کاربرِ شاهد

دیشب غزلی خواندم و سیگار کشیدم با بغضِ فروخورده، به دیوار رسیدم در آینه، تصویر کسی بود که گم شد از حسرت تو باز به انکار رسیدم یک عمر به تماشای تو و خویش نشستم از خویش گذشتم، به تو هر بار رسیدم گفتم که فراموش کنم، خنده‌ام آمد از بس که به این وعده‌ی بیهوده رسیدم این شب چه کشید از من و من هیچ نگفتم من دود شدم، باز به سیگار رسیدم.