Doug Rattmann
رفتن به کانال در Telegram
320
مشترکین
-124 ساعت
+37 روز
-1030 روز
آرشیو پست ها
به شخصه اونقدری در هدایت غرق نشدم که بتونم رد یا تایید کنم یا شناخت نسبی بدست بیارم از قلمش.
اما دلایلی که این دوپس خوب برای نقد میاره، مضحکه. اینکه اندیشه سرقته یعنی چی؟ هنر بر اساس سرقته. اینکه محیط اطرافش رو به قلم بیاره کار هنرمنده. تفکر واحد چیه؟ مگه فیلسوفه؟ خود فیلسوفشم در گذر زمان بالا پایین داره حرفاش، بعد نویسنده از ابتدای نوشتن تا مرگش باید فقط یک پیام منسجم و ثابت داشته باشد؟ بعد چندتا نویسنده اصلا چنین متدی داشتند این دومی باشه؟
مملکتی گیر کردیم بخدا. از طرفی تو همه چیز ریدیم حتی ادبیات، ولی یکی میاد به ادبیات یه گیری میده که باید آبو رو اونم گرفت.
ایرانی جدی خجسته‌ست.
نه حق اشتراک میده، نه میخره، فیلمارو تلگرام و آوامووی دانلود میکنه و بازی‌هارو کرکی، بعد درباره سیاست‌های سینما و بازی‌سازی غرب یه جور حرص میخوره و قرمز میشه انگار سهامش به خطر افتاده.
اونم کسی که پروتئین بدنش به اندازه یه شهروند تانزانیایی تامین نیست و لنگ نون شبه.
+1
• شکارهای امروز:
۱. پادشهر - میلاد عرفان‌پور
۲. پخمه - عزیز نسین
۳. خشکسالی - نیل شوسترمن
۴. christmas in prague - hannam
+
۵. تاریخ اعماق زمین جلد پنجم - سوزان کالینز
۶. پاکسازی تز قاتل - ضحی کاظمی
+
۷. آشنایی با شوپنهاور - پل استراترن
#Books22
این دوتا باهم دیگه ۵۰۰.۰۰۰ هزارتومان وجه رایج مملکت. ماتحتم نکشید بگیرمش ولی خب گفتم عکسشو بگیرم یادم باشه بعدا بیایم سراغش.
+1
نویسنده، نیل شوسترمن نامدار. مترجم، آرزو مقدس بی‌نظیر و نشر پرتقال. مثلث طلایی. این شاهکار هم شکار شد.
سپس از یه یارویی که کوکی خونگی درست میکرد کوکی گرفتیم که مزه آمیزش بهشتی میداد.
پس از یک بازی دلچسب، رفتیم برای رویارویی با بزرگ شطرنج پارک قیطریه. این پیرمرد یک بازی نشونمون داد که به تنهایی کافی بود هرکسی تا آخر عمر شطرنج رو ببوسه و بزاره کنار.
در پس زمینه، ۱۰ پیرزن که رفیق هم بودند با هم میخندیدند و خاطره تعریف میکردند و آواز میخوانند و به هم خوراکی تعارف میکردند.
فضا، عرفانی.
#vie✨
این کتاب پیشنهاد نمیشه.
بدین دلایل:
۱. سوگیری واضح و مشخص در متن و حتی روی جلد. به عنوان منبع تحقیقاتی خوب نیست.
۲. چیزی نداره که نشه تو اینترنت پیدا کرد. یکی از دلایلی که پل استراترن میخونیم و سرگذشت مشاهیر رو نمیدیم به Ai، بابت مطالبیه که به راحتی پیدا نمیشه.
۳. روایتگری مثل داستان شب کودکه. در بهترین حالت یک کتاب خوب برای سنین پایین‌تر باشه.
و اما درباره خود گاندی، این بشر با آرام کردن شورش‌های هند، به دوام بیشتر دولت بریتانیا کمک کرد. همچنان در جنگ جهانی اول از وارد شدن دولت به جنگ حمایت کرد به خیال اینکه این به چشمشون بیاد و بتونه حق و حقوقی از هندی‌ها پس بگیره. تا قبل از کشتارهای همه جانبه از دولت و قوانین تبعیض آمیزش حمایت میکرد، و نمی‌گذاشت مردمی که پشت بندش هستند رو به خشونت بیاورند و خود عامل دوام بیشتر ظلم گشت. کلا هر طرف رو نگاه کنی خیلی ازش نمیشه قدیس درآورد. البته نه اینکه آدم کمی باشه، متحد کردن هند هزارتیکه کار هرکسی نیست. نباید چشم پوشی کرد. ولی خب هنده دیگه، کاراشونم هندیه. فکر کن برای تموم شدن نزاع بین مسلمان و هندو، گاندی میرفت سه هفته غذا نمیخورد، بعد اینا میگفتن باشه آقا دیگه دعوا نمیکنیم بیا غذا بخور مردی. یا دولت قانون تبعیض‌آمیز میذاشت، این یه ماه غذا نمیخورد. دولت می‌گفت باشه بابا الان میمیری میوفتی رو دستمون قانون رو ورداشتم!
فکر کن حتی استعمارگری مثل بریتانیا تو هند رو میشه با کارای مدنی کمی تغییر داد، آخوند رو نمیشه. اعتصاب غذا اینجا شوخیه.
خلاصه برای بررسی تمام ابعاد این شخصیت باید همه جانبه بهش نگاه بشه نه فقط از نگاه موافقینش.
یه نکته جالب، در نهایت گاندی به دست دولت متخاصم بریتانا نمرد، به دست یک هندی مذهبی تندرو مرد. حتی اینجا هم اگه شما اینو نبی حساب کنی، بازهم تقابل اصلی بین انبیا و آخوندها بوده، نه کفار. آخ که چقدر در این تاریخ الگوی تکرارشونده هست.
درهرحال، تنها جایی که واقعا میشه گفت گاندی کار مفیدی کرد، سر آسیب اقتصادی بود که زد. فروش و بهره‌برداری نمک برای هندی‌ها ممنوع بود، گاندی میاد نمک ورمیداره میگه نه از این خبرا نیست، از فرداش همه شروع میکنن به قانون‌شکنی و استخراج نمک. همچنین تحریم کالاهای دولت گروگان‌گیر.
ولی جالبه، فکر کن این بچه خجالتی رو ۱۳ سالگی زن دادن، بعد بزرگ شده ضد ازدواج کودکان صوبت کرده. رفته بریتانیا حقوق خونده وکیل شده کلاس ویالون و رقصشم رفته بعد آمده راهب شده است. زندگی فراز و نشیب‌های عجیب داره.
