیزی شده است. آن‌ها معتقدند لابی اسرائیل باعث می‌شود دولت‌مردان آمریکایی به جای سیاست "اول آمریکا" و پرداختن به مسائل مهم‌تر، سیاست "اول اسرائیل" را دنبال کنند و کشورشان تحت سلطه اسرائیل باشد. ❗️به همین دلیل، فوئنتس - که صراحتاً مشکل آمریکا را نه لزوماً صهیونیست‌ها بلکه به طور کل یهودیان می‌داند - می‌گوید که ایران در نبرد با اسرائیل حتی برای منافع آمریکا نیز می‌جنگد! 🔻در مواضع این افراد، ابعاد ایدئولوژیک و مسیحی نیز دیده می‌شود. به عنوان نمونه، هنگامی که ترامپ تهدید به نابودی نیروگاه‌های برق ایران و سپس نابودی تمدن ایران کرد، الکس جونز و کارلسون انتقادات شدیدی به آن کرده و آن را جنایت جنگی و مغایر با اصول مسیحیت خواندند. 🔻با این حال اینکه فعالان رسانه‌ای ماگا در برابر ترامپ قرار گرفته‌اند به معنای شکافی میان نخبگان حزب است، نه پایگاه رأی ترامپ. مطابق نظرسنجی‌ها در حال حاضر، هنوز اکثریت رأی‌دهندگان جمهوری‌خواهان با تصمیم ترامپ برای آغاز جنگ موافق هستند (هرچند مشروط بر کوتاه‌مدت‌بودن و عدم حمله زمینی) و جمهوری‌خواهان کنگره نیز از او حمایت می‌کنند. 🔻با این وجود، روندها نشان می‌دهند نگاه رأی‌دهندگان جمهوری‌خواه نیز نسبت به این جنگ تدریجاً در حال تغییر است و تداوم جنگ می‌توان شکاف‌هایی اساسی را در حزب جمهوری‌خواه ایجاد کند. @AVARDGAH_IRAN @philadelphia_america

💢البته امثال تاکر کارلسون کم نیستند. درباره جدایی فعالان مجازی ماگا از ترامپ به دلیل سیاست‌هایش، در میانه جنگ رمضان در کانال یکی از دوستان در بله مطلبی نوشته بودم. می‌تواند برای‌تان جالب باشد.👇 @philadelphia_america

💢تاکر کارلسون: دیگر از حزب جمهوری‌خواه حمایت نخواهم کرد کارلسون: «من دیگر از حزب جمهوری‌خواه حمایت نخواهم کرد. هیچ شانسی وجود ندارد که از حزب جمهوری‌خواه حمایت کنم. چگونه می‌توانم از یک حزب سیاسی حمایت کنم که به ایالات متحده وفادار نیست؟ من تمام عمرم به جمهوری‌خواهان رأی داده‌ام. به مدت ۳۵ سال به‌طور مداوم از حزب جمهوری‌خواه دفاع کرده‌ام، اما دیگر هیچ دفاعی از این وضعیت ممکن نیست. من کنار می‌کشم.» @philadelphia_america

💢تفاهم‌نامه، تحریم‌های اولیه/ثانویه و کنگره آمریکا 🔹مطابق بند ۸ تفاهم‌نامه اولیه میان ایران و آمریکا، آمریکا موظف به خاتمه تحریم‌های اولیه و ثانویه علیه ایران است. اگرچه ترامپ بعید است برای تصویب تفاهم‌نامه یا حتی توافق نهایی به سراغ سنا برود، اما نکته اینجاست که این تحریم‌های اصلی وضع‌شده علیه ایران (همچون قوانین کاتسا، ایسا یا کشتی) در حقیقت قانون کنگره هستند و رفع آن‌ها نیازمند رأی سنا و مجلس نمایندگان است. 🔹با نگاهی به موضع‌گیری سناتورهای آمریکا در قبال تفاهم‌نامه به نظرم وضعیت فعلی دو حزب تا این لحظه بدین‌گونه هست: حزب دموکرات: ✅سناتورهای موافق تفاهم‌نامه: ۹ نفر ❌سناتورهای مخالف تفاهم‌نامه: ۲۰ نفر ❕سناتورها با موضع‌گیری مبهم/عدم موضع‌گیری: ۱۸ حزب جمهوری‌خواه: ✅سناتورهای موافق تفاهم‌نامه: ۱۹ نفر ❌سناتورهای مخالف تفاهم‌نامه: ۷ نفر ❕سناتورها با موضع‌گیری مبهم/عدم موضع‌گیری: ۲۷ نفر پ ن: یافتن موضع‌گیری هر ۴۳۸ نماینده مجلس کاری به‌شدت زمان‌بر است، ولی از برخی موضع‌گیری‌ها و با توجه به وضعیت سنا می‌توان گفت وضعیت این دو حزب در مجلس نمایندگان نیز تقریباً چنین ترکیبی است. 🔹از این آمار اولیه چند نکته را می‌توان نتیجه گرفت. نخست، همانطور که انتظار می‌رفت، در حال حاضر مخالفت با توافق میان ایران و آمریکا در سمت دموکرات بیشتر از جمهوری‌خواهان است. تعداد اندکی سناتور دموکرات صراحتاً از تفاهم‌نامه حمایت کرده‌اند. در سمت جمهوری‌خواهان سردرگمی شدیدی دیده می‌شود. آن‌ها به وضوح میان مواضع سختگیرانه گذشته خود و ترامپ گیر افتاده‌اند. دوم، فعلاً جمع موافقان تفاهم‌نامه در سنا در سنا ۲۸ نفر است. با لحاظ‌کردن فیلیباستر، به ۶۰ رأی سنا جهت خاتمه تحریم‌ها نیاز است که بعید به نظر می‌رسد ترامپ بتواند چنین کاری کند. تاکنون حدود ۲۷ نفر صراحتاً با تفاهم‌نامه مخالفت کرده‌اند و ۱۴ نفر دیگر برای جلوگیری از لغو تحریم‌ها کافی است. در مجموع خاتمه تحریم‌های اولیه و ثانویه را باید به احتمال بالا نشدنی دانست. سوم، با توجه به نکته بالا، ایران نباید هیچ‌گونه امتیاز هسته‌ای دائمی دهد؛ زیرا تعهدات اقتصادی ترامپ با فرمان اجرایی اجرا خواهد شد که یعنی عمر این تعهدات می‌تواند به اندازه عمر دولت ترامپ باشد. اگرچه یکی از خواسته‌های اصلی ترامپ، دریافت امتیازات هسته‌ای فرابرجامی است که تهران می‌تواند آن را در نظر داشته باشد، اما این نباید به معنای تعهدات هسته‌ای بدون بازه زمانی مشخص باشد. علاوه بر این، ایران باید بر بازگشت‌پذیری هسته‌ای خیلی جدی‌تر تأکید کند.‌ @philadelphia_america

💢اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری آمریکا: «تحت رهبری رئیس‌جمهور ترامپ و معاون رئیس‌جمهور، ما همچنان به امن‌تر و شکوفاتر کردن جهان ادامه می‌دهیم. در راستای مذاکرات سازنده و جاری در سوئیس، ایران متعهد شده است که عبور و مرور آزاد و بدون مانع در تنگه هرمز را تضمین کند و به بازرسان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی اجازه ورود و بازرسی در کشور را بدهد. به‌عنوان بخشی از چارچوب این توافق، وزارت خزانه‌داری ایالات متحده مجوز عمومی موقتی ۶۰ روزه‌ای صادر کرده است که تولید، تحویل و فروش نفت ایران را مجاز می‌کند.» @philadelphia_america

🔴 لحظاتی قبل جی‌دی ونس در کنفرانس خبری خود اعلام کرد که ایران موافقت کرده است که بازرسان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی را به کشور بازگرداند. او همچنین گفت بازرسان هسته‌ای احتمالاً این هفته کار خود را آغاز خواهند کرد. 🆔 @Americana_ir

💢تغییر افکار عمومی آمریکا در قبال ایران از اردیبهشت‌ماه 🔹اواسط اردیبهشت، مطلبی نوشتم راجع نظرسنجی ایپسوس، که طبق آن تنها ۴۸٪ مردم آمریکا معتقد بودند آمریکا باید هرچه سریع‌تر جنگ با ایران را خاتمه دهد. براساس نظرسنجی جدید سی‌بی‌اس‌نیوز - که امروز منتشر شد - ۷۸٪ از مردم آمریکا می‌گویند جنگ باید همین الان به پایان برسد. طبیعتاً بخشی از این افزایش ۳۰ درصدی احتمالاً ناشی از تفاوت روشی در نظرسنجی این دو مؤسسه است. اما در هر صورت نمی‌توان انکار کرد که ظرف یک‌ونیم ماه با تشدید آثار منفی اقتصادی، رأی‌دهندگان بیشتری خواهان پایان جنگ شده‌اند. 🔹مهم‌تر اینکه اکثریت جمهوری‌خواهان (چه ماگایی و چه غیرماگایی) می‌گویند اکنون باید جنگ خاتمه یابد که می‌توان گفت باز هم به دلیل وضعیت نامساعد اقتصادی است. به طور کل، افکار عمومی جمهوری‌خواهان دید نسبتا مثبتی به توافق دارد 🔹بخش‌های دیگر این نظرسنجی هم جالب است. ۶۳٪ معتقدند این توافق برای آمریکا خوب است. تنها ۳۸ تا ۴۵ درصد مردم می‎‌گویند که جنگ در ابعاد اقتصادی، نظامی و راهبردی ناموفق بوده است. ۶۹٪ هم باور دارند این جنگ ارزش هزینه‌هایش را نداشت. @philadelphia_america