دمی با ادبیات

از رستم پیروز همین بس که بپرسند: از کشتن سهراب به تهمینه چه گفتی؟ فاضل نظری

یک نفر بالای سرش گفت: تمام کرد. ایوان ایلیچ گفته‌ی او را شنید و آن را در روح خود تکرار کرد. در دل گفت: مرگ هم تمام شد، دیگر از مرگ اثری نیست. نفسی عمیق کشید اما نفسش نیمه‌کاره ماند، پیکرش کشیده شد و مرد. پایان رمان مرگ ایوان ایلیچ، لئون تالستوی

می‌دانست که آن‌کس که باید بفهمد، خواهد فهمید. مرگ ایوان ایلیچ، لئون تالستوی

با یقینی در دل که نجاتی برایش نیست، دست و پا می‌زد و هر دقیقه احساس می‌کرد که با وجود همه‌ی تقلا و مبارزه‌اش، به پایانی که از آن وحشت داشت، نزدیک‌تر و نزدیک‌تر می‌شود. مرگ ایوان ایلیچ، لئون تالستوی

تمام آنچه برایش زندگی کرده‌ای و می‌کنی، دروغ است و فریبی که زندگی و مرگ را از تو پنهان می‌دارد. مرگ ایوان ایلیچ، لئون تالستوی

جهان یادگارست و ما رفتنی . . . شاهنامه، فردوسی

مشورت در کارها واجب شود تا پشیمانی در آخِر کم بُوَد مثنوی، مولانا

رنج، گنج آمد که رحمت‌ها در اوست. مثنوی، مولانا

کارما در مثنوی: بیت ۲۱۵ از دفتر اول: این جهان کوه است و فعل ما ندا سوی ما آید نداها را صدا بیت ۲۱۸۸ از دفتر دوم: این جهان کوه است و گفت‌و گویِ تو از صَدا هم باز آید سویِ تو

و ناچار است راضی بودن به قضای خدای‌. تاریخ بیهقی، ابوالفضل بیهقی

دم غنیمت شمردن در ابیات دو بزرگ ادبیات: _نظامی در کتاب خسرو و شیرین: ز فردا و ز دی کس را نشان نیست که رفت آن از میان وین در میان نیست یک امروز است ما را نقد ایام بر او هم اعتمادی نیست تا شام بیا تا یک دهن پر خنده داریم به می جان و جهان را زنده داریم به ترک خواب می‌باید شبی گفت که زیر خاک می‌باید بسی خُفت _خیام: از دی که گذشت هیچ از او یاد مکن فردا که نیامده‌ست فریاد مکن بر نامده و گذشته بنیاد مکن حالی خوش باش و عمر بر باد مکن

دوستی ابله، بَتَر از دشمنی‌ست. جلد دوم مثنوی، مولانا

وقتی انسان، بسیار ساده با خداوند صحبت می‌کنه:

بگفتار مردمان مشغول نباید بود. تاریخ بیهقی، ابوالفضل بیهقی‌

مرگ من که الکی نیست. اگر بمیرم واویلاست‌. مرگ ایوان ایلیچ، لئون تالستوی

ایوان ایلیچ می‌دید که دارد می‌میرد و نومیدی‌اش تمامی نداشت. در عمق جانش خبر داشت که دارد می‌میرد اما به این اندیشه خو نگرفته بود. مرگ ایوان ایلیچ، لئون تالستوی

وقتی همه چیز خوب است می‌ترسم ما به لنگیدن یک جای کار عادت کرده‌ایم‌

چو هر کاو راستی در دل پذیرد جهان گیرد، جهان او را نگیرد هر کسی اهل درستکاری و راستی باشه گیر نمیوفته و جهان او را نمی‌گیرد که هیچ، تازه تک جهان را می‌گیرد. خسرو و شیرین، نظامی

و بزرگ مردا که او دامن قناعت تواند گرفت و حرص را گردن فرو تواند شکست. تاریخ بیهقی، ابوالفضل بیهقی

احمق کسی باشد که دل درین گیتی غدّار فریب‌گار بندد. تاریخ بیهقی، ابوالفضل بیهقی.