[gone with the sin]

بخش بعدی به پدرش میرسه

جاهایی که راجب مادرش صحبت می‌کنه مخلوطی از غم و خشم و سوگواری و دلتنگیه:(

کلا جان لنون با مادرش رابطه خیلی پیچیده ای داشت،و وقتی فقط هفده سالش بود جولیا توی تصادف کشته‌شد

این جمله به رابطه‌ی واقعی جان و جولیا خیلی نزدیکه.. جولیا مادر جان بود و دوستش داشت، اما جان عملاً پیش خالش بزرگ شد. بنابراین از نگاه یک بچه، مسئله فقط این نیست که مامانم دوستم داشت یا نه. مسئله اینه که چرا مامانم کنار من نیست؟ و دقیقاً از همین احساس محرومیت حرف می‌زنه.

احتمالا ندونید ولی مادر جان اون رو بزرگ نکرد بلکه خالش بود که جان رو بزرگ کرد و ساز زدن یادش داد،چون خیلی آدم هنری ای بود.

اول آهنگ با یه جمله‌ی خیلی ساده شروع می‌شه که میگه من مادر،تو من رو داشتی ولی من هیچوقت نداشتمت. دردش اینه که جان نمی‌گه تو مادر بدی بودی. انگار داره می‌گه من به تو احتیاج داشتم، ولی چیزی که احتیاج داشتم رو ازت نگرفتم هیچوقت

این آهنگ و لیریکس و جوری که صدای جان لنون دردناکه هربار باعث بغضم میشه

میشه راجب این آهنگ حرف بزنیم؟

همسر دارم هنرمند

من برای ایشون تیکه تیکه نشم چیکار کنم ؟

لطفا به میکاپم توجه کنید خیلی خوشگل شده👹